کنترل تنگه هرمز؛ باز تعریف «پیروزی» در جنگ رمضان
اهمیت استراتژیک تنگه تا آن اندازه بالاست که اگر ایران بتواند کنترل موثر خود را بر آن اعمال کند، حتی از دست دادن حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده، که ممکن است به دست ایالات متحده بیفتد، لزوماً به معنای شکست نخواهد بود. کنترل بر هرمز می تواند در عمل تعریف «پیروزی» در این جنگ را باز تعریف کند.
جنگی که با هدف تغییر رژیم در ایران و نابودی زیرساخت هسته ای و توان موشکی آن آغاز شده بود، اکنون به یک بن بست راهبردی رسیده و در تنگه هرمز قفل شده است.
آنچه زمانی کارزاری مبتنی بر فشار بود، اکنون با جغرافیا برخورد کرده است. تنگه عملاً محدود شده و این وضعیت پیامدهای عمیقی برای بازارهای جهانی انرژی، زنجیره های تأمین و جریان های کلی ارزش در اقتصاد جهانی دارد.
اهمیت استراتژیک تنگه تا آن اندازه بالاست که اگر ایران بتواند کنترل مؤثر خود را بر آن اعمال کند، حتی از دست دادن حدود ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم غنی شده، که ممکن است به دست ایالات متحده بیفتد، لزوماً به معنای شکست نخواهد بود. کنترل بر هرمز می تواند در عمل تعریف «پیروزی» در این جنگ را بازتعریف کند.
آینده تنگه هرمز به هیچ وجه شبیه گذشته آن نخواهد بود. یا به طور کامل تحت تأثیر کنترل ایران شکل خواهد گرفت، یا در قالب نظمی جدید تعریف می شود که در آن نقش ایران به طور اساسی کمرنگ شده است. همه چیز به مسیر این جنگ بستگی دارد.
بار دیگر، جغرافیا برتری خود را نشان می دهد و یادآور می شود که این ژئوپولیتیک است، نه صرفاً قدرت نظامی، که سرانجام مسیر جنگ را تعیین می کند!
