◄ عرضه سهمیه بنزین ارزان به دارندگان خودروی سواری برخلاف عدالت است
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "امیر" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای شما در این مورد بازنشر میشود:
بنزین و نفتگاز(گازوییل) بهتر است تک نرخی عرضه شود یا دونرخی؟ دلیل خود را بفرمایید درهرصورت قیمت یا قیمتهای پیشنهادی شما چیست؟
امیر نظر داده است:
هرچند در هفتههای آخر قبل از اجرای هدفمندسازی مرحله دوم یارانهها هستیم ولی عضویت اینجانب در کارگروه حمل و نقل ستاد هدفمندسازی(از سوی ستاد مدیریت حمل ونقل و سوخت کشور) باعث شد این بحث را برای بازه زمانی کوتاه و فشرده مطرح کنم.
خواهشمندم دوستان مشارکت فعال و مستدل برای جمع بندی و تقدیم به تصمیم گیران در روزهای باقیمانده داشته باشند.
در حال حاضر وزارت نفت دنبال گزینه تک نرخی 800 تا 1000 تومان است. معاونت اجرایی رییس جمهور که رییس ستاد هدفمندسازی هستند بر دونرخی بودن 700 و 1000 تاکید دارند.
ستاد مدیریت حمل ونقل و سوخت حالت دونرخی مذکور و حتی گزینه سه نرخی را ممکن و موثر میداند و نرخ یارانه ای700، نیمه یارانه ای1000 و بدون یارانه (فوب لحظه ای متناسب با قیمت ارز و قیمت جهانی بنزین که روی تابلودر هر جایگاه سوخت مثل سایر کشورها قابل درج و ارائه است) را بسیار مناسب تلقی می کند. حال شما چگونه می اندیشید؟
حسین نظر داده است:
یک مشکل سخت افزاری که که در جایگاهها وجود دارد این است که وقتی سهمیه نرخ اول تمام میشود، سیستم پمپ قطع می شود و استفاده کننده در صورتیکه بخواهد باک ماشینش را پر کند ناچار است مراحل سوختگیری را از ابتدا تکرار کند. این مسئله باعث کند شدن سرعت سوختگیری میشود و یا اینکه پاسخ دهی سیستم کیف الکترونیک کارتها پایین است و مسایلی از این دست. منظورم از ذکر این ایرادات این است که در صورتیکه سیستم چند نرخی مد نظر باشد به ویژه فوب لحظه ای، باید سامانه پشتیبان و بستر مخابراتی لازم تدارک و تکمیل شود که به نظرم هنوز نواقص دارد. از طرفی فوب لحظهای زمانی منطقی است
که قیمت ارز ثبات نسبی داشته باشد. اگر نوسانات قیمت ارز نظیر سال 91 پیش آید چه؟ نکته آخر اینکه ممکن است در وهله اول به نظر برسد سیستم چند نرخی به نفع افراد کم درآمدتر جامعه است لیکن به نظرم قیمت تک نرخی به سمت بالا ضمن مزیت ذاتی سادگی بیشتر، به محیط زیست و سلامت شهروندان کلان شهر کمک بیشتری می کند مشروط به اینکه ما به التفاوت آن به توسعه حمل و نقل عمومی همان شهر اختصاص یابد.
سیدمرتضی نظر داده است:
این موضوع ابعاد مختلفی دارد كه بخش حمل و نقل مرتبط با همه ابعاد آن نیست. به طور كلی وجود قیمت گذاری چندگانه فارغ از رقم و قیمتهای آن باعث می شود سیستم كارت سوخت معنا دار باشد و این چندگانگی مزیتهایی را در پی دارد و معایبی. پس این موضوع ابتدا باید حل شود و اگر یكی از این دو حالت انتخاب شود،سپس بحث قیمتگذاری را می توان بررسی نمود.
اینكه سهمیه بنزین ارزان به دارندگان خودروی سواری داده می شود به نظرم برخلاف عدالت است چون اقشار فاقد خودرو را از این یارانه غیرمستقیم محروم می كند
از سویی این سهمیه بندی باعث می شود افراد دارای خودرو مصرف این مقدار سوخت و استفاده از خودروی شخصی به جای حمل و نقل عمومی را به عنوان جیره خود طبیعی بدانند و برخی به دنبال تعدد خودرو برای افزایش سهمیه باشند.
