◄ بیمه تکمیلی رانندگان سواری کرایه بین شهری؛ مطالبه اصلی، حق مشارکت در تصمیم گیری است

رانندگان ناوگان سواری کرایه بین شهری با توجه مشکلات موجود در خصوص بیمه تکمیلی رانندگان عنوان کردند:  مسئله بیمه تکمیلی فقط انتخاب یک بیمه گر نیست.

به گزارش تین نیوز، جمعی از رانندگان ناوگان سواری کرایه بین شهری با اشاره به مشکلات مستمر بیمه تکمیلی رانندگان، تاکید کردند که مسئله اصلی، صرفا انتخاب یک شرکت بیمه گر جدید نیست، بلکه تعیین ساز و کاری شفاف برای مشارکت رانندگان در تصمیم گیری درباره منابعی است که از محل پرداخت حق بیمه آنان تأمین می شود.

آنان در گفت و گو با خبرنگار ما افزودند: سال هاست هزاران راننده حمل و‌ نقل مسافر بین شهری با امید برخورداری از خدمات درمانی مناسب، حق بیمه تکمیلی پرداخت می کنند؛ اما آنچه در عمل نصیب بسیاری از آنان شده، نارضایتی گسترده، خسارت های پرداخت نشده، پرونده های معطل و دشواری در استفاده از خدمات درمانی و در نهایت عدم دریافت این خدمات بوده است.

بر اساس اظهارات رانندگان، اعتراض به عملکرد بیمه گر فعلی موضوع تازه ای نیست و سال هاست از سوی رانندگان، شرکت های مسافربری و تشکل های صنفی رانندگان و شرکت ها مطرح می شود.

رانندگان عنوان کردند:  پرسش اصلی این نیست که کدام شرکت بیمه گر انتخاب شود؛ پرسش اساسی این است که چه کسی حق دارد درباره بیمه ای تصمیم بگیرد که صاحبان اصلی آن، یعنی رانندگان پرداخت کننده حق بیمه، هستند.

به اعتقاد رانندگان، این قرارداد، بیمه تکمیلی رانندگان است و منابع مالی آن از محل پرداخت رانندگان تامین می شود؛ بنابراین طبیعی است که نمایندگان قانونی و صنفی رانندگان در تصمیم گیری درباره سرنوشت این قرارداد، نقش اصلی را بر عهده داشته باشند.

رانندگان ضمن تاکید بر نقش شرکت های حمل و نقل در صنعت جابه جایی مسافر، خاطرنشان کردند: هیچ کس منکر جایگاه شرکت ها نیست و راننده و شرکت، دو بخش مکمل یک صنعت واحد محسوب می شوند و  همکاری و تعامل میان رانندگان و شرکت ها ضرورتی انکارناپذیر است و در بسیاری از حوزه ها نیز این همکاری نتایج مثبتی به همراه داشته است؛ اما همکاری با جانشینی تفاوت دارد و مشارکت با تصاحب و منفعت طلبی، یک مفهوم واحد نیست.

رانندگان ناوگان سواری کرایه تاکید کردند: اختلاف از آنجا آغاز می شود که برخی، صرف انجام فرآیند کسر و واریز حق بیمه را مبنایی برای در اختیار گرفتن اختیار تصمیم گیری درباره سرنوشت این قرارداد می دانند.

به اعتقاد آنان، موضوع صرفا انتخاب یک شرکت بیمه نیست، بلکه تصمیم گیری درباره منابعی است که از جیب رانندگان پرداخت می شود و آثار آن مستقیما متوجه سلامت، درمان و معیشت آنان و خانواده هایشان است.

رانندگان افزودند:  مشکل اصلی بیمه تکمیلی تنها در انتخاب یک شرکت بیمه خلاصه نمی شود، بلکه ساز و کاری است که طی آن صاحبان اصلی منابع مالی، یعنی رانندگان، از حق موثر تصمیم گیری درباره قرارداد خود کنار گذاشته می شوند.

رانندگان خاطرنشان کردند:  در هر نظام صنفی کارآمد، داده ها باید شفاف، فرآیند تصمیم گیری روشن و صاحبان اصلی منابع از طریق نمایندگان قانونی خود در تصمیم گیری نقش تعیین کننده داشته باشند.

