وضعیت اضطراری (فورس ماژور) تجارت جهانی را درنوردید

بحران جهانی نفت به سرعت در حال سرایت به قانون قراردادها است و افزایش شدید اعلام وضعیت اضطراری (فورس ماژور) اکنون جریان تجارت را در صنایع مختلف مختل می کند. با محدود شدن مسیرهای کلیدی کشتیرانی و افزایش قیمت سوخت، شرکت ها به طور فزاینده ای قادر به انجام تعهدات قراردادی خود نیستند - و این باعث ایجاد بندی می شود که بسیاری از مشاغل به ندرت انتظار دارند به آن تکیه کنند.

فورس ماژور، در اصل، به یک طرف اجازه می دهد تا تعهدات خود را در مواقعی که رویدادهای خارق العاده خارج از کنترل آنها، اجرای تعهدات را غیرممکن می سازد، به حالت تعلیق درآورده یا لغو کند. این رویدادها معمولاً شامل جنگ، مداخله دولت، بلایای طبیعی یا خرابی زیرساخت های حیاتی می شوند. در محیط امروز، ترکیبی از درگیری های ژئوپلیتیکی و اختلال در انرژی، هر یک از این موارد را در بر می گیرد.

با بسته شدن تنگه هرمز، تأثیر آن اکنون فراتر از خود نفت - و به صنایع روزمره در سراسر جهان - گسترش یافته است.

ما شاهد اعلام وضعیت اضطراری در چندین بخش و کشور هستیم:

تایلند: ناوگان ماهیگیری در حال پهلوگیری کشتی ها هستند، زیرا قیمت گازوئیل افزایش یافته و عملیات ماهیگیری را غیرممکن کرده است.

هند: تولیدکنندگان کود در حال کاهش تولید هستند زیرا هزینه خوراک مرتبط با گاز افزایش یافته است.

اروپا: تولیدکنندگان مواد شیمیایی با محدود شدن عرضه نهاده های پتروشیمی، وضعیت اضطراری اعلام می کنند.

صنعت جهانی پلاستیک: تولیدکنندگان رزین و بسته بندی به دلیل نرسیدن خوراک های مشتق شده از نفت، تولید خود را متوقف کرده اند و این امر همه چیز را از بسته بندی مواد غذایی گرفته تا کالاهای مصرفی مختل کرده است.

ژاپن و کره جنوبی: خریداران LNG قادر به تأمین محموله های قراردادی نیستند و مجبور به مذاکره مجدد می شوند.

زنجیره های تأمین هلیوم: با اختلال در استخراج و حمل و نقل گاز، کمبودهایی در حال ظهور است که صنایع مختلف از تصویربرداری پزشکی گرفته تا تولید نیمه هادی ها را تحت تأثیر قرار می دهد.

حمل و نقل جهانی: اپراتورهای تانکر و اجاره کنندگان کشتی با افزایش خطرات حمل و نقل، قراردادهای خود را لغو می کنند.

خطوط هوایی در سراسر جهان: با افزایش هزینه های سوخت جت از سطوح پوشش ریسک، شرکت های هواپیمایی در حال کاهش مسیرها هستند.

ارائه دهندگان خدمات لجستیکی: قراردادهای حمل و نقل با نرخ ثابت به دلیل افزایش هزینه های سوخت در حال فروپاشی هستند.

حتی تولیدکنندگان پایین دستی هم اکنون به دلیل نرسیدن به موقع مواد اولیه، وضعیت اضطراری اعلام می کنند.

نتیجه، یک فروپاشی آبشاری است، جایی که اختلال در یک گلوگاه، قراردادهای کل زنجیره تأمین جهانی را از نو می نویسد.