| کد خبر ۷۹۲۵
کپی شد

◄ شفافیت اولین رکن بخش خصوصی است / لزوم تغییر نگرش در مورد اهداف خصوصی‌سازی

◄ شفافیت اولین رکن بخش خصوصی است / لزوم تغییر نگرش در مورد اهداف خصوصی‌سازی
|

تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکه‌های اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "فرهاد" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکه‌اجتماعی " لینکدین " مطرح شده‌است به همراه دیدگاه‌های شما در این مورد بازنشر می‌شود: 
به نظر شما هدف از خصوصی سازی امور راه آهن چه باید باشد؟ 

مجید
نظر داده است:
 البته هدف از خصوصی سازی که هم در "اصل 44 قانون اساسی" و به دنبال آن "قانون اجرای سیاست‌های اصل 44 قانون اساسی" مصوب سال 87 و هم در قوانین موضوعه کشوری مشخص گردیده و آن هم واگذاری وظائف تصدی گری دولت به بخش خصوصی و کوچک سازی دولت است. بهره‌وری در بخش دولت بسیار پائین و سرعت به کارگیری ایده های خلاق پائین است. محدودیت بودجه های دولت هم مسئله دیگریست که با سرعت گرفتن خصوصی سازی سرمایه گذاری در بخش رشد قابل توجهی خواهد یافت. در بخش ریلی هم از حدود دو دهه پیش به مرور موضوع خصوصی سازی به اشکال مختلف آغاز گردید، برون سپاری، کوچک سازی (واگذاری سهام راه آهن در شرکت های زیرمجموعه) و در نهایت از سال 84 با تصویب قانون دسترسی آزاد به شبکه ریلی و تاسیس شرکت های حمل و نقل ریلی به سطح نسبتا قابل قبولی رسید. البته دوستان دیگر هم کمک کنند تا موضوع از زوایای مختلف تحلیل شود. برخی از زوایای بحث می‌تواند موارد ذیل باشد:

* تعاریف درست از خصوصی سازی کدامند؟
* نقاط قوت و ضعف قوانین مصوب در حوزه خصوصی سازی ریلی
* طبقه بندی شرکت های تاسیس شده در بخش باری و مسافری از نقطه نظر درجه خصوصی یا شبه دولتی بودن
* عملکرد بخش دولتی در خصوص حمایت هایی که باید صورت می‌گرفت و نگرفت با ذکر دلایل
* عملکرد بخش خصی و تبیین این موضوع که آیا بخش خصوصی فعال در حوزه ریلی مولفه های یک بنگاه اقتصادی را دارد یا نه و چرا؟
* ضرورت استقرار نهاد تنظیم مقررات در ارتقای جایگاه کمی ‌و کیفی حمل و نقل ریلی
* موضوع اقتصاد حمل و نقل ریلی و استفاده از سازوکارهای بازار

حسین نظر داده است:
البته موضوع خصوصی سازی سردراز دارد و حرف و نظر در مورد آن زیاد است. جنبه های خوبی از آن را نیز مهندس بابایی اشاره کردند. تصور بنده این است که هنوز ابهام در آنچه به دنبالش هستیم وجود دارد و با وجود اقدامات خوبی که صورت گرفته بعضا شتابزدگی و شاید هم عدم دانش کافی و رویکرد غیر همسو و بی برنامه باعث شده است جاهایی به سعی و خطا پیموده شود که البته بخشی از آن ممکن است طبیعی باشد. البته جاهایی هم خطاهای اتفاق افتاده شدید بوده است بعضا باعث بدنامی‌خصوصی سازی شده است که مسبب آن هم بخش خصوصی بوده است و هم دولتی.
زوایای تکمیلی قابل بحث:
- آیا لزومی‌به بازنگری در روش خصوصی سازی در راه آهن می‌باشد و چگونه؟
- آیا روش سعی و خطا در خصوصی سازی پذیرفته است.
- دانش تخصصی راه آهن و بازار محدود و وجود سیستم تک قطبی به عنوان مانعی بر سر رقابت پذیری محسوب می‌شود. چگونه می‌توان بر آن غلبه کرد؟
- ترسیم نقش تسهیلگر دولت
- توان مالی بالای مورد نیاز برای ورود به صنعت حمل و نقل ریلی و روش‌های 

