◄ جزئیات پیشنهاد واردات واگن‌ های ۱۰۰ هزار یورویی از اروپا؛ مانع کجاست؟

دبیر انجمن صنفی شرکت های حمل ونقل ریلی مسافری با اشاره به پاسخ گویی به تنها یک سوم تقاضای سفر با قطار و میانگین عمر ۳۰ ساله ناوگان، جزئیات پیشنهاد واردات واگن های دست دوم اروپایی با قیمت تقریبی ۱۰۰ هزار یورو را تشریح کرد؛ راهکاری که به رغم کاهش چشمگیر هزینه های سرمایه گذاری برای جبران کمبود ناوگان، تاکنون با موانعی چون سیاست های حمایت از تولید داخل، محدودیت های ارزی و ملاحظات فنی مواجه بوده است.

به گزارش سرویس ریلی تین نیوز، دبیر انجمن صنفی شرکت های حمل ونقل ریلی مسافری در گفتگو با ایسنا با اشاره به پاسخ گویی به تنها یک سوم تقاضای سفر با قطار و میانگین عمر ۳۰ ساله ناوگان، جزئیات پیشنهاد واردات واگن های دست دوم اروپایی با قیمت تقریبی ۱۰۰ هزار یورو را تشریح کرد؛ راهکاری که به رغم کاهش چشمگیر هزینه های سرمایه گذاری برای جبران کمبود ناوگان، تاکنون با موانعی چون سیاست های حمایت از تولید داخل، محدودیت های ارزی و ملاحظات فنی مواجه بوده است.

به گزارش تین نیوز، ناترازی میان عرضه و تقاضا در شبکه ریلی مسافری کشور، به یکی از چالش های اصلی حوزه حمل ونقل تبدیل شده است. ابوالقاسم سعیدی، دبیر انجمن صنفی شرکت های حمل ونقل ریلی مسافری، با تأکید بر اینکه در حال حاضر تنها یک سوم تقاضای سفر با قطار پاسخ داده می شود، تصریح کرد: «شهرهای پرجمعیتی مانند تهران، مشهد و اهواز به دلیل حجم بالای تقاضا، از ناوگان متناسب با نیاز خود برخوردار نیستند و در دوره های پیک سفر، این شکاف بیش از پیش نمایان می شود.»

فرسودگی ناوگان و نیاز به نوسازی

بنا بر اعلام این مقام صنفی، میانگین عمر ناوگان ریلی کشور به ۳۰ سال رسیده است که این مسئله علاوه بر کاهش کیفیت خدمات، هزینه های تعمیر و نگهداری را به شدت افزایش داده است. در حال حاضر از حدود ۱۱۰۰ واگن موجود، تنها حدود ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ دستگاه در سیر قرار دارند و مابقی به دلیل نیاز به تعمیرات از چرخه فعالیت خارج شده اند.

سعیدی تأکید کرد: «برای افزایش ظرفیت و پاسخ گویی به تقاضای موجود، شبکه ریلی کشور به حداقل ۱۰۰۰ واگن جدید نیاز دارد. با این حال، اختلافات میان تولیدکنندگان و خریداران واگن بر سر قیمت گذاری و صرفه اقتصادی پروژه ها، روند نوسازی از طریق تولید داخل را با کندی مواجه کرده است.»

پیشنهاد واردات واگن های دست دوم؛ مزیت ها و موانع

یکی از راهکارهای مطرح شده برای خروج از این بن بست، واردات واگن های دست دوم اروپایی است. سعیدی با اشاره به قیمت حدود ۱۰۰ هزار یورویی این واگن ها گفت: «سرمایه گذاری برای خرید واگن دست دوم بسیار پایین تر از نمونه های نو است. به طوری که با سرمایه ای حدود ۲ میلیون یورو، می توان ۲۰ واگن خریداری کرد و یک یا دو رام قطار را به چرخه سیر بازگرداند؛ امری که با خرید واگن های نو عملاً امکان پذیر نیست.»

او در ادامه به چالش های پیش روی این پیشنهاد اشاره کرد:

• سیاست های حمایتی: در سال های گذشته، اولویت بخشی به تولید داخل و مخالفت با ورود تجهیزات خارجی، مانع اجرای این طرح شد.
• ملاحظات فنی: شبکه ریلی ایران با عرض خط ۱۴۳۵ میلی متر، نیازمند واگن هایی با مشخصات فنی دقیق و سازگار با سیستم ترمز و زیرساخت های فعلی است.
• محدودیت های ارزی: تأمین ارز برای واردات، حتی در مبالغ پایین تر (برای واگن های دست دوم)، به دلیل تخصیص منابع به کالاهای اساسی و دارو، همچنان یکی از سدهای اصلی است.

چشم انداز سرمایه گذاری ریلی

دبیر انجمن صنفی شرکت های حمل ونقل ریلی در پایان بر اهمیت جذب سرمایه گذاران بخش خصوصی تأکید کرد. به گفته وی، با وجود علاقه بخش خصوصی به ورود به این بازار، توان مالی برای پرداخت هزینه های سنگین واگن های نو وجود ندارد؛ بنابراین، دولت می تواند با ارائه تسهیلات ارزی برای خرید واگن های دست دومِ استاندارد، علاوه بر کاهش فشار بر بودجه عمومی، ظرفیت جابه جایی مسافر را در کوتاه مدت افزایش داده و ایمنی سفر را (با توجه به آمار بالای تلفات جاده ای) بهبود بخشد.