بکارگیری هنر معاصر در القای مفاهیم ایمنی اقدامی هوشمندانه از سوی وزارت راه است
تین نیوز | فردا یکشنبه -۲۴آبان ماه - برای نخستینبار قرار است از هنر "پرفورمنس آرت" و "ويدئو آرت" در القای مفهوم ایمنی برای کاربران جاده در سطح كشورى و بينالمللى، در همایشی که به همین منظور در تالار ایوان شمس برگزار میشود، استفاده شود.
این مراسم به نوعی احترام به حقوق شهروندی و یادمان قربانیان سوانح رانندگی است که از سوی ادارهکل راه و شهرسازی استان تهران و همکاری سازمان راهداری و حمل ونقل جادهای اجرا میشود.
محمدحسین ضرغام، هنرمندی است که در این مراسم سه ویدیو از هنر او با عنوان «پرفورمنس آرت نا-اعتماد» به نمایش گذاشته میشود. با او در باره نقش و تاثیر هنر در کاهش سوانح رانندگی و ایمنی در جادهها به گفت وگو نشستیم. ضرغام هنرمند چندرسانهاى، پرفورمنس آرتيست، نویسنده و منتقد هنر معاصر است.
در ابتدا کمی درباره این هنر معاصر و نوپا توضیح دهید. پس از آن نیز درباره نقش و تأثیر این هنر بر کاهش سوانح رانندگی و ایمنی ترددکنندگان برای خوانندگان ما بگویید.
به نظر مىرسد اولينبار است كه براى همايشى بزرگ و تراز اول در سطح كشورى و بينالمللى؛ "هنر معاصر" به عنوانِ ابزارِ بيانى انتخاب شده و اين به نظرم اتفاق بزرگ و تاثيرگذارى در آينده رويكردهاى امور دولتى است. اين اتفاق و اين تصميمگيرى - يعنى انتخاب هنر معاصر به عنوانِ ابزارى تاثيرگذار براى انتقال موضوعات - انتخابى هوشمندانه از جانب مسئولان وزارت راه وشهرسازی به عنوان برگزار کننده این همایش در هفته یادمان قربانیان سوانح رانندگی استزیرا به نظرم برای رسیدن به اهداف حقوق شهروندی و اعتلای جایگاه شهروندان نقش هنر ، بخصوص هنرهای نمایشی را نباید نادیده
گرفتم.
"پرفورمنس آرت" ، "ويدئو آرت"، و مديومهاى معاصر و نو در هنر؛ مقولاتى هستند كه در تناسب با ديگر كشورها، ابزارى تازهپا در گستره هنر و انديشه ايران به شمار مىآيند.
از ويژگىهاى بارز اين هنر؛ نزديكىِ بسيار زيادِ آن به زندگىِ روزمره و موضوعاتِ مرتبط با واقعيتهاى زندگى است. مثلا "پرفورمنس آرت"؛ به معنىِ "هنر اجرا"؛ عينا اجراى تمامِ بخشهاى زندگى است:
۱) چيزى از قبل كاملا طرح ريزى نمىشود و همانند "تئاتر" نيست كه اجرا از روى يك متن (نمايشنامه) انجام گيرد.
(۲ اجراگرِ پرفورمنس آرت؛ در "نقشى ديگر" فرو نمىرود و بجاى ديگرى بازى نمىكند. در حقيقت، "بازى" وجود ندارد، و همه چيز كاملا طبيعى و واقعى است.
(۳شاخههاى هنر معاصر - بخصوص پرفورمنس آرت- ؛ با تمامىِ لايهها و طبقاتِ اجتماعى سروكار دارد و به همين سبب؛ فضاى ارائه اثر، به هيچ عنوان صرفا در "گالرى" و مراكز هنرى خلاصه نمىشود.
"از طرف دیگر گذرا بودن" و عدم تكرارپذيرىِ هنر اجرا نيز از ويژگىهاى بارز اين هنر به طور مشخص است که می توناد نقش بسزایی در پیشبرد اهداف گفته شده داشته باشدو همانطور كه عرض كردم، این هنر عينا همانند زندگى و وقايع پيرامون زندگى روزمره است. يعنى يك رويداد، فقط در يك زمان بخصوص و مكانِ بخصوص صورت مىگيرد.
همانطور که می دانید موضوع محورى اين همايش؛ سوانح جادهاى و تلفاتى است كه به دليل عدم التزام دائم به ساختارهاى رانندگى و حمل و نقل، متوجه انسان مىشود ،حال چگونه میتوان با اهمیت و توجه بیشتر به چنین هنرهایی این موضوعات و اهداف را به مخاطبان انتقال داد؟
اين سوانح، ريشه در مفهوم "بىتوجهى"هاى انسان به قوانينى دارد كه همين قوانين توسط نسل خود بشر ايجاد شدهاست. اين ريشه-بىتوجهى انسان- را به عنوان محور اثر هنرى در اين همايش قرار دادهام .زیرا سهلانگارى و عدم توجه انسان؛ نه فقط باعث سوانح و تلفات جادهاى، بلكه باعث خسارتهاى متعدد در تمامى بخشهاى زندگى است.
در عين حال ، در این نمایش عنوان مىشود كه نسل بشر، متاسفانه به جاى رفع ريشه خرابى (يعنى برطرف كردن بىتوجهى)؛ راهى اشتباهتر را انتخاب كرده است: اين راه اشتباه ، عبارت از اين است كه بشر ، امروزه تصميم گرفته كه خودروهايى را روانه بازار كند كه اختيار و مسئوليتِ خطير رانندگى را بصورت هوشمند و خودكار انجام دهد.
اين ، يعنى نسل بشر مىخواهد به مرور زمان، اختيارش را كاملا به دست رايانهها و ماشينها بدهد و با اين حركت؛ به صراحت اذعان مىكند كه صلاحيت و توانايىِ اداره امور را در زندگىِ خویش ندارد. از این رو با استفاده از تمامی ظرفیتهای موجود و مشارکت همه نهادهای فعال در این زمینه باید تلاش کنیم تا شاهد کمترین سوانح رانندگی در جادههای کشور باشیم.