مجید نظر داده است:
هدف همه ما هم قطعا باید این باشد که در کنار طرح نقاط قوت و جهت گیری صحیح با طرح مشکلات و نقاط ضعف موجود راهکارهای عملی برای برون رفت از آن را نیز طرح نمائیم. البته من همواره مدافع خصوصی سازی بوده ام و با توجه به اینکه در مدت 23 سالی که در بخش ریلی حضور داشته ام هم فضای کاملا دولتی را دیده ام هم در ساختار بخش خصوصی حضور داشته ام، فکر می‌کنم راه درست انتخاب شده فقط ممکن است در انتخاب روش‌هایمان اشتباهاتی هم بوده باشد که هست. لذا از همه دوستان تقاضا دارم که به این موضوع مهم کاملا هوشمندانه نگاه کنیم تا منشاء اصلاحات مفیدی در آینده قرارگیرد.

ویدا نظر داده است:
به شخصه بی اعتقاد به بخش خصوصی نیستم ولی هر مساله ای که سیستماتیک با آن برخورد نشود و سلیقه و غرض ورزی در آن دخیل باشد صد درصد ناکارآمد است ولی اینکه می‌فرمایید هوشمندانه نگاه کنیم آیا فکر نمی‌کنید ما همیشه در حال نگاه کردن بودیم و هیچگاه عمل نکردیم همیشه ساعتها جلسه گذاشتیم و بلافاصله بعد از جلسه فراموش کردیم که چه گفته شد کاش یک سنگ را برداریم فقط یک سنگ ولی برداریم نه اینکه سالها نگاهش کنیم و در موردش بحث کنیم و جلسه بگذاریم ...یکی از معضلات خصوصی سازی ما از این جیب به آن جیب کردن ماست انگار عادت کردیم همواره با باند مشخصی باشیم. باند بازی هر جایی که وارد می‌شود شایسته سالاری از در مقابلش خارج می‌شود در بخش دولتی شاهد فعالیت افراد به خصوصی هستیم. همه مزایا به آنها تعلق دارد و آنها تعیین می‌کنند که چه کسی کجا باید باشد و چکار باید بکند - درصورتیکه باید طبق چیدمان سازمانی این اتفاق بیفتد- و همان افراد وقتی از سازمان خارج می‌شوند چه به صورت اتمام خدمات چه به صورت استعفا در قالب بخش خصوصی وارد می‌شوند و دوباره همان افراد و همان باند. 

 علیرضا نظر داده است:
آنچه که در گفتارهای دوستان بود را می‌خواندم و به این فکر می‌کردم که مجموعه نظرات حاکی از عدم اجرای صحیح خصوصی سازی در بخش حمل و نقل ریلی می‌باشد. ( به طور مثال سرکار خانم سید نژادی به عواملی اشاره نمودند ). من فکر می‌کنم در یک بخش خصوصی در ابتدا آنچه که اهمیت پیدا میکند بهره وری و بازدهی است. نحوه هزینه کردها و کسب درآمد باید شفاف و روشن باشد. در واقع شفافیت اولین رکن یک بخش خصوصی است که باید به آن توجه کرد. نفوذ پول نفتی در کشور عامل اصلی عدم ایجاد شفاف سازی است. توجه به بخشی که جناب آقای مهندس بابایی در خصوص بودجه سال 1393 بیان داشتند نشان دهنده این است که ما کماکان چشمداشتی به ورود پول های نفتی در صنایع داریم و این موضوع از شفاف سازی دخل و خرج صنعت می‌کاهد. شاید به همین دلیل هم مدیر عامل محترم راه آهن جمهوری اسلامی‌( جناب آقای دکتر آقایی ) تلاش می‌کنند که در راستای شفاف سازی هزینه برای دولت یاد آوری نمایند که این دولت است که در نهایت از جیب نفتی خود در بخش‌های مختلف هزینه می‌کند. من اعتقاد دارم تا زمانی که دخل و خرج به صورت متناسب و در بازار آزاد و فارغ از نقدینگی نفتی مورد ارزیابی قرار نگیرد گام‌های موثر در خصوصی سازی به شکل واقعی اتفاق نمی‌افتد. شاید آن زمان بتوان به گلایه سرکار خانم سیدنژادی نیز توجه کرد چون در جایی بهره وری و بازدهی قابل ارزیابی است که تراز مالی در سنجش صحیح قرار گیرد و نیروی کارشناس با توجه به ارزش های خود بار وزنی پیدا کند. 

