◄ طرح جامع حمل و نقل کشور؛ طراحی شبکه بهینه زیرساخت ها تا افق 1414
طرح جامع حمل و نقل کشور، مدلی پویا برای طراحی شبکه بهینه زیرساخت ها و ارزیابی تقاضای بار و مسافر در تمامی شیوه های حمل و نقل است. این طرح با اولویت بندی پروژه ها تا افق 1414، توسعه دریامحور و عدالت اجتماعی را به خوبی دنبال می کند.
طرح جامع حمل و نقل، به عنوان بالاترین سطح از مدل سازی سیستم عرضه و تقاضای سفرهای باری و مسافری داخلی و بین المللی کشور است و در مقیاس مدل های برنامه ریزی حمل و نقل، عملکرد اجزای مختلف حمل و نقل کشور را به صورت یک شبکه یکپارچه در تمام شیوه های حمل و نقلی ارزیابی می کند.
به گزارش تین نیوز، هدف اصلی از انجام این طرح، دستیابی به طراحی شبکه زیرساخت های حمل و نقلی به صورت هدفمند و بر پایه جهت گیری های راهبردی و تقاضای سفرها است. بدین ترتیب فعالیت های انجام شده در بخش حمل و نقل، با برنامه ها و سیاست های بالادستی هماهنگ شده و رفتارهای ناهماهنگ و انفعالی یا سلیقه ای در بخش حمل و نقل کاهش خواهد یافت. گزارش پیوست، مجموعه فرآیندها و اقدامات انجام شده در زمینه طرح جامع حمل و نقل کشور را مرور کرده و در نهایت نتایج طراحی شبکه زیرساخت های حمل و نقلی به عنوان دستاورد اصلی این گزارش ارائه شده است.
رویکرد اصلی در طرح جامع حمل و نقل کشور، دستیابی به یک ابزار پویای پشتیبان تصمیم گیری است.
این ابزار در بردارنده تمامی ماتریس های تقاضای بار و مسافر داخلی و بین المللی، ترددشماری ها، مدل ها و شبکه حمل و نقل کشور است و تمامی نتایج طراحی شبکه بر مبنای این ابزار استخراج شده است.
طی سال های گذشته، بر پایه آمارگیری مبدأ-مقصد بار و مسافر شیوه های مختلف حمل و نقل کشور و استخراج شاخص های مختلف اقتصادی-اجتماعی به ویژه بر مبنای آخرین سرشماری عمومی نفوس و مسکن، مدل سازی ملی برآورد تقاضای سفر صورت گرفته و مدل بر مبنای اطالعات عملکردی در دسترس، اعتبارسنجی شده است. خروجی این مرحله، شامل برآورد حجم بار و مسافر کشور طی سناریوهای مختلف در افق های زمانی گوناگون بوده است.
در گام بعدی، شبکه بهینه عرضه یکپارچه کشور بر مبنای جریان بار و مسافر، وضع موجود شبکه و الزامات مختلفی مانند تکمیل کریدورهای حرکتی، توسعه دریامحور، توسعه عدالت اجتماعی، کاهش زمان و هزینه سفر، پدافند غیرعامل و سطح بودجه طراحی گردید. با عنایت به لزوم توجه به محدودیت اعتبار توسعه زیرساخت های حمل و نقل، طرح ها اولویت بندی شده و یک سبد از پروژه ها برای اجرا تا افق سال 1414 پیشنهاد شده است.
توجه به این نکته ضروری است که با توجه به تغییرات دایم جریان سفرهای کشور به دلایل مختلفی از جمله ملاحظات سیاسی، امنیتی و پدافند غیرعامل، تغییرات در کاربری زمین، تغییرات در سطح دسترسی به شیوه های مختلف حمل و نقل، فناوری، هزینه سفر و مانند آن، ارائه یک طرح بهینه قطعی برای افق بلندمدت توسعه حمل و نقل کشور میسر نیست.
رویکرد طرح جامع حمل و نقل کشور، در اختیار داشتن یک مدل پویا و به هنگام برای ارزیابی طرح ها و پروژه های زیرساختی حمل و نقل کشور است و امید است این مهم به منظور دستیابی به شبکه بهینه حمل و نقل ایمن، سریع و بهره ور برای تمام نقاط کشور در تمام شیوه های حمل و نقلی ادامه یابد.
