|
کد خبر
۱۱۰۳۹۶
کپی شد
محیط زیست به اقتصاد صنعت نفت کمک میکند
هفتهنامه حمل ونقل|
سید محمد میرزا محمدزاده: صنایع در اذهان افکار عمومی به طور معمول «آلوده کننده محیط زیست» تصور میشوند؛ این مسئله در صنعت نفت شدت بیشتری دارد. فجایعی که در نقاط مختلف جهان در اثر تولید و استفاده از سوختهای فسیلی منجر به آسیب به محیط زیست شدهاند، کم نیستند.
شاید بزرگترین این حوادث را بتوان حادثه «خلیج مکزیک» در سال ۲۰۱۰ نامید که منجر به آلودگی گسترده آبهای آزاد و تغییر اکوسیستم منطقه و مرگ گونههای مختلف پرندگان و آبزیان شد. جنگ خلیج یکی دیگر از حوادث بزرگ نفتی جهان بود که فجایع بسیاری را به دنبال داشت.
این حوادث، تفکر تولید برابر آلودگی را برای صنعت نفت و گاز در جهان متصور شد، اینکه تولید نفت برای ایجاد سرمایه شکل میگیرد و این سرمایه منشا آلایندگی است، اما این تصور پایدار نبود؛ با تغییر تکنولوژیها، تغییرات قوانین زیستمحیطی و ایجاد سازمانهای مختلف جهانی حامی محیط زیست، شرایط متفاوت شده است.
قوانینی که هر ساله در کنفرانسهای بینالمللی به بحث گذاشته میشود و سختتر میشود، در کنفرانس آتی پاریس در سال ۲۰۲۰ به احتمال زیاد استفاده از سوختهای فسیلی آلاینده شرایط سختی پیدا خواهند کرد و شرکتهای تولید کننده باید به فکر راه کارهای برای کاهش آلایندگی تولیدات خود باشند.
سختگیریهای این سازمانها منجر شده که اکنون شرکتهای بینالمللی تولید کننده نفت و گاز، نه تنها این قوانین را رعایت کنند، بلکه برای بهره جویی اقتصادی خود قوانین محکم تری را تدوین کردهاند. روند تغییر گرایش به سمت سوختهای پاک در بازارهای جهانی، توسعه فنآوریهای تولید سوختهای غیرفسیلی در شرکتهای نفتی بزرگ از جمله شل و توتال و همچنین بهرهگیری از انرژیهای نوین برای فراز آوری چاههای نفتی مصداقی برای این حقیقت است.
به همین دلیل پای صحبتهای «سیاوش درفشی»، مدیر بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) شرکت ملی نفت ایران، نشسته تا در مورد رویکرد بزرگترین بنگاه اقتصادی کشور در حوزه محیط زیست بیشتر بدانیم.
منافع شرکت ملی نفت در تضاد با الزامات زیستمحیطی است؟
با کمی تامل در سیاستها و عملکردهای شرکت ملی نفت ایران در چند سال اخیر و نیز سیاستهای اتخاذ شده از سوی مدیریت ارشد شرکت، این اطمینان حاصل میشود که نه تنها تضادی با الزامات زیستمحیطی وجود ندارد بلکه در راستای اهداف زیستمحیطی کلیه فعالیتها طرح ریزی و اجرا میشود، بهطوریکه تقریباً قریب به یقین پروژهها از ماهیت زیستمحیطی برخوردار هستند.
اعتقاد مدیریت شرکت بر این مهم است که الزامات و استانداردهای محیط زیست هزینه نیست بلکه یک سرمایهگذاری پایدار است.
برای اینکه در فعالیتهای صنعتی مخاطرات زیستمحیطی نداشته باشیم چه باید بکنیم؟
به منظور کاهش اثرات منفی زیستمحیطی در کلیه فعالیتها، شناسایی جنبههای زیستمحیطی و اثرات هریک از اهمیت بالایی برخوردار است. به همین منظور در زمان طرح ایده و قبل از شروع عملیات طراحی و مهندسی، ارزیابی زیستمحیطی پروژهها میبایست صورت پذیرد و نتایج خروجی این ارزیابی میبایستی در طراحی و اجرا دقیقاً مورد توجه قرار گیرد و پس از حصول اطمینان از رعایت موارد در نظر گرفته شده در مطالعات ارزیابی در زمان عملیات نیز همچنان و پیوسته باید جنبههای زیستمحیطی مورد پایش قرار گرفته و برای موارد خارج از استاندارد، برنامهها و تمهیدات کنترلی اندیشیده شود
در تالاب هورالعظیم شاهد مخاطراتی بودهایم، آیا این مطالعات در آن منطقه صورت گرفته بود؟
این که تالاب با مشکلات زیستمحیطی روبهرو است شکی نیست، مسلماً برنامههای متعددی برای این منظور پیشبینی شده است، از مهمترین این برنامهها مطالعات تجمعی و استراتژیک زیستمحیطی است که انتظار میرود پس از این مطالعات بتوان به عوامل اصلی و کانونهای مؤثر در ایجاد آلایندگی با رویکرد پیشگیرانه دست یافت و نسبت به اجرای آن مبادرت کرد؛ به طور موازی اقدامات بسیاری نیز در این حوزه از جمله مدیریت پسماند به منظور جلوگیری از آثار نامطلوب پسماندها، مدیریت پساب و نیز استفاده از فرایندهای مناسب و دوستدار زیستمحیطی دیده شده و پیگیری میشود.