فرهاد نظر داده است:
در این مقطع از زمان دیگر عنوان این موضوع که در راه آهن ج.ا.ا خصوصی سازی انجام دهیم یا نه؟دیر است و چه بخواهیم و چه نخواهیم در این عرصه وارد شده ایم گرچه اجرای خصوصی سازی راه آهن مشکلاتی دارد لیکن با توجه به اقدامات انجام شده باید موضوع خصوصی سازی‌ها را عارضه یابی نموده و در جهت شکل گیری درست آن اقدام نمود و شاید اولین گام مشخص نمودن هدف باشد از این رو خواهشمند است با جملات خلاصه در خصوص اصلی‌ترین هدف راه آهن از خصوصی سازی چه باید باشد اعلام نظر فرمائید؟

سید مرتضی نظر داده است:
البته تعریف خصوصی سازی و اهداف آن ممكن است در طول زمان تغییر و ارتقاء یابد.
آقای دكتر آخوندی وزیر محترم راه و شهرسازی بنا به تخصص در حوزه اقتصاد و گرایشات خود توجه عمیقی به موضوع اهداف خصوصی سازی دارند و جا دارد از دیدگاه ایشان استفاده شود.

ویدا نظر داده است:
چون درصد کمی ‌از اوضاع بر طبق اصولست باند بازی جایز است؟ رعایت اصول اخلاقی پی و ریشه یک سازمان باید باشد سازمان بی رگ و ریشه هیچ وقت بارور نخواهد بود. 

مهرداد نظر داده است:
هدف از خصوصی باید ارتقاء سطح خدمات باشد، نه کوچک سازی و نه صرفه جوئی. لطفا لینک زیر را به عنوان استدلال من ملاحظه فرمایید.
http://www.umic.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=3225:

فرهاد نظر داده است:
هدف از خصوصی سازی امور راه آهن باید ارتقاء کمی ‌و کیفی سطح خدمات باشد تا در راستای این هدف بهره وری اغلب امور افزایش یابد. پس می‌توان چنین عنوان نمود که هدف از خصوصی سازی راه آهن  ارتقای کمی ‌و کیفی سطح خدمات و رسیدن به بهره وری مطلوب در فعالیتهای مرتبط است.
حال برای ادامه موضوع با توجه به هدف اعلام شده و وضعیت راه آهن ج.ا.ا تعریف درست از خصوصی سازی برای راه آهن ایران چه می‌باشد؟

هادی نظر داده است:
خصوصی سازی ما در حال حاضر یک خصوصی سازی سرمایه داری است که فقط سودهای زیادی برای افراد به همراه دارد و به تنها چیزی نمی‌اندیشند ارتقاءی کیفیت است. چون ابزار نظارتی متزلزل و خود دچار مشکلات پیچده است. بنابراین شرکت های خصوصی با دور زدن آن می‌توانند به راحتی سود زیادی کسب کنند و خود این باعث لطمه زدن به شرکت های است که دارند کار خود را به درستی انجام می‌دهند.

