شرکت نفت با شرکتهای هواپیمایی بدهکار اتمام حجت کرد
تین نیوز | خوشحساب نشدن شرکتهای هواپیمایی در زمینه پرداخت بدهیهای انباشته، بالاخره کار دست این شرکتها داد. حالا شرکت پخش فرآوردههای نفتی به عنوان یکی از طلبکاران بزرگ این شرکتها که مطالبات حدود هزار میلیارد تومانی از آنها دارد.
تصمیم گرفته از روش فشار برای وصول طلب خود استفاده کند و از روز گذشته اعلام کرده است که فروش سوخت از این به بعد تنها در صورت آماده بودن پول شرکتهای هواپیمایی انجام خواهد شد، به نظر میرسد این شرکت با این تصمیم قصد دارد از افزایش مطالبات خود جلوگیری کند. مبلغ بدهی شرکتهای هواپیمایی به شرکت پخش فرآوردههای نفتی را مدتی پیش ناصر سجادی، مدیرعامل این شرکت به رسانهها اعلام و عنوان کرد که جلسات متعدد برگزار شده با وزارت راه و شهرسازی و سازمان هواپیمایی کشوری در زمینه وصول بدهی این شرکت بیسرانجام بوده است.
به نظر میرسد توفیق نیافتن این شرکت در مذاکره، کار را به جایی رسانده که این شرکت تصمیم گرفته با تهدید شرکتهای هواپیمایی مبنی بر ارائه نشدن سوخت به صورت نسیه، تلنگری به مشتریهای بدحساب خود بزند. شرکت ملی پخش فرآوردههای نفتی اعلام کرده است که بر اساس ضوابط جدید، فروش سوخت به تمامی شرکتهای هواپیمایی بدون پرداخت هزینه آن، ممنوع اعلام شده است. بنا بر اعلام این شرکت، فروش سوخت به تمامی شرکتهای هواپیمایی نقدی شده است و تمامی هواپیماها ابتدا باید وجه را پرداخت کرده و سپس اقدام به سوختگیری کنند.
به همین دلیل سوخترسانی به هیچ هواپیمایی در کشور قبل از دریافت وجه سوخت انجام نمیشود. اگرچه ممکن است این روند افزایش بدهیهای سوختی شرکتهای هواپیمایی را متوقف کند اما احتمال بروز تاخیرها و ایجاد اخلال در برنامه پروازی هواپیماها نیز وجود دارد. پیگیری از دبیر انجمن شرکتهای هوایی در این زمینه بینتیجه است. مقصود اسعدیسامانی که به نظر میرسد خبر توقف سوخترسانی به شرکتهای هواپیمایی بدهکار را تازه شنیده است گفت که باید این مسئله را بررسی کند و نمیتواند در این زمینه اظهارنظری داشته باشد. در این زمینه یک کارشناس حملونقل هوایی
معتقد است در پیش گرفتن یک روند برای مواجه نشدن با همه شرکتها از سوی شرکت نفت، روش مطلوبی نیست و این شرکت باید با شرکتهای خوشحساب تعامل بهتری داشته باشد.
علیرضا منظری، معاون پیشین سازمان هواپیمایی کشوری توضیح داد: تسهیلات سوخت هوانوردی از الزامات حملونقل هوایی مستقر در فرودگاههاست و در صورتی که چنین تسهیلاتی وجود نداشته باشد، شرکتها باید از روشهای دیگری سوخت خود را تامین کنند. بنابراین به منظور تسهیل بهرهبرداری از فرودگاه تلاش میشود، ارائهکنندگان سوخت در فرودگاه مستقر باشند؛ بنابراین آنها نیز همچون هر فروشنده کالایی باید در مقابل ارائه سوخت، مبلغ آن را از خریدار دریافت کنند. او تاکید کرد: این مسلم است که اگر مشتری خوشحساب باشد، فروشنده به او فرصت میدهد در مدت معین پس از فروش،
مبلغ را پرداخت کند، در غیراین صورت به او کالا نمیفروشد.
در مسئله سوخت هواپیما نیز به طور معمول در همه کشورها تعامل دوطرفه برقرار است. به گفته او در دنیا، شرکتهایی که به طور نامتوالی خرید سوخت انجام میدهند، خرید به صورت نقدی است اما اگر شرکت هواپیمایی بهطور دائمی خرید انجام میدهد، نزد فروشنده اعتبار دارد و این امکان به او داده میشود تا در فواصل معین تسویهحساب کند. این کارشناس ارشد حملونقل هوایی با تاکید بر اینکه در دنیا در بیشتر موارد، فروشندگان سوخت، شرکتهای خصوصی بوده و ارائه سوخت در انحصار یک شرکت نیست، ادامه داد: در ایران مشکل آن است که از یک طرف، ارائهکننده سوخت انحصاری و دولتی است و
از سوی دیگر برخی شرکتهای هواپیمایی نیز دولتی یا شبهدولتی هستند و متاسفانه در گذشته، یک رابطه صحیح تجاری میان آنها برقرار نبوده که این مسئله منجر به بدهی انباشته و اختلاف شده است. به گفته منظری، برای برطرف کردن مشکل پیشآمده درباره انباشت بدهی، باید مذاکره انجام شده، وضع بدهیها روشن شده و به طور تدریجی نسبت به پرداخت آنها اقدام شود.
از سوی دیگر او تاکید دارد که برای جلوگیری از ایجاد بدهی جدید، باید راهکاری اندیشیده شود که یکی از آنها پرداخت نقدی است. راهکار دیگر میتواند این باشد که شرکتها به شرکت نفت سپرده بسپارند و در زمانهای معین تسویه کنند، البته به نظر میرسد بهتر است که شرکت نفت با همه شرکتها بهطور یکسان برخورد نکند و برخورد متفاوتی با شرکتهای خوشحساب داشته باشد و به آنها اعتماد کند تا الگویی برای سایر شرکتها باشند. منظری یادآوری کرد که قطع سوخترسانی در حملونقل به عنوان یک خدمت عمومی اختلال ایجاد خواهد کرد و توقف آن موجب ایجاد بینظمی در جامعه
خواهد شد. او ادامه داد: برای پیشگیری از این اختلال، دولت باید در این مسئله ورود کرده و بستر مناسب برای حل موضوع فراهم کند تا بدهیهای بعدی ایجاد نشود. این کارشناس معتقد است شرکت پخش فرآوردههای نفتی نیز باید ارائه سوخت در فرودگاهها را به بخش خصوصی واگذار کند تا آنها در چارچوب تجاری معاملههای خود را انجام دهند. به گفته او، خروج سوخترسانی در فرودگاهها از انحصار، بسیار موثر خواهد بود.
بر اساس آنچه تاکنون درباره بدهی نفتی شرکتهای هواپیمایی اعلام شده است، ۳شرکت بزرگ هما، آسمان و ماهان بدهکارترین شرکتهای هواپیمایی به شرکت پالایش و پخش فرآوردههای نفتی هستند که بخش زیادی از پروازهای کشور را انجام میدهند و قطع سوخترسانی به آنها میتواند مشکلات جدی در روند پروازها ایجاد کند.