| کد خبر: 199859 |

این کار می توانست ضد تورمی هم باشد اگر همراه با یک برنامه اصلاحات مالی و پولی و اعمال محدودیت اکید بر رشد نقدینگی انجام شده و بخش قابل ملاحظه ای از عواید صرف باز پرداخت بدهی دولت به بانک مرکزی و کاهش پایه پولی می شد.

تین نیوز

این روز ها موضوع تصمیم دولت در مورد افزایش قیمت بنزین خبر ساز و مورد بحث است و در برخی مناطق اعتراض های مردمی هم رخ داده است. اما این مشکل را باید از زوایای مختلف نگاه کرد؛

۱ چرا عدم تعادل بارزی بین قیمت بنزین و به طور کلی حامل های انرژی و شرایط اقتصادی بروز کرده که قیمت های موجود را غیر قابل نگهداری و تداوم کرده است؟ از چند سال قبل از انقلاب سیاست های دولت ها تورمی بوده و به صورت پایدار از این محل حدودا و به صورت میانگین حجم نقدینگی بیست در صد در سال افزایش یافته و از این ممر دولت ها  و مجلس ها و تصمیم گیری سیاسی در کل، وجود بیست در صد تورم را تضمین کرده اند ( در سال هایی که در آمد نفت و تولید ملی رشد مثبت داشته کمتر و سال هایی که رشد منفی داشته بیشتر). اما همچنان که تورم ظاهر می شده از پذیرش عواقب تصمیم های خود اجتناب می کرده اند و به صورت کلیشه چند تصمیم را پیگیر بوده اند؛ یکی تنبیه تولید کننده و فروشنده از طریق تعزیرات، دیگری کنترل اداری قیمت برخی کا لا ها از طریق قیمت گذاری، کنترل نرخ ارز در حد پایین تر از قیمتی که شرایط صادرات غیر نفتی و نیاز های وارداتی طلب می کند... و گمراه کردن افکار عمومی پیرامون این واقعیت ها  از طریق طرح مباحث و مطالب مخدوش در این زمینه. این اقدامات هم به تخریب زمینه تولید، ایجاد عدم اطمینان، مصرف ضایعه آمیز منابع، خروج ارز و سرمایه، ایجاد ساختار کج و معوج  و نا متعادل اقتصادی، رانت و فساد و عدم تحرک اقتصاد، فقر و توزیع ثروت ناعادلانه و در جهت تشدید منجر شده است. خلاصه “ چشم بگشا به گلستان و ببین  “ آنچه از وضع اقتصاد می بینیم نتیجه تداوم این نوع شرایط بوده است.  گاهی مجلس دولت را سر زنش می کند و قانون می نویسد که قیمت ها بالا نرود،  شاید می دانند این قانون ها اثر مثبت ندارد و باید روزی که بودجه تصویب می کردند و دستور های خلق پول به بانک مرکزی می دادند و افراد کم توان را برای مشاغل مهم تایید می کردند  بفکر افزایش قیمت ها و این روز و روزگار می بودند... گاهی دولت ها دیگران را سر زنش می کرده اند  و گاهی بخش های دیگر ابراز نگرانی و تعجب و سر زنش...و برادران شما همه با هم هستید انعکاس سر زنش بر روی دیگری کار ساز نیست و برای درد های مردم هم مرهمی نیست.

۲ آیا تداوم قیمت های پایین نگه داشته شده مقدور است؟ جواب هم منفی است. وقتی سوخت با کشتی، تانگر، باک اضافی، خیل موتور سوار های مرزی، کول بر، برخی شامل صد ها تُن برخی ده ها تُن برخی چند لیتر بنزین را از مرز خارج می کنند( برخی صاحبان یال و کوپال و برخی ضعفا) و از طرفی قیمت ها به نحوی است که تولید پالایشگاه ها به صرفه نیست و مردم هم به صورت ضایعه آمیز به مصرف ادامه می دهند( کجای دنیا دوردور زدن یک سرگرمی است؟) و یک گواه آن هوای آلوده شهر ها است بنابر این می توان دریافت که این مجموعه شرایط قابل تداوم نبوده است.

۳ آیا توجیهی که دولت به کار می برد قابل دفاع است؟ یعنی بنزین را گران می کنیم که به عده ای پول نقد بیشتری بدهیم.

این هم مانند اقدام دولت قبلی که توزیع پول نقد را به همه آغاز کرد و زمینه ساز تورم تشدید شونده ای شد قابل توجیه و دفاع نیست. با کاهش در آمد نفت به دلیل تحریم ها دولت به جای استفاده از فرصت برای اصلاح اساسی از جمله در بودجه و حذف بسیاری ردیف ها و دستگاه ها و کاهش مصارف منابع عمومی از جمله جریان های مالی خارج از بودجه، به جای اصلاح اقتصادی گسترده، اما دولت دستش را عمیق تر در جیب مردمی که از شرایط اقتصادی تحت فشار و در رنج هستند فرو برده است. فشار مالیاتی را افزایش داده  به فکر مالیات های جدید هستند، همچنین گفته می شود به صورت گزینشی افرادی که تصور می شود سرمایه ای دارند را فرا خوانده و از آن ها در مورد نقل و انتقال حساب های بانکی از سال های قبل پرس و جو می کنند و اگر مدارک لازم را نگهداری نکرده باشند رقم های بالایی جریمه کرده و اخذ می کنند...افزایش قیمت بنزین هم که قرار است عاید وزارت نفت، پالایشگاه ها و حمل و نقل نشود و برای ترمیم، ظرفیت سازی و سرمایه گذاری صرف نشده بلکه به خزانه دولت ریخته شود تا چرخ آسیای نا کار آیی، تورم زایی و هزینه های غیر قابل توجیه به چرخیدن ادامه دهد، این شیوه نتیجه ای جز مشکل سیاسیون در کسب رضایت موقتی افرادی که به پول مفت عادت می کنند ندارد.

۴ آیا این سیاست می تواند تورمی باشد؟ این کار می توانست ضد تورمی هم باشد اگر همراه با یک برنامه اصلاحات مالی و پولی و اعمال محدودیت اکید بر رشد نقدینگی انجام شده و بخش قابل ملاحظه ای از عواید صرف باز پرداخت بدهی دولت به بانک مرکزی و کاهش پایه پولی می شد. این شیوه در دستور کار نیست. اما در حال حاضر این سیاست به خودی خود تورمی هم نیست. بلکه چنانکه گفته شد ناشی از فشار های تورمی است که از سال ها قبل به اقتصاد کشور دمیده شده. به صورت تمثیل می توان گفت اقتصاد کشور مثل دیگ جوشانی است که هرچه با فشار دست سعی در نگه داشتن سرپوش آن کنند بخار آب داغ خواه ناخواه از اطراف بیرون می زند.

آخرین اخبار حمل و نقل را در پربیننده ترین شبکه خبری این حوزه بخوانید

اخبار مرتبط

خواندنی ها

ارسال نظر

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تین نیوز در وب منتشر خواهد شد.

  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.

  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.

  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.

آخرین عناوین پربازدیدترین پربحث ترین
معرفی کتاب معرفی نشریه حمل ونقل روزنامه تین