جایگزینی ۶۵ هزار کامیون و کشنده با عمر بالای ۳۵ سال
تین نیوز | مدیر بخش حمل و نقل شرکت بهینه سازی مصرف سوخت کشور گفت: فراخوان جایگزینی ۶۵ هزار کامیون و کشنده با عمر بالای ۳۵ سال بزودی اعلام میشود.
ناصر اسماعیل زاده افزود: با تصویب شورای اقتصاد، شرکت ملی نفت ایران 65 هزار کامیون بالای 35 سال را از رده خارج و با کامیونهای جدید جایگزین میکند.
وی ادامه داد: هم اکنون 180 هزار کامیون با عمر 25 سال در جادههای کشور تردد میکند که 65 هزار کامیون بالای 35 سال و از جمله 7 هزار کامیون بالای 40 سال در مرحله اول طرح جایگزینی از رده خارج میشود.
اسماعیل زاده با بیان اینکه در این طرح ، منابع حاصل از صرفه جویی در مصرف سوخت خودروهای جدید در مقایسه با خودروهای فرسوده تا 5 سال اول براساس پیمایش آنها و در مقاطع سه ماهه به حساب سرمایه گذاران واریز می شود،گفت: هر کامیون فرسوده به ازای صد کیلومتر پیمایش، 50 تا 60 لیتر سوخت مصرف میکند درحالیکه این میزان در کامیونها و کشندههای جدید ، به 28 تا 35 لیتر تنزل مییابد.این طرح در ردههای مختلف شامل کامیونهای 10 تا 18 تن، 19 تا 26 تن و کشنده های 26 تن به بالا اجرا میشود.
وی افزود: هر کامیون به طور متوسط 120 هزار کیلومتر در سال پیمایش دارد که این جایگزینی ، تاثیر مستقیم و قابل توجهی در منابع سوخت کشور خواهد داشت.
به گفته این مسئول در شرکت بهینه سازی مصرف سوخت کشور، طبق بند قاف تبصره 2 بودجه سال 1393، در این طرح دو میلیارد و 700 میلیون دلار از محل صرفه جویی میزان سوخت مصرفی در طرح جایگزینی به سرمایه گذاران و سازندگان کامیونها پرداخت میشود.
اسماعیل زاده همچنین گفت: نیازی به ثبت نام در این طرح نیست چراکه آمار کامیونهای فرسوده در سامانههای سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای موجود است و به محض اعلام فراخوان، مراحل جایگزینی آغاز می شود.
وی همچنین تصریح کرد: 115 هزار کامیون و کشنده فرسوده با عمر بین 25 تا 35 سال در مراحل بعدی جایگزین خواهد شد و اجرای این طرح که نیازمند مشارکت همه دستگاههای اجرایی از جمله وزارت کشور، وزارت راه و شهرسازی، سازمان راهداری و حمل و نقل جادهای و شرکت ملی نفت ایران است میتواند به انقلابی بزرگ در صنعت ترانزیت جادهای کشور منجر شود.
جایگزینی ۱۷ هزار اتوبوس شهری گازسوز
مدیر بخش حمل و نقل شرکت بهینهسازی مصرف سوخت کشور گفت: ۱۷ هزار اتوبوس گازسوز، جایگزین اتوبوسهای درون شهری کلانشهرهای کشور میشود.
اسماعیل زاده افزود: این اتوبوسها با سوخت سی ان جی، امسال جایگزین اتوبوسهای دیزلی کلانشهرها و از جمله تهران با عمر بالای 10 سال خواهد شد.
وی تاکید کرد: جایگزینی این اتوبوسها مصوبه دی ماه سال قبل شورای اقتصاد است و بزودی با همکاری وزارت کشور و شهرداری کلانشهرها روند اجرایی کار آغاز خواهد شد.
به گفته اسماعیل زاده، چهره کلانشهرها با اجرای طرح جایگزینی اتوبوسهای فرسوده با اتوبوسهای گاز سوز، تغییر خواهد کرد.
وی همچنین با اشاره به بازنگری و تدوین استاندارد جدید موتورسیکلتها در کمیته ای مرکب از نمایندگان سازمان ملی استاندارد، شرکت ملی نفت و بهینه سازی مصرف سوخت کشور و نمایندگان موتورسیکلت سازان گفت: امیدواریم استاندارد جدید موتورسیکلتها تا بهمن یا اسفند امسال نهایی و برای ابلاغ به دستگاههای مربوطه ، به سازمان ملی استاندارد فرستاده شود.
اسماعیل زاده افزود: هم اکنون استاندارد مصرف سوخت موتورسیکلتها 2/2 لیتر در هر صد کیلومتر است که نیاز به بازنگری دارد و باید استاندارد جدید و معیارهای جدید برای سازندگان موتورسیکلت مشخص و تدوین شود.
با سلام ودرود برشما ما امادگی دارم دراین شرایط همکاری خوبی را برای امر مهم داشته باشیم
معمای یارانه های دولتی ماجرای عجیبی است که همواره برخلاف تصور به نفع حمل و نقل جاده ای تفسیر و اجرا می شود در کشور ما برای ارزان نمودن حمل و نقل از عبور کامیونها از جاده ها عوارض گرفته نمی شود یعنی هزینه استهلاک جاده ها را دولت می پردازد ولی از قطارهای باری عوارض عبور از خط گرفته می شود تا زیرساخت راه آهن نگهداری شود یعنی دولت در این رابطه به ریل یارانه نمی دهد در کشور ما سوخت ارزان عرضه می شود و گازوئیل حدود ۱۰% ارزش واقعی آن عرضه می شود تا مثلا به تولید و اقتصاد کمک شده باشد ولی حمل و نقل جاده ای که مصرف سوخت بیشتری داد عملا یارانه بیشتری دریافت می کند و مزیت راه آهن در کاهش مصرف سوخت پنهان می ماند. حالا هم که طبق قانون به پروژه هایی که باعثکاهش مصرف سوخت هستند یارانه داده می شود باز حمل و نقل جاده ای به راحتی از این امتیاز قانونی استفاده می کند و به صاحبان کامیون به نسبت میزان پیمایش یارانه داده خواهد شد. ممکن است بگویید که این امتیاز را برای ریل هم قائل شده اند ولی در حمل ریلی این امتیاز در اختیار شرکت راه آهن است که به شرکتهای حمل ریلی بدهد و ممکن است شرکت راه آهن به برخی از شرکتها بخاطر مطالبات مالی خودش این امتیاز را اعطا نکند ولی در جاده وزرات نفت مستقیما به صاحب کامیون می پردازد. پس اگر خوب دقت شود با حمل کامیون در جاده: ۱ - جاده مستهلک می شود ولی هزینه استهلاک جاده را کامیون نمی پردازد. ۲ - سوخت بیشتری نسبت به ریل مصرف می شود ولی سوخت ارزان عرضه می شود. ۳ - اگر کامیونها نو باشد و سوخت کمتری مصرف کند دولت پول سوخت مصرف نشده را هم به ارزش بین المللی آن به صاحب کامیون می دهد. آیا در این شرایط حمل و نقل ریلی می تواند رشد کند؟ آیا مزیت رقایتی برای آن وجود دارد؟ آیا این وضعیت برخلاف قانون هدفمندی یارانه ها و بر خلاف سیاستهای کلی برنامه ششم توسعه نیست؟ دوست ما آقای مهندس قربانعلی بیگ راست می گوید که همه برای راه آهن حرف می زنند و اشک می ریزند ولی پول را به حمل جاده ای می دهند.