آیا برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه در شرکت ملی نفت ایران فعالیتی صورت گرفته است؟
مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست شرکت نسبت به بسط و توسعه دستورالعملها و رویههای منطبق با استانداردهای ملی و بینالمللی اقدام کرده، که از این پس در کلیه پروژهها و فعالیتها به کار گرفته خواهد شد که با اجرای این راهنماها و دستورالعملها از رعایت استانداردهای زیستمحیطی از همان ابتدای طرح یعنی فاز طراحی تا بهرهبرداری اطمینان حاصل شود.
فلرها (مشعلهای تأسیسات نفت) آلودگیهای زیستمحیطی در پی دارد، آیا برای حذف آنها برنامهای وجود دارد؟
No Flaring (حذف مشعل) مسئلهای است که باید در زمان طراحی شکل بگیرد؛ یعنی طراحی باید با رویکرد حداقل فلرینگ صورت پذیرد. اینکه گفته شد «تأسیسات بدون فلر»، کاملاً اشتباه است، چرا که فلر یک تجهیز ایمنی است که در زمان توقف و شرایط اضطراری مورد استفاده قرار میگیرد تا از حادثه جلوگیری شود و در واقع یک تجهیز ایمنی و زیستمحیطی است که باید وجود داشته باشد، اما در شرایط نرمال و عادی نباید فلرینگ صورت پذیرد. برای تحقق این موضوع باید در زمان طراحی برنامهریزی لازم صورت پذیرد.
در شرکت ملی نفت فلرهای بسیاری وجود دارد که به لحاظ تعداد و کمیت فلرینگ باید برنامهای برای بازیافت گازهای ارسالی تدارک دید، یعنی گازهایی که به فلر ارسال میشود باید دوباره مورد استفاده قرار گیرد. خوشبختانه در سطح مدیریت شرکت به صورت هماهنگ مطالعاتی را صورت دادهاند و اولین قرارداد برای تولید برق از این فلرها در شرکت بهرهبرداری اروندان منعقد شد و امیدواریم تا دو سال آینده بخش عظیمی از گازهای ارسالی به فلرها مورد بازیافت و استفاده قرار گیرد.
لینک خبر
شاید بزرگترین این حوادث را بتوان حادثه «خلیج مکزیک» در سال ۲۰۱۰ نامید که منجر به آلودگی گسترده آبهای آزاد و تغییر اکوسیستم منطقه و مرگ گونههای مختلف پرندگان و آبزیان شد. جنگ خلیج یکی دیگر از حوادث بزرگ نفتی جهان بود که فجایع بسیاری را به دنبال داشت.
این حوادث، تفکر تولید برابر آلودگی را برای صنعت نفت و گاز در جهان متصور شد، اینکه تولید نفت برای ایجاد سرمایه شکل میگیرد و این سرمایه منشا آلایندگی است، اما این تصور پایدار نبود؛ با تغییر تکنولوژیها، تغییرات قوانین زیستمحیطی و ایجاد سازمانهای مختلف جهانی حامی محیط زیست، شرایط متفاوت شده است.
قوانینی که هر ساله در کنفرانسهای بینالمللی به بحث گذاشته میشود و سختتر میشود، در کنفرانس آتی پاریس در سال ۲۰۲۰ به احتمال زیاد استفاده از سوختهای فسیلی آلاینده شرایط سختی پیدا خواهند کرد و شرکتهای تولید کننده باید به فکر راه کارهای برای کاهش آلایندگی تولیدات خود باشند.
سختگیریهای این سازمانها منجر شده که اکنون شرکتهای بینالمللی تولید کننده نفت و گاز، نه تنها این قوانین را رعایت کنند، بلکه برای بهره جویی اقتصادی خود قوانین محکم تری را تدوین کردهاند. روند تغییر گرایش به سمت سوختهای پاک در بازارهای جهانی، توسعه فنآوریهای تولید سوختهای غیرفسیلی در شرکتهای نفتی بزرگ از جمله شل و توتال و همچنین بهرهگیری از انرژیهای نوین برای فراز آوری چاههای نفتی مصداقی برای این حقیقت است.
به همین دلیل پای صحبتهای «سیاوش درفشی»، مدیر بهداشت، ایمنی و محیط زیست (HSE) شرکت ملی نفت ایران، نشسته تا در مورد رویکرد بزرگترین بنگاه اقتصادی کشور در حوزه محیط زیست بیشتر بدانیم.
