◄ سوالات بی پاسخ درباره تخریب مرکز آموزش هوانوردی فرودگاه اهواز

گزارش های واصله به تین نیوز از وضعیت نامناسب مرکز آموزش علوم و فنون هوایی اهواز حکایت دارد. بر اساس این گزارش ها که از سوی کارشناسان و افراد مطلع به خبرنگار ما رسیده است، ساختمان‌هایی که سال‌ها کارکرد آموزشی داشتند و همچنان قابل استفاده بودند، توسط مدیریت فرودگاه اهواز تخریب شده اند، در حالی که برآورد دقیق مالی برای اجرای پروژه جایگزین و تکمیل زیرساخت‌های جدید وجود نداشته است.
 این اقدام بدون تأمین اعتبار لازم، عملاً باعث شد ظرفیت آموزشی موجود از بین برود و روند آموزش دانشجویان خلبانی با اختلال جدی مواجه شود به شکلی که امروز نه ساختمان قبلی وجود دارد و نه پروژه جدید به مرحله بهره‌برداری رسیده است.
انتقاد اصلی متوجه مدیریت فرودگاه اهواز است چرا که تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی در این مجموعه باعث شده زیرساختی که می‌توانست در خدمت آموزش جوانان مستعد استان باشد، عملاً از بین برود.
مدیریت فرودگاه اهواز به جای حفظ ظرفیت موجود و برنامه‌ریزی مرحله‌ای برای توسعه، مسیر تخریب بدون پشتوانه اجرایی را انتخاب کرده و نتیجه آن توقف بخش مهمی از آموزش هوانوردی در استان بوده است.

اکنون این سوال مطرح است که اگر قرار بوده آموزش خلبانی به بخش خصوصی واگذار شود، چه برنامه عملیاتی برای آن وجود داشته است. سال‌هاست صحبت از واگذاری این بخش به بخش خصوصی مطرح می‌شود، اما قیمت‌هایی که برای اجاره و بهره‌برداری پیشنهاد شده به قدری بالا بوده که هیچ سرمایه‌گذاری نتوانسته وارد این حوزه شود. وقتی نرخ واگذاری غیرواقعی تعیین می‌شود، طبیعی است که نه بخش خصوصی ورود می‌کند و نه آموزش دولتی ادامه پیدا می‌کند و نتیجه این وضعیت فقط تعطیلی و رکود است.
 بارها شکایت هایی از این اقدام  ثبت شده و موضوع به مدیران بالادستی ارجاع شده و حتی دستور رسیدگی نیز صادر شده است اما همچنان هیچ اقدام مؤثری برای حل مشکل انجام نمی‌شود.
 این سؤال جدی وجود دارد که چرا با وجود تأکید مسئولان بالادستی، روند اصلاح متوقف مانده و مشکلات مرکز آموزش اهواز همچنان پابرجاست؟
موضوع دیگر این که تعدادی از دانشجویان شهریه کامل پرداخت کرده‌اند، دوره‌های آموزشی خود را گذرانده‌اند و حتی در آزمون‌های مربوطه قبول شده‌اند، اما هنوز امکان انجام امتحان پرواز برای آنان فراهم نشده است.
این دانشجویان امروز در شرایطی بلاتکلیف قرار گرفته‌اند که نه پاسخ روشنی دریافت می‌کنند و نه زمان مشخصی برای ادامه روند آموزشی آنان اعلام شده است. این مسئله فقط یک مشکل اداری نیست؛ بلکه به آینده شغلی و حرفه‌ای جوانانی مربوط می‌شود که با امید ورود به صنعت هوانوردی، سرمایه و زمان خود را صرف کرده‌اند.
 وزیر راه و شهرسازی و مسئولان ارشد صنعت هوانوردی باید هرچه سریع‌تر به وضعیت فرودگاه اهواز ورود کنند. لازم است ضمن بررسی دقیق تصمیمات مدیریتی انجام‌شده، تکلیف پروژه‌های نیمه‌تمام، وضعیت واگذاری به بخش خصوصی و سرنوشت دانشجویان مشخص شود. ادامه این وضعیت تنها به اتلاف منابع، نابودی زیرساخت‌های آموزشی و از بین رفتن فرصت تربیت نیروی انسانی متخصص در صنعت هوانوردی کشور منجر خواهد شد.