طرح ملّی زیرساخت های شارژ خودروهای برقی رونمایی شد

این طرح که با نگاهی آینده نگرانه و با رویکردی «داده محور» و «انسان محور» تدوین شده است، صرفاً به نصب تجهیزات شارژ محدود نمی شود؛ بلکه هر ایستگاه به عنوان یک «اکوسیستم جامع انرژی، رفاه و داده» تعریف شده است. در این مدل، ایستگاه های شارژ، فضاهایی هستند که در آنها، فرآیند شارژ خودرو با مدیریت هوشمندانه داده ها و پاسخگویی به نیازهای رفاهی کاربر، گره خورده است.

جباری زادگان با تأکید بر اهمیت و ضرورت تغییر پارادایم در مدیریت انرژی، می گوید: «در روزهایی که شاهد تشکیل صف های طولانی مقابل جایگاه های سوخت به عنوان یک چالش روزمره در زندگی شهری هستیم و شهروندان برای دریافت چند لیتر بنزین ساعت ها در صف می مانند، یعنی زمان تغییر فرا رسیده است.»

وی می افزاید: «شبکه شارژ باید مانند یک موجود زنده، متناسب با محیط خود عمل کند. از این رو، در این طرح، ایستگاه هایی با تیپ های متنوع طراحی شده اند؛ از ایستگاه های کوچک محله ای، متوسط منطقه ای و بزرگ شهری تا ایستگاه های بین شهری، گردشگری، ناوگانی، الحاقی و ماژولار که امکان توسعه را بر اساس ظرفیت برق و الگوی تقاضا فراهم می کنند.»

تجربه کاربر: از شارژ خودرو تا آسایش خانواده

یکی از ارکان اصلی این طرح، محوریت قرار دادن «انسان» در طراحی است. برخلاف مدل های سنتی که کاربر را در وضعیت انتظار قرار می دهند، در این طرح، کیفیت تجربه کاربر از طریق فراهم کردن فضاهای امن، سایه بان، خدمات خانواده محور و فضای کودک و در ایستگاه های بزرگ تر، کافه ها، خدمات رفاهی و فضاهای سبز، تضمین می شود.

جباری زادگان در توضیح این بخش تأکید می کند: «پروژه بر این اساس طراحی شده است که زمان توقف کاربر در ایستگاه، نباید یک انتظار خسته کننده باشد، بلکه باید به یک تجربه خوشایند تبدیل شود.»

علاوه بر رفاه، «داده ها» به عنوان ستون فقرات مدیریت این شبکه تعریف شده است. استخراج الگوهای مصرف، ساعات اوج تقاضا و وضعیت تجهیزات، به مدیریت اجازه می دهد تا شبکه را به صورت قابل پیش بینی و بهینه توسعه دهد و بدون آنها، اداره زیرساخت های حیاتی ممکن نخواهد بود.

مدل اقتصادی چندمنبعی و مکان یابی استراتژیک

توسعه شبکه شارژ الکتریکی، نه تنها فشار تقاضا بر سوخت های فسیلی را کاهش می دهد، بلکه گزینه ای متمایز و هوشمندانه را پیش روی دولت و مدیریت شهری در شهرها و کلان شهرها قرار می دهد.

این طرح با هدف تضمین پایداری اقتصادی، از مدل درآمدی تک بُعدی (فروش برق) فاصله گرفته و با ادغام حوزه هایی نظیر خدمات رفاهی، تبلیغات، قراردادهای ناوگانی و خدمات داده، یک مدل اقتصادی متنوع را پیشنهاد می دهد.

همچنین، فرآیند مکان یابی ایستگاه ها با استفاده از مجموعه ای از معیارهای سخت گیرانه از جمله دسترسی، ایمنی، اقلیم، مدیریت ریسک، مالکیت زمین و امکان توسعه، انجام می شود. در مقابل، سایت هایی که با چالش هایی نظیر عدم پایداری برق، مخاطرات ترافیکی، مشکلات حقوقی یا ریسک های محیطی روبه رو هستند، از چرخه انتخاب حذف می شوند تا از بروز فشارهای غیرقابل قابل مدیریت بر شبکه یا نارضایتی کاربران جلوگیری شود.

جایی که خودرو، انسان و انرژی، همزمان شارژ می شوند

طرح ملّی ایستگاه های شارژ، تصویری از آینده ای است که در آن خودرو، انسان و انرژی در یک تعامل هوشمندانه با یکدیگر قرار دارند؛ شبکه ای که در آن پایداری از طریق انرژی های پاک (مانند پنل های خورشیدی) و تاب آوری در برابر تغییرات آینده، به یک اصل طراحی تبدیل شده اند.

علیرضا جباری زادگان، طراح ارشد و مدیر پروژه با این اعتقاد که «این طرح می تواند به یکی از راهکارهای اجرایی دولت برای کاهش فشار بر شبکه سوخت، توسعه شهر هوشمند و ارتقای کیفیت زندگی شهری تبدیل شود» خاطرنشان می کند: «ایستگاه شارژ آینده، جایی نیست که فقط خودرو در آن شارژ شود؛ جایی است که خودرو، انسان و انرژی، همزمان خدمات دریافت می کنند و شارژ می شوند.»