گام مکمل برای افزایش سرعت ناوگان ریلی چیست؟
وبلاگ تین نیوز، سید میثم لاجوردی | در مرداد ماه سال جاری، نخستین سری از واگنهای مسافری با سرعت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت توسط شرکت واگن پارس اراک به شبکه ریلی کشور اضافه شد.
بنا بر اظهارات محمد محمدی، مدیر عامل شرکت واگن پارس اراک، تفاهم ساخت ۱۰۰ دستگاه از این نوع واگن سال گذشته منعقد شده است که ساخت ۳۷ دستگاه واگن مسافربری آن به امضا رسیده و در مرحله اجرایی است؛
شرکت واگن پارس ظرف ۶ ماه اولین واگنها را آماده کرد و از این به بعد نیز در هر دو هفته نیز تعداد دو دستگاه واگن آماده تحویل میکند. همچنین قیمت تمام شده برای این واگنها در مقایسه با نمونه مشابه اروپایی ۵۰ درصد و در مقایسه با نمونه چینی ۳۰ درصد کمتر است.
این اقدام از آن جهت اهمیت بسیاری دارد که از طرفی با تکیه بر توان داخلی شاهد توسعه صنعت راه آهن می باشیم و از طرف دیگر با توجه به خطوط موجود در شبکه ریلی که اکثرا با سرعت ۱۶۰ کیلومتر طراحی شده اند، امکان بهره برداری بیشتر برای استفاده از شبکه ریلی موجود فراهم گشته است.
حال که زیرساخت های خط و ناوگان برای رسیدن به سرعت حرکت ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت مهیا شده است باید تدابیری هم برای بهره برداری بهینه از این زیرساخت ها صورت پذیرد. چرا که هم اکنون میانگین سرعت های سیر در محورهای مختلف، اختلاف زیادی با سرعت طرح آن ها دارد. به عنوان مثال تا چندی پیش مسیر تهران ـ مشهد به طول ۹۳۰ کیلومتر در مدت زمان ۱۲ ساعت پیموده می شد یعنی سرعت سیر میانگین در این محور ۸۰ کیلومتر بر ساعت است. این امر نشان از بهره وری پایین در بهره برداری از شبکه ریلی است.
به عبارت دیگر با شیوه بهره برداری کنونی، استفاده بهینه ای از ناوگان با سرعت سیر ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت نخواهیم داشت و این امر ضرورت راه اندازی سامانه ی یکپارچه کنترل هوشمند قطار(ATC) را برای مدیریت بهره برداری از شبکه ریلی را نشان می دهد.
از جمله مزایای این سامانه که بخشی از آن با بهره برداری از سیستم کنترل سرعت قطار (ATP) در محور تهران مشهد آغاز شده است به شرح زیر می باشد:
جانمایی دقیق محل قطار در مدت سیر به صورت آنلاین
کوتاه نمودن طول بلاک ها
افزایش ظرفیت بهره برداری از شبکه ی ریلی
ارتقاء ظریب ایمنی حرکت قطار ها
برنامه ریزی دقیق مدت زمان سیر
کاهش تاخیر در رسیدن به مقصد
در صورت راه اندازی این سامانه با ویژگی های ذکر شده مشابه با ( ETCS Level2)، امکان حرکت قطارها، امکان حرکت قطار ها به صورت متوالی و با درنظر گرفتن فاصله ایمن بین آن ها فراهم می گردد که باعث می شود تعداد بیشتری قطار با حداکثر سرعت طرح خود در یک محور سیر کند و محل قرار گرفتن هریک از قطار ها در طول مسیر و جانمایی آن ها نسبت به هم در هر ناوگان و در مرکز کنترل برای مدیریت بهتر مشخص باشد.