با این حال سهمیه بندی باعث روشن شدن میزان مصارف در انواع وسایل نقلیه و امكان برنامه ریزی به تبع داشتن اطلاعات می شود این مزیت را می توان از دیگر روشهای آماری جبران نمود.
سهمیه بندی و چند قیمتی دردسرهایی برای تعیین سهمیه درست و اجرای صحیح آن را در پی دارد و ایجاد رانت برای برخی را دارد مثلا كامیونهایی كه بیش از مصرف گازوئیل برای حمل سهمیه سوخت ارزان می گیرند یا ماشین آلات راهسازی كه به جهت سهمیه سوخت ارزش بالاتری پیدا كرده اند نه به جهت كاركرد.
و از سویی امكان مدیریت بر مصرف و ایجاد مانع بر قاچاق سوخت در سهیمه بندی وجود دارد.
در مجموع به نظر می رسد سهمیه بندی راه حل موقت است نه دائم.
در درازمدت دولت موظف به قیمت گذاری اقتصادی سوخت و تامین آن به میزان نیاز است و می تواند به مصرف كنندگانی كه موضوع فعالیت آنها مفید باشد به تناسب میزان كاركرد آنها یارانه بدهد نه به تمام قشر دارندگان خودرو یا كامیونداران.
مجید نظر داده است:
برای خودروهای سواری شخصی تک نرخی بودن و نرخ در حد اعتدال را بیشتر می پسندم. امروز با توجه به ارتقای تکنولوژی سیستم سوخت خودروها حتی ممکن است یک خودرو چهارسیلندر ولی از نظر کیفیت و کلاس خودرو پائین، به مراتب سوخت بیشتری از یک خودرو شش سیلندر اما با کلاس و کیفیت تولید بالاتر سوخت مصرف نماید. پس دادن یارانه بیشتر به خودروهای نوع اول معقول نیست. از سوی دیگر نرخگذاری باید به نحوی صورت گیرد تا مردم برابر محاسبات اقتصادی خودشان اولویت اول را در استفاده نکردن از خودروی شخصی بدهند و البته عواید ناشی از افزایش نرخ باید تماما در جهت توسعه حمل و نقل عمومی مصرف گردد نه اینکه
یارانه نقدی بدهیم و از توسعه خبری نباشد.
در خصوص نرخ گازوئیل هرچند افزایش معنی دار آن می تواند به توسعه بخش ریلی کمک بیشتری نماید اما باید سایر تبعات منفی آن در اقتصاد کشور هم مدنظر قرار گیرد.
دکتر دانشمند مطلبی را در سایت تین نیوز دارند در خصوص نقش افزایش قیمت حامل های انرژی در اقتصاد کشور و بخش حمل و نقل که مطالعه آن خالی از لطف نیست.
تاثیر افزایش بهای سوخت بر اقتصاد کشور، تورمزاست/ سهم حمل و نقل از طرح 10 هزار میلیاردی یارانهها صفر است
http://tinn.ir/vdch.6nxt23nxiftd2.html
آرش نظر داده است:
به نظرم راه انداختن نرخ شناور بنزین با توجه به قیمت لحظهای دلار و نیز تجربیات نه چندان خوش جهش قیمتها میتواند عواقب روانی زیادی برای جامعه داشته باشد بنابراین گزینه سه نرخی را مناسب وضعیت كنونی نمی دانم.
از طرفی هم به نظر بنده هنوز برای حذف یارانه از بنزین زود است و جامعه آماده پذیرش آن نیست. ضمن اینكه این یارانه سوخت فعلا یكی از بهترین اهرمها برای ساماندهی حمل و نقل درونشهری است كه خود شما هم دورادور با آن آشنایی دارد.
لذا در جمیع جهات بنده دو نرخی ماندن را به صلاح می دانم و به گمانم همان نظر معاونت اجرایی ریاست جمهوری بهترین نتیجه كلی را می دهد.
