مدل اقتصادی امنیت تنگه هرمز
نظام امنیتی خلیج فارس همواره تحت تاثیر قدرت های خارجی بوده و در دهه های اخیر آمریکا نقش اصلی را ایفا کرده است. این حضور هزینه های سنگینی دارد که عمدتا توسط برخی کشورها پرداخت می شود.
پس از حمله آمریکا به ایران، شرایط امنیتی و بی سابقه ای بر تنگه هرمز حاکم شده است. جمعی از اقتصاددانان یک مدل اقتصادی ارائه دادند که می تواند امنیت را به تنگه بازگرداند.
به گزارش تین نیوز به نقل از دنیای اقتصاد، پروفسور هاشم پسران همراه با همکاران خود در یک مقاله اشاره کردند تکیه بر راه حل های نظامی برای تضمین امنیت این گذرگاه حیاتی، نه تنها پرهزینه، بلکه ناپایدار و غیرعملی است.
نظام امنیتی خلیج فارس همواره تحت تاثیر قدرت های خارجی بوده و در دهه های اخیر آمریکا نقش اصلی را ایفا کرده است. این حضور هزینه های سنگینی دارد که عمدتا توسط برخی کشورها پرداخت می شود؛ درحالی که سایر کشورها از مزایای آن بهره مند می شوند؛ پدیده ای که به «سواری مجانی» منجر شده است.
پیشنهاد اصلی مقاله، ایجاد یک چارچوب منطقه ای است که در آن کشورهای ساحلی به طور مشترک امنیت تنگه را تامین کنند و هزینه ها از طریق خدماتی مانند راهنمایی دریایی و مدیریت ترافیک دریافت شود. این مدل، علاوه بر کاهش هزینه ها، موجب توزیع عادلانه تر بار مالی، افزایش همکاری منطقه ای و ثبات بیشتر در بازار انرژی خواهد شد.
مدل اقتصادی امنیت هرمز
هاشم پسران اقتصاددان ایرانی در یک متن به بررسی مسئله امنیت و مدیریت تردد در تنگه هرمز پرداخته است. استدلال اصلی این متن که همراه با دیگر اقتصاددان ایرانی مسعود کارشناس و ران اسمیت، استاد دانشگاه لندن نوشته شده، این است که به جای تکیه بر راه حل های نظامی پرهزینه و ناپایدار، باید به سمت یک چارچوب نهادی و اقتصادی حرکت کرد که در آن امنیت تنگه به صورت منطقه ای مدیریت شده و هزینه های آن از طریق سازوکارهای خدماتی مانند اخذ عوارض عبور تامین شود.
