آیا مترو و اتوبوس تندرو رایگان می ماند؟
در حالی مهلت رایگان بودن مترو و اتوبوس های تندرو تهران با توجه به مصوبات شورای شهر تهران رو به پایان است که اختلاف نظرات اعضای این نهاد نشان می دهد هنوز تصمیم قطعی برای استمرار یا پایان اجرای این طرح نگرفته اند.
شورای شهر تهران طی دو جلسه گذشته لایحه یک فوریتی تداوم رایگان سازی مترو و اتوبوس را بررسی و یک فوریت آن را تصویب کرد و قرار است یکشنبه آینده پس از بررسی در کمیسیون های تخصصی، تصمیم نهایی درباره این موضوع در صحن شورا گرفته شود.
به گزارش تین نیوز، البته چمران، رئیس شورای اسلامی شهر تهران روز سه شنبه گفت: تا وقتی مصوبه جدید تصویب شود روند حمل و نقل رایگان ادامه دارد.
از سوی دیگر ناصر امانی عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران درباره اینکه آیا طرح رایگان سازی مترو و اتوبوس های تندرو تمدید شده است، در گفت وگو با خبرنگار ایرنا این موضوع را رد کرد و گفت: این طرح تمدید نشده و فقط یک فوریتش رای آورده و برابر قانون، یکشنبه آینده باید کمیسیون های تخصصی گزارش بررسی شود.
وی افزود: نظر قطعی پس از تصمیم نهایی از سوی اعضای شورای شهر در صحن علنی شورا مطرح خواهد شد.
به این ترتیب، آنچه تاکنون از سوی شورای شهر به تصویب رسیده، صرفاً یک فوریت برای تسریع در بررسی لایحه ادامه رایگان سازی است و هنوز نمی توان آن را به معنای تصویب نهایی استمرار اجرای طرح دانست.
طرح رایگان سازی مترو و اتوبوس های تندرو در تهران از اسفندماه سال گذشته (۱۴۰۴) با نظر شهردار تهران و موافقت شورای امنیت ملی به اجرا درآمد و قرار شد تا زمان قطعی اعلام پایان جنگ ادامه یابد.
این طرح تاکنون چندین بار تمدید شده است؛ اما هر بار با نزدیک شدن به پایان مهلت، بحث موافقان و مخالفان آن در شورای شهر تهران دوباره داغ شده است.
اکنون طبق آخرین تصمیم شورای شهر تهران، استمرار اجرای این طرح قرار است هر دو ماه یک بار در صحن شورا مطرح و درباره ادامه آن دوباره تصمیم گیری شود.
در واقع، رایگان شدن حمل ونقل عمومی در ابتدا به عنوان تصمیمی متناسب با شرایط خاص کشور اتخاذ و در تهران اجرا شد، اما به تدریج به موضوعی تبدیل شده که مدیریت شهری بر ادامه آن اصرار دارد و شورای شهر تهران نیز استمرار آن را منوط به بررسی و تصمیم گیری دوره ای می داند.
اکنون بار دیگر مهلت مصوبه قبلی به پایان رسیده، اما هنوز تصمیم نهایی درباره ادامه آن از سوی شورای شهر اتخاذ نشده است.
روشن است که مساله فقط رایگان ماندن یا پولی شدن بلیت مترو و اتوبوس نیست؛ چرا که از یک سو ادامه رایگان سازی می تواند برای شهروندانی که در شرایط اقتصادی فعلی وابستگی بیشتری به حمل ونقل عمومی دارند، یک امتیاز محسوب شود و از سوی دیگر، استمرار چنین تصمیمی بدون تعیین تکلیف قانونی و مالی آن از سوی شورا، این پرسش را مطرح می کند که هزینه آن چگونه و بر اساس چه سازوکاری تامین خواهد شد.
در نهایت، مساله رایگان سازی مترو و اتوبوس را می توان در نقطه تلاقی دو مطالبه دید؛ از یک سو مطالبه شهروندان برای دسترسی ارزان تر به مترو و اتوبوس و از سوی دیگر، ضرورت رعایت فرآیند قانونی تصمیم گیری و مشخص بودن منبع تامین هزینه های این سیاست.
حال باید دید شورای شهر در تصمیم نهایی خود کدام یک از این دو ملاحظه را در اولویت قرار دهد.