منافع شرکت ملی نفت در تضاد با الزامات زیستمحیطی است؟
با کمی تامل در سیاستها و عملکردهای شرکت ملی نفت ایران در چند سال اخیر و نیز سیاستهای اتخاذ شده از سوی مدیریت ارشد شرکت، این اطمینان حاصل میشود که نه تنها تضادی با الزامات زیستمحیطی وجود ندارد بلکه در راستای اهداف زیستمحیطی کلیه فعالیتها طرح ریزی و اجرا میشود، بهطوریکه تقریباً قریب به یقین پروژهها از ماهیت زیستمحیطی برخوردار هستند.
اعتقاد مدیریت شرکت بر این مهم است که الزامات و استانداردهای محیط زیست هزینه نیست بلکه یک سرمایهگذاری پایدار است.
برای اینکه در فعالیتهای صنعتی مخاطرات زیستمحیطی نداشته باشیم چه باید بکنیم؟
به منظور کاهش اثرات منفی زیستمحیطی در کلیه فعالیتها، شناسایی جنبههای زیستمحیطی و اثرات هریک از اهمیت بالایی برخوردار است. به همین منظور در زمان طرح ایده و قبل از شروع عملیات طراحی و مهندسی، ارزیابی زیستمحیطی پروژهها میبایست صورت پذیرد و نتایج خروجی این ارزیابی میبایستی در طراحی و اجرا دقیقاً مورد توجه قرار گیرد و پس از حصول اطمینان از رعایت موارد در نظر گرفته شده در مطالعات ارزیابی در زمان عملیات نیز همچنان و پیوسته باید جنبههای زیستمحیطی مورد پایش قرار گرفته و برای موارد خارج از استاندارد، برنامهها و تمهیدات کنترلی اندیشیده شود
در تالاب هورالعظیم شاهد مخاطراتی بودهایم، آیا این مطالعات در آن منطقه صورت گرفته بود؟
این که تالاب با مشکلات زیستمحیطی روبهرو است شکی نیست، مسلماً برنامههای متعددی برای این منظور پیشبینی شده است، از مهمترین این برنامهها مطالعات تجمعی و استراتژیک زیستمحیطی است که انتظار میرود پس از این مطالعات بتوان به عوامل اصلی و کانونهای مؤثر در ایجاد آلایندگی با رویکرد پیشگیرانه دست یافت و نسبت به اجرای آن مبادرت کرد؛ به طور موازی اقدامات بسیاری نیز در این حوزه از جمله مدیریت پسماند به منظور جلوگیری از آثار نامطلوب پسماندها، مدیریت پساب و نیز استفاده از فرایندهای مناسب و دوستدار زیستمحیطی دیده شده و پیگیری میشود.
آیا برای جلوگیری از تکرار حوادث مشابه در شرکت ملی نفت ایران فعالیتی صورت گرفته است؟
مدیریت بهداشت، ایمنی و محیط زیست شرکت نسبت به بسط و توسعه دستورالعملها و رویههای منطبق با استانداردهای ملی و بینالمللی اقدام کرده، که از این پس در کلیه پروژهها و فعالیتها به کار گرفته خواهد شد که با اجرای این راهنماها و دستورالعملها از رعایت استانداردهای زیستمحیطی از همان ابتدای طرح یعنی فاز طراحی تا بهرهبرداری اطمینان حاصل شود.
فلرها (مشعلهای تأسیسات نفت) آلودگیهای زیستمحیطی در پی دارد، آیا برای حذف آنها برنامهای وجود دارد؟
No Flaring (حذف مشعل) مسئلهای است که باید در زمان طراحی شکل بگیرد؛ یعنی طراحی باید با رویکرد حداقل فلرینگ صورت پذیرد. اینکه گفته شد «تأسیسات بدون فلر»، کاملاً اشتباه است، چرا که فلر یک تجهیز ایمنی است که در زمان توقف و شرایط اضطراری مورد استفاده قرار میگیرد تا از حادثه جلوگیری شود و در واقع یک تجهیز ایمنی و زیستمحیطی است که باید وجود داشته باشد، اما در شرایط نرمال و عادی نباید فلرینگ صورت پذیرد. برای تحقق این موضوع باید در زمان طراحی برنامهریزی لازم صورت پذیرد.
در شرکت ملی نفت فلرهای بسیاری وجود دارد که به لحاظ تعداد و کمیت فلرینگ باید برنامهای برای بازیافت گازهای ارسالی تدارک دید، یعنی گازهایی که به فلر ارسال میشود باید دوباره مورد استفاده قرار گیرد. خوشبختانه در سطح مدیریت شرکت به صورت هماهنگ مطالعاتی را صورت دادهاند و اولین قرارداد برای تولید برق از این فلرها در شرکت بهرهبرداری اروندان منعقد شد و امیدواریم تا دو سال آینده بخش عظیمی از گازهای ارسالی به فلرها مورد بازیافت و استفاده قرار گیرد.
لینک خبر