◄ پاسخ به منتقدان خرید هواپیماهای جدید
تین نیوز| در پی انتقادات مخالفان دولت مبنی بر خرید هواپیماهای جدید از شرکت ایرباس روزنامه اطلاعات به تازگی در یادداشتی با عنوان «ضغف بزرگ دولت» به این موضوع پرداخته است.
به گزارش تین نیوز روزنامه اطلاعات به تازگی در یادداشت سردبیری خود آورده است: بدون تردید، امضای برجام بزرگترین دستاورد دیپلماتیک ایران بعد از پیروزی انقلاب بود. امضای یک توافق بزرگ با قدرتهای بزرگ، در بحبوحه بینظمی و جنگ و رواج داعشیسم در خاورمیانه، کار کوچکی نبود. آنهم، در شرایطی که سالها بود دیالوگ ما با دنیا تقریباً قطع شده بود و هر چه بود ادبیات تهدید از آن سو و پاسخ مسئولان وقت در درون مرزهای خود بود. ابعاد برجام را کارشناسان فن باید تشریح کنند، اما همین بس که برخی مجامع غربی سخن از اعطای جایزه صلح نوبل به
محمدجواد ظریف بر زبان راندند. هر چند ممکن است این اتفاق عملاً رخ ندهد اما طرح موضوعش نیز اتفاقی بغایت مهم است. غربیها که سالها و بلکه دههها ایران را به حمایت از تروریسم و خشونت متهم میکردند، اینک سخن از این میگویند که باید به وزیر خارجه این کشور جایزه صلح نوبل داد؛ یعنی با ارزشترین جایزهای که برای صلحطلبترین فرد درنظر میگیرند و این فرد نماینده کشور و دولت ایران است.
علیرضا خانی نوشته است دستاورد از این بالاتر در حوزه دیپلماتیک چه میتوانست باشد؟ اما ضعف دولت در تبلیغ و توضیح این موضوع باعث شد که منتقدان و حملهوران به دولت، «برجام» را از افتخار ملی به «ناسزا» تبدیل کنند و مدام دولت را سرزنش کنند که چرا تن به برجام داده است!
از اول انقلاب تاکنون، ایران به دلیل تحریمها نتوانسته بود هیچ هواپیمای نو و دست اولی خریداری کند. مردم از یکسو در صف بلیت هواپیما بودند و از دیگر سو با ترس و اضطراب سوار هواپیماهای فرسوده و ناایمن میشدند و گهگاه قربانی سوانح هوایی نه چندان کم تعداد بودند.
هواپیماهای ناایمن و کهنه از یکسو اعتبار صنعت هواپیمایی ایران را ضایع و زایل کرده بود و از دیگر سو، صنعت توریسم کشور را که به دلایل گوناگون به قهقرا رفته بود، در حد نابودی مطلق رسانده بود.
بسیاری از خلبانان ماهر و مسلط، به خارج میرفتند و جذب شرکتهای هواپیمایی کشورهای کوچک عربی میشدند… هیچ کمپانی معتبری حاضر نبود هواپیمای نو به ایران بفروشد. در این اوضاع دولت موفق شد برای نخستین بار بعد از انقلاب قرار داد خرید ۱۱۸ هواپیمای نو را با یکی از دو کمپانی معتبر هواپیماسازی دنیا منعقد کند. آن هم قراردادی که با حمایت مالی شرکت فروشنده و پرداخت ۲۰ ساله و بدون استفاده از درآمد نفتی باشد. بدون تردید این یکی از بزرگترین موفقیتهای دولت یازدهم بوده است. اما سکوت و ضعف دولت در توضیح این موفقیت باعث شد، مخالفان دولت با تندی و درشتی، این موفقیت را به
پای ضعف دولت بگذارند! آن هم با توجیهات عجیب و غریب و حتی حیرتانگیز از جمله این که هواپیما متعلق به یک قشر خاص است و چرا دولت این پول را به مردم نمیدهد و ایرباس ۳۸۰ در ایران دو سوم صندلیهایش خالی میماند و … . دولت اگر زبان گویایی داشت میتوانست بپرسد که چه کسی گفته است هواپیما متعلق به یک قشر خاص است؟ چرا طبقه تحصیلکرده و فرهنگی و کارمند و بازنشسته در این کشور این قدر مظلوم و ضعیف شدهاند که تمکن سوار شدن به هواپیما را ندارند؟ اصلا چرا مردم را اینقدر فقیر کردهاید که در کشور ۸۰ میلیونی اگر هواپیمایی ۵۰۰ صندلی داشته باشد باید دو سومش خالی
بماند؟ مسئول این اتفاقات کدام دولتها بودهاند؟ چرا پاسخگو نیستند؟
آن موقع که توپولف تبدیل به مرکب مرگ شده بود، چرا انتقاد نکردید؟ خلبانان ورزیده کشور که به خطوط هوایی کشورهایی مهاجرت میکنند که در نقشه جغرافیا زیر پونز گم میشوند، چرا غصه نمیخورید؟ تقویت بنیان حمل و نقل که زیربنای اقتصاد است شما را به درد آورده اما سقوط پیدرپی توپولفهای مستهلک و بیاعتباری خطوط هوایی ملی، در ابروانتان گرهی هم نینداخته بود؟
بله ٥ درصد جابجای مسافر با ناوگان هوایی است و انهم قشر مرفع هستند در صورتیکه اولویت با توسعه زیر ساختهای ریلی است این قرار داد اشتباه بود. همه می دانیم شرکتهای خصوصی هواپیمایی همه هنوز بدلیل بدهی کزاف به شرکت فرودگاهها …
دولت همین مقدار هم به توسعه حمل و نقل ریلی توجه داره. پول هواپیماها رو قرار نیست مردم عادی بدند همون مرفه ها قراره سوارش بشند و پولش رو بدند. ضمنا با گسترش حمل و نقل هوایی مشاغل جدیدی در کشور ایجاد خواهد شد و همه سود می برند. ضمنا مهندسان ما با فناوری های جدید آشنا خواهند شد