مسافر قطار / ۲
وبلاگ تین نیوز، فریدون اروجلو | وقت زیادی به حرکت قطار باقی نمانده بود. مرد میانسال و قوی هیکل، در حالی که ساک بزرگی را به روی زمین می کشید مقابل باجه کنترل بلیت ایستاد و در همان لحظه به عقب برگشت و امتداد نگاهش را به جایی دوخت که زنی نسبتا سیه چرده با پوششی از نوع زن های جنوب و چادر عربی با بقچه ی بزرگی که در دست داشت، نفس زنان به سوی او می آمد.
هر دو در صف نه چندان بلندی منتظر ورود به گیت مسافری مقابل باجه ایستادند تا نوبتشان فرا برسد. بعد از گذشتن لحظاتی وقتی مقابل باجه رسیدند مرد از داخل جیب کتش دو عدد بلیت و شناسنامه های نسبتا کهنه ای را بیرون آورد و به متصدی کنترل بلیت که زن لاغر اندام و ریز نقشی بود تحویل داد.
مامور کنترل با دقت نگاهش را از روی بلیت به روی شناسنامه ها چرخاند. بعد از چند لحظه مکث رو به مرد کرد و گفت: این خانومته ؟ مرد با لهجه شیرین و غلیظ جنوبی گفت: ها ...زنومه ! متصدی بلیت گفت: اسمش توی بلیت با شناسنامه نمی خونه !!! بلیت رو از کجا خریدی ؟ مرد با همون لهجه جواب داد : از کجا خریدُم ؟ از آجانس! متصدی کنترل گفت: اینجا نوشته زیبا، اما تو شناسنامه اش نوشته فریبا ! مرد در این لحظه یه نگاهی به زن که با حالتی مستاصل و صورتی عرق کرده، نظاره گر گفتگوی شوهرش با مسئول کنترل بلیت بود انداخت و گفت: حالا که تو این سن و سال، این خانوم نه زیبان نه فریبا! یه کدومشو قبول کن و بلیت ما
رو مُهر بزن، بریم! متصدی بلیت در حالی که خنده معنا داری می کرد، مُهر را بر روی بلیت ها زد و به دست مرد داد.
لحظاتی بعد هر دو در هجوم مسافرانی که با شتاب به سوی سکوی حرکت قطار میرفتند، گم شدند.