◄ نبرد چندسویه سوخت های جایگزین کشتیرانی/ چرا LNG همچنان پیشتاز است؟

در حالی که جهان به سمت سوخت های پایدارتر حرکت می کند،LNG به دلیل داشتن زیرساخت قوی تر و قابل اطمینان تر برای تأمین و توزیع، برتری عملیاتی خود را حفظ کرده است. برخلاف متانول و آمونیاک که هنوز در مراحل اولیه توسعه زنجیره تأمین سبز خود هستند، LNG از شبکه ای شناخته شده و تثبیت شده در سطح جهانی بهره می برد. این قابلیت اطمینان عملیاتی، همراه با فشار فزاینده برای کاهش نشر کربن محدوده ۳ (Scope 3) از سوی صاحبان بار، به ویژه در بخش کانتینربرها و حاملان خودرو، باعث شده تا LNG به عنوان یک راه حل «پل» (Bridge Solution) جذاب باقی بماند.

افت شدید سفارش متانول و آمونیاک؛ علل ساختاری

به گزارش سرویس دریایی تین نیوز، داده های سال ۲۰۲۵ نشان می دهد که روند سفارش برای سوختهای جایگزین دیگر، مسیری نزولی را طی کرده است. متانول، با کاهش ۵۹ درصدی سفارشها (از ۱۴۹ به ۶۱ فروند) و آمونیاک با افتی ۸۱ درصدی (از ۲۷ به ۵ فروند)، نمایانگر چالشهای ساختاری در توسعه این سوختها هستند. اصلی ترین دلیل این افت، کندی در توسعه تولید «سبز» این سوختها در مقیاس تجاری و عدم قطعیت در در دسترس بودن زیرساخت بانکرینگ (Bunkering) است. اگرچه تحویل کشتی های متانول سوز در سال ۲۰۲۵ افزایش یافته (۱۲۶٪)، این آمار بازتابی از سفارش های گذشته است نه روند فعلی.

نیمه اول ۲۰۲۶: ادامه پیشتازی LNG و ظهور LPG/اتان

روند سفارش ها در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نیز الگوی سال قبل را تکرار کرده است. از کل ۱۳۷ سفارش ثبت شده، LNG همچنان با ۷۳ فروند (۵۳.۳٪) پیشتاز است. نکته قابل توجه، جهش قابل ملاحظه در سفارشهای LPG/اتان (از ۱۵ به ۵۵ فروند) است که می تواند نشانه ای از جستجو برای راهکارهای جایگزین در بخش های خاص بازار باشد. با این حال، بخش عمده ای از تقاضای LNG همچنان از سوی کانتینربرها (۴۲ سفارش) و کارکریی (۲۱ سفارش) هدایت می شود که بیشترین فشار برای کاهش انتشار کربن را تحمل می کنند.

آینده نامشخص برای هیدروژن؛ LNG همچنان سوخت پل

سوخت هایی چون هیدروژن و اتانول، با تعداد سفارشهای بسیار اندک، هنوز در فاز تحقیق و توسعه یا کاربردهای بسیار محدود باقی مانده اند. تا زمانی که چالشهای مربوط به ایمنی، تولید در مقیاس بزرگ و زیرساخت مناسب برای این سوختها حل نشود، بعید است سهم قابل توجهی در بازار سوخت کشتی پیدا کنند. بنابراین، LNG همچنان به عنوان «سوخت پل» عمل خواهد کرد؛ راه حلی عملی و در دسترس که کشتیرانی را در مسیر گذار به کربن صفر یاری می دهد، بدون آنکه نیازمند دگرگونی کامل زیرساختها از امروز باشد.