◄ خدمت رسانی سهل و پیوسته در آزادراه شیراز اصفهان

اکیپ های راهداری این آزادراه، با حضور سریع و مجهز، امنیت و آرامش مسافران را تضمین می کنند و نقش حیاتی در کاهش حوادث و ارتقای کیفیت سفر ایفا می کنند.

در کنار اقدامات کلان سازمان راهداری، آزادراه شیراز-اصفهان در نوروز ۱۴۰۵ به عنوان یک «مدل موفق مدیریت جاده‌ای»، تبلور عینی اهداف پویش «نه به تصادف» بود. اگر هدف این پویش، کاهش خطای انسانی و مدیریت بحران است، حضور حرفه‌ای اکیپ‌های راهداری در این محور، دقیقاً همان حلقه‌ مفقوده‌ای بود که ایمنی را برای مسافران تضمین کرد. این اکیپ‌ها نه فقط یک واحد خدماتی، بلکه بخشی از «استراتژی دفاعی » سازمان در برابر حوادث جاده‌ای بودند. اقدامات کلیدی این تیم‌ها در راستای تحقق اهداف کلان پویش، به شرح زیر عملیاتی شد:

• استقرار شبانه‌روزی و حضور فیزیکی ۲۴ ساعته اکیپ‌های عملیاتی در طول مسیر: این اقدام مستقیماً در راستای «مدیریت خستگی» بود؛ چرا که راننده با اطمینان از حضور امدادگران در هر لحظه از شبانه‌روز، با استرس کمتری رانندگی می‌کرد که خود عامل مهمی در کاهش تصادفات ناشی از عجله و استرس است.

• واکنش برق‌آسا با تکیه بر هماهنگی دقیق میان مرکز کنترل ترافیک و تیم‌های میدانی: این هم‌افزایی سیستمی باعث شد تا بلافاصله پس از بروز هرگونه خرابی یا حادثه احتمالی، مسیر مدیریت شود. این اقدام پیش‌دستانه، از بروز «تصادفات ثانویه» (که در ترافیک‌های بزرگراهی بسیار مرگبار است) جلوگیری کرد و جریان ترافیک را ایمن نگاه داشت.

• تجهیز کامل به ناوگان مدرن امداد و نجات، جرثقیل و ادوات تعمیرگاهی پیشرفته: سازمان راهداری در این محور با تأمین تجهیزات تخصصی واکنش سریع، زمان حضور در صحنه را به حداقل رساند؛ استانداردی که دقیقاً با شعار «نه به تصادف» (به معنای به حداقل رساندن پیامدهای حادثه) همخوانی دارد.

• پایش مستمر، پاکسازی مسیر، ترمیم علائم و اصلاح لحظه‌ای نقاط حادثه‌خیز: این فعالیت‌های پیشگیرانه و مستمر، زیرساخت جاده را برای راننده «بخشنده» کرد. یعنی حتی اگر راننده‌ای دچار خطای کوچک می‌شد، وضعیت عالی هندسی و علائم مسیر، جلوی وقوع حادثه بزرگ را گرفت؛ این دقیقاً همان «ایمنی راه» است که پویش «نه به تصادف» به دنبال نهادینه‌سازی آن است.