امیر نظر داده است:
اجرای قانون اصل44 و قانون دسترسی آزاد به شبکه و آیین نامه اجرای اصل44 در راه و راه آهن 

مهرداد نظر داده است:
در مورد هدف خصوصی سازی باید در همه ما تغییر نگرش ایجاد شود. شرح در لینک زیر
http://www.umic.ir/index.php?option=com_content&view=article&id=3225

علیرضا نظر داده است:
فکر می‌کنم ارتقا کیفیت که مد نظر دوستان می‌باشد، میوه و حاصل خصوصی سازی آن هم پس از طی زمان و به دست آوردن تجربه لازم و هم چنین درامد لازم می‌باشد. پیوند بین منفعت و بخش خصوصی انکار نشدنی است و این که بیان می‌شود در خصوصی سازی کنونی تنها منفعت دیده می‌شود به نظر من پایه اولیه حرکت است. در یک رقابت واقعی که به مرور زمان ایجاد خواهد شد چه بخواهیم و چه نخواهیم ناگزیر هستیم که کیفیت را افزایش دهیم. بنابراین برای ایجاد بستر مناسب لازم است که اندیشه‌ها تنها در مسیر صحیح حرکت کنند. ما نمی‌توانیم توقع داشته باشیم که بخش خصوصی ما به سود بیشتر حتی با کیفیت پایین تر فکر نکند چون ذات سرمایه گذار در پی کسب درآمد بیشتر است. لذا تنها باید با ایجاد استاندارد و مستندات لازم در شرایط کنونی تنها حفظ حداقل‌ها را باید در نظر داشت تا به مرور زمان و در یک رقابت تناتنگ با سایر بخشها آن هم در شرایط برابر معنای کیفیت را مشتری درک نماید. با توجه به عرایضم من مهمترین عامل را در خصوصی سازی باروری اقتصادی شرکتها و افزایش قدرت آنها در تقابل با سایر شقوق حمل و نقل می‌دانم. جایی‌که سود معنای واقعی خود را با حفظ کلیه ارزشها پیدا می‌کند.

فرهاد نظر داده است:
هدف از خصوصی سازی در راه آهن
هنگامی‌كه هدف درست تعریف نگردد نمی‌توان انتظار داشت که موفقیت از اقدامات مرتبط در راستای آن هدف حتما نتیجه مطلوبی خواهد داشت .
در اكثر موارد اقدامات به اصطلاح خصوصی‌سازی در راه‌آهن ج.ا.ا خصوصی سازی هدف بوده نه وسیله و هدف از "خصوصی سازی و برون سپاری" را "كوچك سازی " و "كاهش هزینه" قرار داده در حالیكه خصوصی سازی باید وسیله ای برای "ارتقای سطح كیفی و كمی‌خدمات" باشد. یعنی بخش خصوصی به علت انگیزه دارتر بودن از بخش دولتی؛ تمام همت خود را به كار می‌گیرد تا اهداف اصلی راه‌آهن که ارائه خدمات بهتر وایمن تر می‌باشد انجام شود و راه‌آهن باید از انگیزه های اقتصادی بخش خصوصی در راستای این اهداف استفاده نموده تا سطح کمی‌وکیفی میزان جابجائی بار ومسافر ارتقاء یابد.
هنگامی‌که به سند خصوصی سازی راه آهن ج.ا.ا ایران نگاه کنیم هدف در آنجا نیز افزایش كیفیت ارائه خدمات، توسعه رقابت و افزایش كارایی بیان شده است گرچه در عمل شاید از این هدف فاصله داشته باشیم، در حالتی كه "كوچك سازی" و "صرفه جوئی" هدف باشند؛ بعد از واگذاری به بخش خصوصی؛ سازمان مربوط به هدفش رسیده چرا که سازمان را كوچك شده و به تدریج با تعدیل نیروها و سایر اقدامات؛ هزینه ها هم طی مدتی كاهش پیدا خواهد کرد لذا هنگامی‌که هدف از خصوصی سازی را " ارتقاء سطح كیفی و كمی‌خدمات" بدانیم و از آنجائیکه در وضعیت فعلی کشور باید امور ریلی کشور مشترک بین بخش دولتی وخصوصی انجام شود بعد از واگذاری امور؛ كار اصلی و جدی بخش دولتی آغاز شده و بطور مستمر باید سطح كیفی و كمی‌خدمات و امور مرتبط با آن در بخش خصوصی و همراه آن در بخش دولتی (راه آهن) نیز ارتقاء یابد.

