◄ سقوط ۵۰ درصدی سود صنعت هوانوردی جهان/تنش های خاورمیانه به اروپا رسید
در حالی که پیش بینی ها از سقوط ۵۰ درصدی سود خالص صنعت هوانوردی جهان در سال ۲۰۲۶ خبر می دهند، شواهد درج شده در صورتهای مالی شرکت های بزرگ اروپایی نشان می دهد که تنش های ژئوپلیتیک خاورمیانه اکنون به قلب این صنعت در اروپا رسیده است.
تنش های گسترده در خاورمیانه که ناشی از منازعات آمریکا با ایران است، اکنون از تیترهای سیاسی فاصله گرفته و به یکی از جدی ترین متغیرهای تأثیرگذار بر صورت های مالی بنگاه های بزرگ اقتصادی اروپا تبدیل شده است. صنعت هوانوردی که همواره به عنوان پیشانی اثرپذیری از نوسانات انرژی شناخته می شود، این روزها در حال تجربه یک دوره فرسایش مالی بی سابقه است.
به گزارش تین نیوز، بررسی گزارش های عملکرد سه ماهه دوم ۲۰۲۶ نشان می دهد که غول های هواپیمایی قاره سبز، برخلاف رشد تعداد مسافران، با سقوط حاشیه سود و افزایش سرسام آور هزینه های عملیاتی دست به گریبان هستند و این معادله نامتوازن، ترازنامه این شرکت ها را به شدت تحت فشار قرار داده است.
ریشه اصلی این بحران را باید در جهش بهای انرژی جست وجو کرد. حتی شرکت هایی نظیر رایان ایر که با اتکا به استراتژی های پوشش ریسک (Hedging)، سوخت خود را با قراردادهای بلندمدت تثبیت کرده بودند، در مواجهه با نوسانات شدید بازارهای نقدی، تاب نیاوردند. افزایش قیمت سوخت در بخش غیرپوشش داده شده، هزینه های عملیاتی این شرکت ها را به طور میانگین دو رقمی کرده و این در حالی است که تضعیف تقاضای عمومی، دست مدیران این شرکت ها را برای افزایش قیمت بلیت و جبران هزینه ها بسته است. در واقع، هواپیمایی های اروپایی هم اکنون در یک بن بست اقتصادی گرفتار شده اند؛ از یک سو با تورم هزینه های تولید و سوخت مواجه اند و از سوی دیگر، برای حفظ سهم بازار خود در اقتصاد ضعیف اروپا، ناچار به کاهش قیمت بلیت ها هستند. این فشار مضاعف، حاشیه سود این مجموعه ها را به حداقل رسانده و مدل کسب وکار آن ها را از فاز توسعه به فاز مدیریت بقا تغییر داده است.
تأثیرات این وضعیت صرفاً به اعداد و ارقام حسابداری محدود نمانده و در حال تحمیل تغییرات ساختاری بر بدنه اجرایی این شرکت هاست. خطوط هوایی بزرگ مانند لوفت هانزا و گروه بین المللی IAG، ناگزیر شده اند تا با اصلاح شبکه پروازی و حذف مسیرهای کم سود، از دامنه فعالیت های خود بکاهند.
شرکت ایرلینگوس در اقدامی نمادین، تعدیل گسترده نیروهای انسانی و کاهش سمت های مدیریتی را در دستور کار قرار داده است. در کنار این سیاست های انقباضی، تغییر مسیرهای پروازی برای مدیریت سوخت و کنار گذاشتن هواپیماهای قدیمی پرمصرف، نشان دهنده آن است که صنعت هوانوردی اروپا در حال بازسازی اضطراری زیرساخت های خود برای مقابله با شوک های ناشی از جنگ است.
چشم انداز پیش رو برای این صنعت، زمستانی سرد و پرچالش را ترسیم می کند. پیش بینی انجمن بین المللی حمل ونقل هوایی (IATA) مبنی بر کاهش ۵۰ درصدی سود خالص صنعت هوانوردی جهانی، هشداری است که نشان می دهد این فرسایش مالی، یک رخداد گذرا نیست. با ادامه روند کنونی، احتمال خروج شرکت های ضعیف تر از گردونه رقابت و کاهش ظرفیت پروازی در فصل های آینده بسیار محتمل است.
به نظر می رسد این تنش ها، صنعت هوانوردی اروپا را به سمتی سوق می دهد که در آن، تنها مجموعه هایی با نقدینگی بالا و بدهی اندک قادر به تاب آوری خواهند بود. در نهایت، آنچه امروز در صورت های مالی این شرکت ها مشاهده می شود، هزینه ای مستقیم و سنگین است که به واسطه اختلال در مسیرهای هوایی و نااطمینانی های ژئوپلیتیک، مستقیماً از جیب صنعت حمل ونقل اروپا پرداخت می شود.