ابلاغ آیین نامه رفت وآمد کارکنان دستگاه‌های اجرایی؛ دورکاری حداقل دو روز در هفته
دستگاه‌های اجرایی از این پس باید برای کارکنانی که وظایفشان غیرحضوری شدنی است، دست‌کم دو روز دورکاری در هفته فراهم کنند؛ مصوبه‌ای که به گفته مجریانش، هدفش تنها کاهش یک روز ترافیک نیست، بلکه تغییر تدریجی الگوی سفر کارمندان از خودروی شخصی به حمل‌ونقل پاک است.
آیین نامه مدیریت رفت وآمد کارکنان دستگاه های اجرایی با هدف کاهش مصرف انرژی، کاهش ترافیک و آلودگی هوا، افزایش بهره وری کارکنان و اصلاح الگوی سفر آنان تدوین و ابلاغ شده است. بر اساس اطلاعات موجود، این مصوبه در جلسه بیست ودوم مهر ماه سال یک هزار و چهارصد و پنج هیئت وزیران تصویب شده و در بیست ونهم همان ماه توسط معاون اول رئیس جمهور برای اجرا به دستگاه های اجرایی ابلاغ شده است. این آیین نامه مجموعه ای از الزامات، هدف گذاری ها و مشوق ها را پیش بینی می کند که محور اصلی آن، کاهش اتکا به خودروی شخصی و ترویج شیوه های پایدار رفت وآمد است.
به گزارش سرویس شهری تین نیوز، مهم ترین بخش این آیین نامه به دورکاری اختصاص دارد. دستگاه های اجرایی موظف اند برای کارکنانی که تمام یا بخشی از وظایفشان قابلیت انجام به صورت غیرحضوری را دارد، حداقل دو روز دورکاری در هفته در نظر بگیرند. این اقدام با این شرط همراه شده است که موجب اختلال در تداوم خدمات دستگاه ها نشود و سازوکار مدیریت وظایف کارکنان دورکار در بستری امن فراهم گردد. همچنین تأکید شده است که چارچوب قانونی چهل وچهار ساعت کار در هفته همچنان پابرجا می ماند و دورکاری به معنای کاهش ساعت کاری قانونی نیست. به نظر می رسد موفقیت این بخش از مصوبه، به فراهم بودن زیرساخت فناوری اطلاعات، تعریف دقیق وظایف قابل دورکاری و نظارت بر کیفیت خدمات وابسته است.
در کنار دورکاری، آیین نامه به مدیریت رفت وآمد حضوری نیز توجه کرده است. هر دستگاه اجرایی موظف است یک روز در هفته را به عنوان «روز بدون خودروی شخصی» تعیین کند. در این روز، پارکینگ سازمانی صرفاً در اختیار خودروهای سازمانی قرار می گیرد. این اقدام می تواند به کاهش ترافیک روزهای پرتردد و تشویق کارکنان به استفاده از حمل ونقل عمومی کمک کند، هرچند اجرای مؤثر آن نیازمند اطلاع رسانی شفاف و فراهم کردن جایگزین های مناسب رفت وآمد است.
آیین نامه همچنین هدف گذاری سه ساله ای برای دستگاه های اجرایی تعیین کرده است. بر این اساس، دستگاه ها باید حداکثر طی سه سال به اهدافی مشخص دست یابند: حداقل هفتاد درصد کارکنان از روش های حمل ونقل پاک مانند پیاده روی، دوچرخه و حمل ونقل عمومی استفاده کنند و سهم استفاده از خودروی شخصی به حداکثر سی درصد کاهش یابد. تحقق این هدف بدون توسعه زیرساخت حمل ونقل عمومی، ایمن سازی مسیرهای دوچرخه و پیاده روی و ایجاد انگیزه پایدار برای کارکنان دشوار خواهد بود.
برای تشویق کارکنان، آیین نامه مشوق هایی نیز پیش بینی کرده است. کارکنانی که از خودروی شخصی استفاده نمی کنند، تشویق می شوند و تسهیلاتی برای تهیه دوچرخه، اسکوتر و موتورسیکلت برقی برای آنان فراهم می گردد. همچنین کمک هزینه ماهانه رفت وآمد صرفاً به کارکنانی تعلق می گیرد که از خودروی شخصی یا سازمانی استفاده نمی کنند یا با حمل ونقل عمومی تردد می کنند. این سیاست مالی می تواند انگیزه اقتصادی برای تغییر الگوی سفر ایجاد کند، اما میزان اثرگذاری آن به تناسب مبلغ کمک هزینه با هزینه واقعی رفت وآمد و کیفیت گزینه های جایگزین بستگی دارد.
در مجموع، آیین نامه جدید تلاش می کند با ترکیبی از دورکاری، مدیریت پارکینگ سازمانی، هدف گذاری برای حمل ونقل پاک و ارائه مشوق های مالی، الگوی رفت وآمد کارکنان دستگاه های اجرایی را اصلاح کند. اجرای موفق این مصوبه مستلزم فراهم سازی زیرساخت دورکاری امن، نظارت بر تداوم خدمات، هماهنگی میان دستگاه ها و فرهنگ سازی برای استفاده از حمل ونقل عمومی و پاک است. همچنین شفاف بودن سازوکار نظارت و سنجش تحقق اهداف سه ساله، نقش مهمی در تبدیل این آیین نامه از یک سند ابلاغی به تغییر عملی در رفتار رفت وآمد کارکنان خواهد داشت.
