| کد خبر ۴۰۵۹۵
کپی شد

◄ رشد سرمایه‌گذاری در بخش ریلی نیازمند گفتمان بازار است

◄ رشد سرمایه‌گذاری در بخش ریلی نیازمند گفتمان بازار است
|

وبلاگ تین نیوز، مجید بابایی | در درجه اول مقوله جذب سرمایه گذار بیش از آنکه به محتویات فنی و اقتصادی بسته های سرمایه گذاری مرتبط باشد به بسترسازی فرهنگی‌، نهادی و اجتماعی در بدنه مدیریتی و کارشناسی درون و برون سازمانی وابسته است.
 
هرچند فاکتور ریسک پذیری جزو خصیصه های شخصیتی سرمایه گذاران می باشد اما برای سرمایه گذاران سطح ریسک و عدم اطمینان بازارهای هدف همواره حائز اهمیت است و بدون توجه به آن به طرح های سرمایه گذاری ورود نمی کنند. 

سرمایه گذاران آرامش و اطمینان از فضای کسب و کار را مورد توجه جدی قرار می دهند و هرگونه آلارمی از عدم اطمینان را به خوبی درک می کنند. نگرانی از دخالت دولت‌، نگرانی از اعمال سلایق مدیریتی و نگرانی از تفسیر قوانین و مقررات از جمله مواردیست که هر سرمایه گذاری را نسبت به امر خطیر سرمایه گذاری مردد می نماید. 

مشکل اینجاست که بافت و بدنه دستگاه های دولتی نظیر راه آهن هنوز درک درستی از فلسفه خصوصی سازی و نیات بخش خصوصی که همانا سودآوری مناسب است پیدا نکرده و به همین دلیل در طول سالیان اخیر امر سرمایه گذاری در بخش ریلی موفقیت لازم را نداشته است. از سوی دیگر برای رونق کسب و کار و توسعه بخش ریلی ورود ایده های نو و توان سرمایه گذاری جدید غیر از ظرفیت های ایجاد شده قبلی امری حیاتی می باشد. 

طی دهه اخیر ظرفیت های سرمایه گذاری در بخش ریلی عمدتا بین شرکت های شبه دولتی با سبقه حضور در بخش ریلی دست به دست گشته است. در ابتدا کار پسندیده ای بود اما برای ادامه کافی نیست. حمل و نقل ریلی کشور در مقایسه با سایر بخش های اقتصادی و صنعتی از عقب ماندگی تکنولوزیکی و مدیریتی قابل ملاحظه ای رنج می برد. 

سرعت تغییرات و همسویی با محیط پیرامونی بسیار کند است. ساختاری صلب و ایستا با هرگونه تغییر بنیادی به شدت مقابله می کند. علی رغم تجربه ده ساله در امر خصوصی سازی‌، همچنان در عمل بخش ریلی با مشکلات نهادی‌، قانونی و عملیاتی بسیاری دست به گریبان است. خارج از بخش، نمایی کهنه و فرسوده از بخش ریلی در اذهان به نمایش گذاشته می شود. تمرکز نهادهای قانون گذاری و دولتمردان نیز عمدتا متوجه توسعه فنی و زیربنایی است تا توسعه فکری و ساختاری. به بعد اجتماعی بخش بسیار پررنگ تر از بعد اقتصادی آن پرداخته می شود. امربرنامه ریزی و تصمیم گیری در بازه های زمانی کوتاه و حداکثر درغالب بودجه های سالیانه متبلور می شود.
 
نه طرح جامعی در دست است که نقش و سهم بخش ریلی را در بین سایر مدهای حمل و نقل ترسیم کند و نه نقشه راهی که هدف های بلند مدت را تعقیب نماید. حضور متناوب برخی مدیران برجسته در راس مدیریت بخش نیز هر چند ممکن است در برهه ای از زمان به کمک بخش آید اما به دلیل عدم ثبات مدیریت و دخالت سیاست بازی ها در بلندمدت نتوانسته از مشکلات بنیادی بخش بکاهد. ادامه سیاست های مداخله جویانه دولت در امر تصدی گری امور حتی پس از شروع فاز خصوصی سازی موجب گردیده اولا دولت به وظائف حاکمیتی و سیاستگذاری خود به نحو مناسب عمل ننماید و ثانیا بخش خصوصی نیز چون اختیار تمام و کمال اداره امور بنگاه خود را ندارد روشی منفعلانه را در پیش گرفته و مستمرا از مشتریان خود فاصله می گیرد و از طرفی هم انگیزه چندانی برای توسعه فعالیت ها و ظرفیت سازی جدید ندارد. 

از سوی دیگراز فرصت دهساله اول خصوصی سازی استفاده لازم نگردید. حداقل انتظار می رفت نسبت به اصلاح ساختاری بخش که خود به تهدیدی برای خصوصی سازی مبدل گشته اقدام می گردید. در این بین اصلاح ساختار شرکت راه آهن و تبدیل آن به سازمان و نهاد حاکمیت به منظور جلوگیری از تضاد منافع امری ضروری به نظر می رسد. همچنین ایجاد نهاد مستقل تنظیم مقررات نیز از جمله تحولات ساختاری است که دیر یا زود باید محقق گردد اما به دلیل همان تضاد منافع چندان به مذاق دولتمردان خوش نمی آید. 

مجموعه این عوامل شرایطی را به وجود آورده که در روند سرمایه گذاری به نحو چشمگیری اختلال ایجاد گردد. نه خبری از سرمایه گذاران جدید است و نه شرکت های موجود شرایط را برای توسعه و ظرفیت سازی مناسب می بینند. نتیجه دخالت های دولت‌، کنترل بر نظام های قیمت گذاری و چشم نپوشیدن از تصدی گری امور و البته عدم توانایی در فراهم نمودن بستر رقابتی بین مدهای حمل و نقلی همگی امروز به بار نشسته و شرائط را برای ورود سرمایه گذاران بسیار سخت تر از گذشته نموده است. 

خوشبختانه رویکرد جدیدی که از سوی وزیر راه و شهرسازی و مدیریت بخش ریلی در دولت جدید در پیش گرفته شده با توجه به درک درست از این کاستی هاست و لذا تلاش دارد در جهت اصلاح رویه ها و البته طرز تلقی ها از امر خطیر خصوصی سازی حرکت نماید. اینکه دولت و مجلس را در این مسیر با خود همراه سازیم کار ارزشمندی است که نسبتا موفق هم بوده است اما کافی نیست چرا که هنوز یک طرف این مشارکت سرمایه گذاران هستند که لازم است به طرقی عملی بستر اعتماد و اطمینان را برای حضور آنها مهیا سازیم.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.