لزوم بازنگری در مورد مکان ایستگاه های اصلی راه آهن
وبلاگ تین نیوز، عباس آخوندی | سه راهبرد کلی را در شرکت راه آهن ایران پیگیری می کنیم که یکپارچه سازی شبکه حمل و نقل درون و برون شهری از جمله آن است. این دو شبکه درحال حاضر به صورت مجزا عمل می کنند که باید بتوانیم این مسئله را به صورت یکپارچه برنامه ریزی و تدوین کنیم.
در بسیاری از شهرها ایستگاه راه آهن در مسافت زیادی قرار دارد و باید بازنگری در ایستگاه های اصلی راه آهن و چگونگی یکپارچه سازی شان با شبکه مترو انجام شود.
برای دسترسی به مترو باید حداقل زمان سپری شود و در حال حاضر این یکی از بزرگترین نقص های شبکه مترو در کشور است.
هر روزه 10 هزار وسیله نقلیه بین شهرهای حومه ای و تهران حمل و نقل انجام می دهند که با تعریف ایستگاه های راه آهن در این شهرها می توانیم از این رفت و آمدها جلوگیری کنیم.
ضمن این که تا یک ماه آینده ایستگاه راه آهن - کرج تکمیل خواهد شد که این دست پروژه ها در شهرهای ورامین و شهرقدس هم در دست اجراست.
تعریف حمل و نقل یکپارچه، ریلی و دریایی از دیگر سیاست های راه آهنی این وزارتخانه است که باید این یکپارچه سازی در صنعت اتفاق بیافتد.
همچنین اگر بتوانیم شبکه حمل و نقل ریلی را در صنایع بزرگ راه اندازی کنیم صرفه جویی بزرگی انجام داده ایم .
برگرفته از خبر واحد مرکزی خبر
در توضیح مطلب و شناخت ریشه های بروز این آسیب اشاره می شود که بردن ایستگاه های راه آهن به داخل شهر برای دسترسی مطلوب و سریع و ارزان مردم به راه آهن و افزایش جذابیت راه آهن لازم است. با اینحال ایستگاه های درون شهر باید صرفا برای خدمات مسافری طراحی شوند و نباید نیازهای مربوط به عملیات قطارهای باری و تعمیر و نگهداری خط و ناوگان و انبارها و ترمینالهای باری و ساختمانهای اداری در ایستگاه های درون شهری تعبیه شوند. روالی که گاهی مشاهده می شود آنکه یک ایستگاه بزرگ در مرکز استان طراحی می شود که تمام عملیات و خدمات باری و مسافری و امور اداری را همراه هم دارد ترکیب موضوعات باعثمی شود که محوطه و زمین بسیار بزرگی برای ایستگاه لازم می شود که به ناچار نمی توان آن را در مرکز شهر منظور نمود و آن را در حومه شهر مکان یابی و با هزینه سنگین تحصیل می نمایند و سطح خدمات مسافری ایستگاه به علت دوری از مرکز شهر کاهش می یابد و علاوه بر آن مشکلات و پیچیدگیهای متعددی هنگام طراحی و اجرا و بهره برداری این ایستگاه بزرگ با مقاصد عملیاتی مختلف ظاهر می شود. همچنین ساختمانهای اداری برای یک مسیر راه آهن لازم نیست همگی داخل ایستگاه راه آهن باشد و می تواند ساختمانهای معمولی داخل شهر باشند اگر ایستگاه راه آهن در محدوده شهری به خدمات مسافری محدود شود می توان برای شهرهای بزرگ چند ایستگاه مسافری هم در نظر گرفت تا دسترسی مردم مناطق مختلف به راه آهن تسهیل گردد مثلا در شهر تهران اینکه همه مردم مجبور باشند برای سوار شدن به قطار به ایستگاه موجود تهران بیایند باعثکاهش جذابیت راه آهن به ویژه برای ارئه خدمات حومهای شده است. نیاز به ایستگاه های شرقی و غربی راه آهن در تهران در مطالعات قبل از انقلاب اسلامی شرکت کامپساکس موجود است ولی هنوز عملیاتی نشده است. در مقابل اکنون محوطه ایستگاه راه آهن تهران به اندازه یک منطقه شهرداری در مرکز شهر زمین دارد که این زمینها ارزش بسیاری دارند و ضمن حفظ کاربری و خدمات مسافری راه آهن در داخل شهر می توان بسیاری از عملیات باری و تعمیراتی و اداری را تدریجا از این محوطه خارج نمود و کاربری این اراضی را اصلاح نمود. البته منافع شرکت راه آهن لحاظ شود و شهرداری منافع مردم را نیز در نظر بگیرد و در تعامل با هم محیط شهری را همسو با منافع عموم پیرایش نمایند. اگر این تعامل شکل نگیرد نگرش افراطی بوسیله برخی مقامات شهرداری اعلام می شود که خواهان خروج ایستگاه تهران از شهر می شود یا شورای شهر قم تصمیم به خارج نمودن ایستگاه از داخل شهر قم گرفت. مثالهای دیگر از بروز این مسئله را می توان کم یا زیاد در ایستگاه های اراک - رشت - همدان - کرمانشاه - زاهدان - شیراز - ارومیه - اردبیل - اصفهان و تبریز مشاهده نمود که برخی دچار مشکلات اساسی به علت ترکیب انواع خدمات هستند و معمولا خدمات مسافری به خاطر دور شدن ایستگاه از مرکز شهر فدا شده است. دشواری و گرانی دسترسی مردم به ایستگاه یا مدت دسترسی آنها به ایستگاه در مبدا یا مقصد سفر باعثمی شود که شیوه های ترابری دیگری نظیر خودرو شخصی را ترجیح دهند و تبعات فراوانی همچون افزایش سوانح و مصرف بیشتر سوخت و تراکم ترافیکی در جاده ها را بر خودشان بپذیرند و عوارض سنگینی بر اقتصاد کشور تحمیل گردد.