در مورد گازوییل با توجه به تجربه قبلی و اثر مستقیم آن بر حمل و نقل كه آثار متقابل و مستقیم بر قیمت محصولات (هم از لحاظ مواد اولیه و هم پخش محصولات) دارد به نظرم در این مرحله باید با دقت زیاد عمل نمود تا تجربه جهش قیمت قبلی تكرار نشود و گرنه نتیجه مشابه خواهد بود. فكر می كنم افزایش نرخ گازوییل باید صبر و شكیبایی زیادتری باشد تا كمترین اثرات منفی را بر جامعه داشته باشد.
مجید نظر داده است:
با توجه به نظرسنجی و بررسی اینجانب پیشنهاد ذیل را دارم
یک - در صورت به فکر منافع ملی و کوتاه مدت ببینیم
نرخ بنزین تکنرخی را از قرار هر لیتر 700 تومان (اعم یارانه ای و آزاد) را مناسب میبینم
ولی
دو - اگر منافع ملی را دراز مدت ببینیم دو نرخی را به شخصه می پسندم و قیمت پیشنهادی را 700 تومان به صورت یارانه ای و به صورت سهمیهای هر ماه 100 لیتر بشرط اینکه این سهمیه قابل ذخیره برای ماه بعدی نباشد و قیمت آزاد را 1100 تومان مازاد بر 100 لیتر در ماه پیشنهاد مینمایم.
سه نرخی شدن موجب سردگمی مصرف کنندگان خواهد شد و مشکلات عدیده ای را فرآهم مینماید. در ضمن در خصوص سهمیه وسایل نقلیه عمومی نظارت جدی بر رانندگان و وسایل نقلیه لازم الاجرا است. بسیار شاهد تاکسیهایی به خصوص گردشی میباشیم که به صورت ثابت و توقف از سهمیه استفاده میشود که نیاز به نظارت جدی دارد و خدمات 12 ساعته و استفاده از وسایل نوین نظارت (جی پی اس) تاکسیمتر و کیف پول الکترونیک همانند اتوبوس و بی آر تی و مترو (کنترل مبدا و مقصد) جهت نظارت و گردش مالی توصیه میشود.
حسین نظر داده است:
تعداد نرخها اهمیت چندانی ندارد به نظرم مهمترین بحث عدم حذف سهمیهبندی است چرا که سهمیهبندی تا حد زیادی مصرف را تحت کنترل درآورده است.
مجید نظر داده است:
افزایش ۷۵ درصدی نرخ بنزین سهمیه ای، ۴۳درصدی بنزین آزاد و ۵۱ درصدی نفت گاز+ جدول
همزمان با اجرای فاز دوم هدفمندی یارانهها، قیمتهای جدید سوخت اعلام شد.
جدول ذیل نرخ سابق، نرخ جدید و درصد افزایش را نشان می دهد.
http://s5.picofile.com/file/8121270426/jadval1.jpg
( لطفا آدرس زیر را در مرورگر خود کپی نمایید )
http://s5.picofile.com/file/8121271042/jadval.png
جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۳
مجید نظر داده است:
مشاور رئیس جمهور: نسبت به دوره احمدی نژاد/ انشالله در آینده فشار روی مردم کمتر میشود
افزایش قیمت بنزین نسبت به چه چیزی ملایم است؟
مشاور رئیس جمهور: نسبت به دوره احمدی نژاد/ انشالله در آینده فشار روی مردم کمتر میشود
مشاور رییس جمهور در امور اقتصادی گفت: افزایش بنزین نسبت به افزایشی که در دوره دولت گذشته داشتیم و قیمت بنزین از 100 تومان به 400 تومان رسید کند است.
مسعود نیلی مشاور رییس جمهور در امور اقتصادی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا در پاسخ به این سوال که آیا افزایش 75 درصدی نرخ بنزین شیب کندی محسوب میشود اظهار داشت: این افزایش در قیاس با افزایش قیمتی که در سال های قبل اتفاق افتاد و از 100 تومان به 400 تومان رسید شیب کندی است.
