|
کد خبر
۷۶۳۶۱
کپی شد
شهری که بر پایه خطوط یکپارچه حمل و نقلی باید بنا شود
تین نیوز | خوشبختانه با راه اندازی قطارهای حومهای و مترو بخش قابل توجهی از ترافیك جادهای بین تهران و کرج به ریل منتقل شد.
معضل آلاینده های زیست محیطی امروزه در شهرهای مختلف جهان همچنان قربانی می گیرد و نه تنها بر جسم مردم، بلكه بر روح و كار افراد در جامعه اثر گذاشته و هزینه های مضاعفی را برای هر كشوری رقم می زند.
بحث مربوط به بنگاه های اقتصادی نیز كه سودآوری را با بهره وری در هم آمیخته و محیط های كسب و كاری را سود آور دانسته و می داند و بهره وری در آن حرف اول را می زند نیز خارج از این حیطه نیست.
كارمندان در مشاغل مختلف اجتماعی اعم از اداری، خدماتی، توزیع و تولید نیز رأس این حركت بوده و هستند.
كارمندی كه به موقع در سر كار حاضر شده و شروع به فعالیت می كند و در موقع مشخص محل كار خود را ترك و در كمترین زمان ممكن به خانه خود می رسد، ضمن استراحت كامل در موعد مقرر، فردای آن روز با داشتن انگیزهای كافی جهت انجام كار، كمترین میزان استرس را به كار و انجام امور محوله وارد میكند.
حال شهری را در نظر بگیرید كه شهروندان جهت انجام كارهای روزمره خود در ترافیك سنگین حركت كرده و چندین ساعت از اوقات مفید روزانه خود را صرف ماندن در ترفیك می كنند و مسیر رفت و برگشت خود را با تاكسی سواری، مترو، خطوط تندرو طی كرده و در مبدا و مقصد با جسمی خسته و بی حوصله، روز را طی می كنند و برعكس این موضوع را در نظر بگیرید كه شهروندی در شهری به دلیل یكپارچگی خطوط حمل و نقلی كمترین زمان را صرف تردد می كند كه علی رغم دوری مسافت به علت یكپارچه بودن حمل و نقل و در یك كلام، شهری بر پایه خطوط تردد كند.
شهری كه امكان جابجایی مسافر و بار در آن به علت تلاقی خطوط به یكدیگر كمترین زمان و انرژی ممكن را از او می گیرد.
پس اگر بتوانیم در توسعه پایدار، ریل پایه را نیز جزء ملزومات یك طراحی شهری در آورده و آن را اجرایی و عملیاتی كنیم، شهر و شهروندی را شاهد خواهیم بود كه با كمترین استرس بین محل زندگی و كار خود در تردد است... بنابراین فراموش نكنیم، تهرانی را كه تا چندی پیش برای رفتن از میدان انقلاب تا بازار بیش از ۹۰ دقیقه وقت صرف می كردیم، اینك به یمن وجود مترو، شاید كمتر از ۲۰ دقیقه به مقصد می رسیم....
همچنین افزایش قابل توجه خودرو در مسیر تهران به كرج تا بدانجا رسیده بود كه همیشه چهرههای عصبی و كلافه، چك كردن مداوم ساعت و غیره ... به یكی از كلیشههای بزرگ ترافیك و حجم خودروها در این مسیر تبدیل شده بود كه خوشبختانه با راه اندازی قطارهای حومه ای، مترو و.... بخش قابل توجهی از ترافیك بزرگراهی در این مسیر مهار شده است بطوریكه در گذشته از تهران به كرج ۱۲۰ دقیقه زمان می برد اما با قطار و مترو این مسیر امروزه به ۴۰ دقیقه رسیده كه نشان از وجود شهری بر پایه ریل بوده است.