◄ افشاگری رانندگان کامیون درباره کمیسیون های ظالمانه/ نیمی از کرایه با زد و بند نصیب دلالان می شود!

رانندگان باسابقه ، با انتقاد شدید از وضعیت کمیسیون ها در حمل ونقل جاده ای می گویند آنچه امروز بر رانندگان کامیون می گذرد، «حق خوری سیستماتیک» است؛ سیستمی که در آن باربری ها با یک تلفن، گاهی بیش از نیمی از کرایه را برمی دارند و تمام فشار هزینه، استهلاک، بی خوابی و ریسک جاده بر دوش راننده می ماند.

مطلب پربازدید مرتبط را بخوانید:

◄ زمین گیر شدن رانندگان کامیون با سهمیه‌ های قطره چکانی گازوئیل

امیر ساعی، راننده تریلی شناخته شده و فعال فضای مجازی، در تشریح پشت پرده اتفاقاتی که در کمیسیون ها و باربری ها رخ می دهد، می گوید: کمیسیون عذاب همه ی راننده هاست. حق خوری و کمیسیون شده بلای جان همه. الان جوری شده که باربری با ماشین دار شریک شده، حتی شاید بیشتر. طرف رفته پانزده میلیارد ماشین انداخته زیر پاش، چه قسطی چه نقدی، فقط می خواد یه لقمه نون پیدا کنه.
وی ادامه می دهد: باربری یه بار رو با یه تلفن و زدوبند هماهنگ می کنه. مثلاً کرایه واقعی سی میلیون تومنه، می گه شانزده یا پانزده میلیون. پانزده تومن کارت می کشی که بعداً اونجا بگیری، نصف نقدی هم جلوتر می گیره. بعد ما می ریم بار رو خالی می کنیم و تازه داستان برای گرفتن کرایه شروع می شه؛ یقه گیری، دعوا و درگیری.
به گفته این راننده، در حالی که اخیراً سازوکاری تعریف شده که اگر کرایه رانندگان کامیون پرداخت نشود، راننده بتواند شکایت کند و جواز بارنامه طرف مقابل باطل شود، اما هیچ نظارتی بر کمیسیون های ناحق وجود ندارد.ساعی می پرسد:«چرا کمیسیون ها پیگیری نمی شن؟ چرا ناحق بدیم؟ یه دلال با یه  تلفن اندازه یه ماشین دار سهم می بره، در حالی که راننده جون و عمرش رو تو جاده می ذاره، مال و سرمایه اش رو وسط گذاشته.»

رانندگان کامیون ؛ کرایه ای که امروز و فردا می شود، دلالی ای که نقد پرداخت می شود!

امیر ساعی با اشاره به فشار مالی رانندگان کامیون می گوید: راننده از کارگر صفر بگیر تا تخلیه، از آب و باسکول و باربری و پایانه، همه اش رو از جیبش می ده. فقط می خواد بار رو خالی کنه و کرایه اش رو بگیره. بعد می گن برو پس فردا می زنم. امروز می زنم، فردا می زنم.
وی تأکید می کند: مگه راننده خرج نداره؟ گازوئیل نریخته؟ بی خوابی نکشیده؟ لاستیک، استهلاک، قطعات نداره؟ کی با راننده قسطی کار می کنه؟ مکانیک، برق کار، آهنگر، لاستیک فروش، قطعه فروش… همه نقد می خوان.
ساعی به وعده های سازمان راهداری درباره ساماندهی بار اشاره می کند و می گوید: گفتن می دیم به یه سری شرکت و سامانه، اونا تست کنن. با این حال سامانه ها نتونستن جلوی دلال ها را بگیرند . شاید کمیسیون رو بیارن پایین یا نگیرن، ولی کرایه رو میارن پایین. یعنی زدوبند قبلش شده. تو بارنامه می زنن شانزده میلیون، ما از کجا بدونیم دلال  چهل میلیون گرفته؟»
وی با اشاره به نرخ های رسمی می گوید:«عرف دولتی الان مثلاً بندرعباس، سیزده درصده. کرایه چهل میلیونی می شه حدود پنج میلیون و دویست. راننده با پانزده، شانزده درصد هم کنار میاد. نه اینکه چهل، پنجاه، شصت درصد کمیسیون بردارن. بعضی جاها شصت درصد برمی دارن، چهل درصد می دن به راننده.
این راننده باسابقه راه حل را برخورد قاطع می داند: باید آدم دلسوز و کاربلد بذارن پای هر صنف. تو پایانه ها، راهداری ها، سوخت. اگه دو سه بار نقره داغ کنن، جواز باطل کنن، دور بارنامه رو ببندن، برخورد جدی کنن، بقیه حساب کار دستشون میاد.
وی می افزاید: پلمب صوری فایده نداره. امروز پلمب می کنن، فردا باز می کنن. برخورد واقعی یعنی قلع وقمع. کمیسیون بیش از حد دولتی نباشه، آزاد هم باشه راننده راضیه تا شانزده، هفده درصد. نه اینکه نون خشک برای رانندگان کامیون باشه، نون بوقلمون برای دلال و بقیه.»
ساعی در پایان تأکید می کند:«دونه دونه راننده ها رو ببینید؛ طرف چون کرایه اش رو نگرفته، با شرایط نداری زندگی می کنه. آقاجون، حق راننده رو بدید. ما این حرف ها رو می زنیم که منتشر بشه.