وی در پاسخ به اینکه آیا مقایسه بین بد و بدتر و توجیه افزایش بیش از 40 درصدی قیمت بنزین با یادآوری دوران دولت قبلی صحیح است، گفت: با توجه به اینکه افزایش قیمت حاملهای انرژی مطابق با قانون باید صورت میگرفت، دولت در شرایط اقتصاد کنونی افزایش 43 درصدی را برای بنزین آزاد و 75 درصدی را برای بنزین سهمیهای مناسب ارزیابی کرده است.
نیلی در این خصوص که وضعیت بازار ملتهب است و بازار سوداگری از هم اکنون فعال شده است گفت: انشاءالله با توجه به تمهیداتی که دولت برنامهریزی کرده است در کمترین زمان فشار از روی مردم برداشته می شود و آرامش به بازار و جامعه برخواهد گشت.
سید مزتضی نظر داده است:
قيمت هر ليتر گازوئيل و بنزين در فوب خليج فارس متغير است ولی به صورت سرانگشتی میتوان آن را حدود يك دلار فرض كرد. هدف قانون هدفمندی رسيدن به 95درصد اين قيمت برای عرضه سوخت در داخل پس از طی چند مرحله است. هنگام شروع فاز يك هدفمندی كه قيمت دلار 1000 تومان و بنزين 100 تومان بود از نقطه ده درصدی اين هدف به حدود 40 درصدی اين هدف رسيديم.
با تورم داخلی طی سه سال و در نتيجه گران شدن دلار به حدود 2500 تومان به نرخ رسمی نرخ 400 تومانی بنزين حدود 13 درصد قيمت هدف است و با فاز دوم به حدود 28 درصدی هدف رسيدهايم يعنی عقب افتادگی ايجاد شده است و شيب افزايش قيمت كند است بلكه در واقع منفی هم هست.
اگر دولت به اهداف قانونی قانون هدفمندی پايبند باشد میتوان گفت بنا به ملاحظات اقتصادی محافظه كاری به خرج داده است و برای جبران اين وضعيت پيشنهاد میشود اين افزايش قيمت به صورت سالانه باشد تا هم تاثير افزايش قيمت با تورم سالانه محو نشود و مجبور به افزايش قيمتهای دفعی و شديد نباشيم.
مجید نظر داده است:
مقايسه شيب قيمتی فاز اول و دوم هدفمندی
دنيای اقتصاد نوشت:
در مقایسه با مرحله اول هدفمندی یارانهها که در روزهای آخر آذر ماه 1389 آغاز شد؛ این بار، قیمت حاملهای انرژی با «شیب ملایم»تری افزایش پیدا کرد. چنانکه جدول مقایسهای ضمیمه این گزارش نیز نشان میدهد. بهطور مثال، هر لیتر بنزین آزاد در فاز اول هدفمندی یارانهها از 400 تومان به 700 تومان افزایش قیمت پیدا کرد که به معنای 75 درصد افزایش قیمت در یک شب بود. اما در فاز دوم هدفمندی یارانهها، با افزایش قیمت بنزین آزاد از 700 به یک هزار تومان در هر لیتر، شیب افزایش قیمت این حامل انرژی، 43 درصد بوده است.
در مورد بنزین سهمیهای نیز میتوان چنین مقایسهای را داشت. بنزین که از میانههای سال 86 سهمیهبندی شده و با نرخ هر لیتر 100 تومان (به صورت سهمیهای) عرضه میشد در آذر ماه 1389 با شوک قیمتی 4 برابری، 300 درصد افزایش قیمت داشت. اما در فاز دوم هدفمندی یارانهها، میزان افزایش قیمت بنزین سهمیهای، 75 درصد است.
http://s5.picofile.com/file/8121315700/Compare_Faz1_Faz2.jpg
حضرتی نظر داده است:
اين موضوع را در نظر بگيريد كه افزايش قيمت سوخت تاثير بسيار زيادی روی زندگی روزمره همه مردم دارد. طی مباحث گذشته يكی از اهداف افزايش نرخ سوخت، استفاده بيشتر مردم از سيستم حمل و نقل عمومی و استفاده كمتر از خودروهای شخصی است. پس در اين راستا با دو نرخی شدن بنزين، تا حدی از فشار افزايش قيمت كاسته میشود.