رکورد بیشترین فاصله درآمد به قیمت مسکن در سالهای ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱
تین نیوز | سالهای 1389 تا 1391 بیشترین طول دوره انتظار برای مسكن دار شدن خانوارهای ایرانی بود به طوری كه در سال 1389، هر خانوار ایرانی با ذخیره یك سوم درآمد خود برای خانه دار شدن باید 35 سال انتظار بكشد و این میزان در سال 90 با افزایش درآمد به 33 سال و در سال 1391 با افزایش قیمت مسكن به 36 سال رسید.
به گزارش تین نیوز از مركز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت راه وشهرسازی، خانوارهای ایرانی بر اساس آمار عملكردی وزارت راه و شهرسازی در سال 1391 اگر تمام درآمد سالانه خود را ذخیره كنند ظرف 12 سال خانهدار خواهند شد و با ذخیره یك سوم حقوق خود باید برای خانهدار شدن 36 سال انتظار بكشند.
شاخص دسترسی به مسكن شهری برای یك واحد نمونه 100 متر مربعی (ذخیره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1376 پنج بوده است كه این شاخص در سال 1383 نیز پنج و در سال 76 به شش رسیده است.
این شاخص كه بر اساس درآمد خانوار و قیمت مسكن طی هر سال بنابر گزارشهای هزینه-درآمد مركز آمار ایران و گزارشهای آماری دفتر برنامهریزی، تجهیز منابع و اقتصاد مسكن تهیه شده است نشان میدهد كه شاخص دسترسی (ذخیره تمام حقوق سالانه خانوار) در سال 1371 شش بوده است كه این رقم در سال 1376 به عدد پنج میرسد.
به عبارت دیگر در سال 1371 هر خانوار ایرانی با محاسبه قیمت یك واحد نمونه 100 متر مربعی شامل 21700 هزار ریال و درآمد 3541 هزار ریال طول دوره انتظار(ذخیره یك سوم درآمد سالانه خانوار) 18 سال بوده است كه در سال 1376 با افزایش درآمد به 12116 هزار ریال و قیمت مسكن 59700 هزار ریال طول دوره انتظار به 15 سال رسیده است.
همچنین در سال 1384 هر خانوار ایرانی با محاسبه محاسبه قیمت یك واحد نمونه 100 متر مربعی شامل 53.679 هزار ریال و درآمد 303.300 هزار ریال طول دوره انتظار (ذخیره یك سوم درآمد سالانه خانوار) 17 سال بوده است كه در سال 1391 با افزایش درآمد با برآورد 158.967 هزار ریال و قیمت مسكن 1.920.000 هزار ریال طول دوره انتظار به 36 سال رسیده است.
بنابر این گزارش در سال 1388 هر خانوار ایرانی با محاسبه قیمت هر واحد مسكونی شامل 732.500هزار ریال و درآمد 93.603 هزار ریال طول دوره انتظار 17 سال بوده است كه در سال 1391 با افزایش درآمد با برآورد 158.967 هزار ریال و قیمت یك واحد مسكن 1.920.000 هزار ریال طول دوره انتظار به 36 سال رسیده است.
بر اساس آمار عملكردی سال 1392 وزارت راه وشهرسازی، كمترین دوره انتظار برای مسكن دار شدن در20 سال اخیر از سال 1371 تا 1391 مربوط به سال 1379 بوده است كه به 12 سال رسیده است. در این سال شاخص دسترسی به مسكن به عدد چهار رسیده است.
«شاخص دسترسی» به مسكن از نسبت متوسط قیمت مسكن به متوسط درآمد سالانه خانوار به دست میآید. توضیح اینكه گر یك خانوار در شرایطی تمام درآمد خود را به طور كامل پس انداز كند در سال 1391 می تواند ظرف 12 سال خانهدار شود اما در یك شرایط طبیعی (با توجه به مخارجی كه دارد) اگر یك سوم درآمد خود را ذخیره كند برای خرید یك خانه باید ۳۶ سال انتظار بكشد كه عدد 36 به «طول دوره انتظار» تعبیر میشود.