◄ رانش زمین و زمین لغزش؛ عوامل خطرآفرین، مکانیسم وقوع و راه های پیشگیری از ناپایداری دامنه ها
زمین‌لغزش به حرکت ناگهانی خاک و سنگ در دامنه های ناپایدار گفته می شود که با بارش شدید، زلزله و دخالت های انسانی تشدید یافته و با کاهش مقاومت برشی زمین، تهدیدی جدی برای زیرساخت ها و مناطق مسکونی ایجاد می کند.
زمین لغزش یا رانش زمین یکی از مخاطرات طبیعی ویرانگر است که به حرکت ناگهانی یا تدریجی حجم عظیمی از خاک، سنگ و رسوبات بر روی دامنه های شیب دار و ناپایدار به سمت پایین اطلاق می شود. این پدیده مخرب زمانی رخ می دهد که تعادل مکانیکی دامنه به هم خورده و مقاومت برشی توده زمین در برابر تنش های وارده کاهش یابد.
به گزارش تین نیوز به نقل از روابط عمومی سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای، عوامل متعددی در وقوع و تشدید زمین لغزش نقش دارند. بارش های شدید و مداوم، نفوذ آب در اعماق خاک و افزایش فشار منافذ از مهم ترین محرک های طبیعی این پدیده به شمار می روند. علاوه بر این، وقوع زمین لرزه های شدید نیز به گسیختگی ساختار خاک کمک می کند. در کنار عوامل طبیعی، فعالیت های انسانی نظیر جاده سازی غیراصولی، ساخت وسازهای بی رویه در مناطق کوهستانی و جنگل زدایی یا قطع درختان، پایداری دامنه ها را به شدت به خطر می اندازد.
مدیریت بحران و کاهش خسارات ناشی از رانش زمین مستلزم شناخت دقیق مکانیسم های ناپایداری و اجرای طرح های مهندسی ژئوتکنیک است. ایمن سازی دامنه ها، پایش مداوم مناطق بحرانی و جلوگیری از مداخلات انسانی مخرب در اکوسیستم های شیب دار، گامی حیاتی در صیانت از زیرساخت ها، جاده ها و جوامع محلی در برابر خطرات جبران ناپذیر این پدیده طبیعی محسوب می شود.