مجید نظر داده است:
خصوصی سازی در کشور بر اساس یک فرایند قانونی شکل گرفته است. هرچند در این مسیر کاستی هایی هم قطعا وجود دارد اما نیازمند حمایت بیشتری از سوی مسئولین است. تا اینجای کار هم در بخش ریلی اقدامات خوبی انجام شده و مسیر و اهداف کاملا روشن است. مشکل اینجاست که ممکن است اهداف به اشکال مختلفی تفسیر گردد. هدف از خصوصی سازی همانطور که در قانون بدان اشاره شده و جناب بندرچیان هم متذکر شده اند ارتقای کمی ‌و کیفی خدمات حمل و نقل ریلی بار و مسافر است. قطعا ارتقای کیفی تقدم ویژه ای دارد هرچند به دلیل عقب ماندگی تاریخی بخش ریلی جا برای ارتقاء کمی‌آن هم بسیار است. در این بین بخش خصوصی تکلیف خود را می‌داند، سرمایه گذاری در صورت بازدهی. پس برای تحقق اهداف باید مقوله بازدهی را مورد توجه قرار داد و انتظار غیر از این نمی‌تواند عملی باشد. نقش مدیریت ریلی هم در این بین بسیار حیاتیست. باید شرائط مناسبی را برای حضور پررنگ تر بخش خصوصی مهیا نمود. بگذارید بخش خصوصی بازدهی خوبی داشته باشد تا جذابیت حوزه ریلی برای ورود دیگران و فراهم شدن فضای رقابتی ارتقاء یابد. پس هدف اول باید حمایت گسترده از بخش خصوصی باشد تا بدان طریق به اهداف اصلی که رشد حمل و نقل ریلی است برسیم. البته نظارت و کنترل نهاد حاکمیت حتما مورد نیاز است تا مبادا حقوق مشتریان ضایع گردد.

مجید نظر داده است:
شفاف شدن و تبیین مقررات سیر و حرکت و مهمتر از همه تفکیک وظایف حاکمیت و تصدی گری و تعهد داشتن به آن در بخش دولتی و خصوصی و پرهیز از اعمال یک طرفه به بخش خصوصی.
 
علی نظر داده است:
همفكری و استفاده از تجربه و سرمایه بخش خصوصی.

معین نظر داده است:
هدف باید حذف بخش دولتی و محدودیت های ناشی از آن در جهت افزایش بهره‌وری هرچه بیشتر این بخش باشد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • کارشناس ۲۰ساله ی راه اهن پاسخ

    نگاهی اجمالی با زیرساخت گران و پر هزینه ی راه اهن و نیز ضریب اشغال خطوط محدود راه اهن توسط بخش مسافری…و عدم توجیه اقتصادی بخش مسافری…به نظرم بااین زیر ساخت و عدم امکان ایجاد رقابت ازاد.. خصوصی سازی بخش مسافری راه اهن امری اشتباه و تقدیم انحصار دولتی به بخش خصوصیست…چرا که عملا در صورتی که حتی بخش خصوصی توان افزایش کمی قطارهای مسافری در خطوط مختلف را داشته باشد.. با توجه به محدودیت زیر ساخت…عملا راه اهن در بخش باری فلج میشود و بر همه روشن است که درامد راه اهن از بخش باری است…خصوصی سازی زمانی معنا دارد که توسعه شبکه و زیر ساختها استاندارد تعریف شده برای رقابت را داشته باشد…اکنون در بخش مسافری بخش خصوصی فقط یک یا دو کالا دارد که از نظر کیفی هیچ مزیتی ندارند…و از نظر کمی هم توان افزایش ان را ندارند…چون عرضه کم و تقاضا زیاد است…بنابراین …میفرمایند:: همینی که هست و هر چه من میگویم دوست داری همینه ودوست نداری برو با اتوبوس برو…چون همیشه کمبود بلیط قطار در تمام خطوط به عینه پیداست…در بخش باری هم فقط رانت فرصت ایجاد شده.. که در حلقه ای محدود و بسته پول پارو میکند. و عرصه ای برای رقابت نیست. تقدیم انحصار دولتی به خصوصی در راه اهن زیبا جلوه گری میکند…