به باور آنان، نادیده گرفتن این اصول، نتیجه ای جز بی اثر شدن بیمه تکمیلی، تداوم نارضایتی و کاهش اعتماد نخواهد داشت.

به گفته رانندگان، امسال نیز موضوع بیمه تکمیلی مطلوب و واقعی به یکی از مهمترین دغدغه ها و مطالبات صنفی تبدیل شده است اما شکایات گسترده، پیگیری تشکل های رانندگان، ورود مراجع ذی ربط و تاکید مسئولان بر ضرورت شفافیت، این امید را ایجاد کرده است که پس از سال ها، منافع رانندگان در مرکز تصمیم گیری قرار گیرد.

رانندگان تاکید کردند: آنچه امروز مطالبه می شود، نه تقابل با شرکت ها و نه مخالفت با گفت و گو و مذاکره است بلکه  بازگشت به یک اصل بدیهی است؛ اینکه درباره منابع و منافع متعلق به رانندگان، نمایندگان قانونی رانندگان نقش اصلی را در تصمیم گیری داشته باشند و هیچ نهاد یا مجموعه ای نتواند این حق را به جای آنان در اختیار بگیرد.

به اعتقاد رانندگان، اعتماد از دست رفته تنها با شفافیت بازمی گردد؛ شفافیت در مذاکرات، شفافیت در تصمیمات، شفافیت در تعهدات و شفافیت در پاسخگویی.

رانندگان عنوان کردند: مسئله فقط یک قرارداد بیمه نیست، بلکه احترام به حق نمایندگی و حق مشارکت صاحبان اصلی این منابع در تعیین سرنوشت آن است.

رانندگان ناوگان سواری کرایه بین شهری معتقدند مسئولیت کانون های صنفی رانندگان در این موضوع صرفا یک حق نیست، بلکه یک تکلیف نیز محسوب می شود.

به گفته آنان، این تشکل ها به موجب جایگاه قانونی و صنفی خود، امانت دار حقوق و مطالبات رانندگان هستند و نمی توانند نسبت به حقوقی که قانون و ساختارهای صنفی برای رانندگان به رسمیت شناخته است، مماشات یا مصلحت اندیشی کنند.

رانندگان با بیان این که دفاع از حق مشارکت رانندگان در تصمیم گیری درباره منابعی که از محل پرداخت آنان تأمین می شود، نه یک مطالبه شخصی و نه یک اختلاف مقطعی، بلکه بخشی از فلسفه وجودی تشکل های صنفی رانندگان است، خاطرنشان کردند: از این رو، رانندگان انتظار دارند کانون های صنفی، ضمن حفظ تعامل و همکاری با تمامی ارکان صنعت حمل و نقل، در پاسداری از حق نمایندگی و حق تصمیم گیری رانندگان با قاطعیت، شفافیت و مسئولیت پذیری عمل کنند؛ چرا که در نهایت درباره حقی سخن گفته می شود که متعلق به ده ها هزار راننده و خانواده های آنان است، نه هیچ نهاد یا مجموعه دیگری.

رانندگان تاکید کردند: حق نمایندگی آنان قابل واگذاری و مصادره نیست؛ زیرا این حق متعلق به رانندگان است و تشکل های صنفی صرفاً امانت دار و نماینده این حق هستند.

به اعتقاد آنان، کانون های صنفی در این موضوع صرفاً صاحب یک اختیار نیستند، بلکه امانت دار حقی هستند که به هزاران راننده تعلق دارد و امانت داری، قابل واگذاری، چشم پوشی یا مماشات نیست و باید برای تحقق کامل این حقوق، نهایت تلاش و پافشاری صورت گیرد.

آنان با تاکید بر این که شنیده ها حاکی از  تلاش جهت اصلاحات لازم و تحقق بیمه تکمیلی واقعی رانندگان با همکاری تشکل های صنفی و سازمان راهداری است، عنوان کردند:  قراردادی بر اساس شفافیت و آنلاین بودن با بیمه دی در شرف امضا است  ولی اگر یک درصد هم این تلاش ها به واسطه دخالت ها و کارشکنی های افراد و گروهی دستخوش ناکامی گردد این موضوع با جزییات کامل و نام بردن از عوامل ناکامی ها اطلاع رسانی خواهد شد.