◄ کارگران پارس جنوبی خواستار پرواز ماهانه برای مسیرهای طولانی شدند
جمعی از کارگران ارکان ثالث پارس جنوبی با اشاره به خطرات مرگبار تردد جاده ای در ایام مرخصی، خواستار اختصاص سهمیه پروازی ماهانه به مقاصد دوردست شدند؛ مطالبه ای که ضرورت بازنگری در الگوی لجستیک هوایی پایتخت انرژی را آشکار می کند.
فاصله زیاد کانون های صنعتی جنوب با استان های مبدأ نیروی کار، ضرورت توسعه چتر پروازی فرودگاه خلیج فارس عسلویه را بیش از پیش نمایان کرده است.
به گزارش سرویس هوایی تین نیوز، جمعی از کارگران ارکان ثالث شاغل در مجتمع های گاز و پتروشیمی پارس جنوبی در تماس با خبرگزاری کار ایران با اشاره به سوانح مرگبار جاده ای در ایام مرخصی (روزهای آف)، خواستار الزام شرکت های کارفرما و پیمانکاری به برقراری زنجیره پروازی و اختصاص بلیت هواپیما برای مقاصد بالای ۱۰۰۰ کیلومتر شدند. این در حالی است که بخش عمده ای از ظرفیت کریدورهای هوایی منطقه به صورت چارتر و سهمیه ای صرفاً در اختیار نیروهای رسمی قرار دارد و بدنه اجرایی و عملیاتی ارکان ثالث، به دلیل جهش نرخ بلیت در شبکه هوانوردی و محدودیت های معیشتی، ناگزیر به استفاده از ناوگان اتوبوسی در مسیرهای پرتلفات و طولانی مدت جاده ای هستند.
توزیع نامتوازن ظرفیت های پروازی میان پرسنل رسمی و پیمانکاری
کارشناسان صنعت هوانوردی و ترانزیت بر این باورند که فرودگاه بین المللی عسلویه به عنوان یکی از پرترافیک ترین پایانه های هوایی اختصاصی–کارگاهی کشور، از الگوی توزیع نابرابر صندلی های پروازی رنج می برد. در حالی که ناوگان مسافری ایرلاین ها با قراردادهای بلندمدت در خدمت جابه جایی مدیران و نیروهای ستادی رسمی است، کارگران غیربومی بخش پیمانکاری در غیاب سازوکار منظم چارترهای کارگری ناچارند مسافت های ۲۰ تا ۳۰ ساعته زمینی را ماهانه طی کنند؛ فرآیندی فرسایشی که نه تنها ریسک تلفات در سوانح جاده ای را به شدت افزایش داده، بلکه به عنوان یکی از عوامل افت راندمان کار در تأسیسات استراتژیک نفت و گاز کشور شناخته می شود.
ضرورت راه اندازی خطوط «پرواز کارگری» با مشارکت ایرلاین ها و وزارت نفت
ساماندهی شبکه پروازی پارس جنوبی مستلزم مداخله سازمان هواپیمایی کشوری و تعریف خطوط منظم مسافری بر پایه مسئولیت اجتماعی شرکت های مستقر در عسلویه است.
به اعتقاد فعالان حمل ونقل مسافری، ایجاد سازوکار خرید گروهی صندلی (Seat Block) توسط پیمانکاران اصلی یا اختصاص هواپیماهای با ظرفیت بدنه متوسط به مقاصد پرتردد شمال، شمال غرب و شمال شرق کشور می تواند ضمن کاهش فشار بر شریان های ترانزیت جاده ای جنوب، ایمنی تردد نیروی انسانی متخصص را تضمین کند. این تصمیم، علاوه بر ارتقای ضریب ایمنی سفر، می تواند به پایداری جریان نیروی کار در شاهراه تولید گاز کشور و بهینه سازی جریان ترافیک هوایی در فرودگاه های مبدأ و مقصد بینجامد.
