راهی که رفته ایم… راهی که خواهیم رفت…
تین نیوز | محل برگزاری: بین بزرگراه شیخ فضل الله نوری و شهید چمران، مكانی كه از۷۳ تاكنون تغییری نكرده است!
وارد حیاط می شوی ۲۰ پله مانده به سالن را ابتدا با سرعت و سپس با یك نفس عمیق بالا می روی،
مثل همیشه شلوغ، همراه با همهمه افراد، كسانی كه هنوز اسم خود را در لیست دعوتی ها پیدا نكرده اند!!!
وارد سالن می شوی، نورهای هالوژنی سبز رنگ و...
با راهنمایی های دبیر اجرایی برنامه ، ردیف صندلی مختص خبرنگاران را پیدا می كنی..
پورسیدآقایی (مدیر عامل شركت راه آهن) از كاهش سهم صنعت ریلی در برنامه های چهارم و پنجم می گوید و اینكه در برنامه ی ششم توسعه باید به رشد ۱۷ درصدی برسیم.
او از نیاز به ۳۵ هزار میلیارد تومان سرمایه گذاری در صنعت حمل و نقل ریلی می گوید و تاكید اینكه ۲۰ هزار میلیارد آن را باید بخش خصوصی انجام دهد.
او گریزی به دوران پساتحریم می زند و از اتفاقات خوب قابل پیش بینی در این دوران و اینكه آزاد شدن منابع دولت و بانك مركزی (بازگشایی ال سی های جدید)، افزایش صادرات نفت، رفع موانع فاینانس (امروزه قراردادهای زیادی با كشورهای آلمان، ایتالیا و فرانسه در جهت پرداخت فاینانس به ایران در حال انجام است)، سرمایه گذاری مستقیم، انتقال تكنولوژی و در آخر توسعه ی ترانزیت و اینكه پتانسیل بسیار خوبی در كریدورهای شمال به جنوب و شرق به غرب وجود دارد كه باید در دوران پسا تحریم به آن توجه شود، بطور مفصل صحبت می كند.
در پایان او از مزایای ویژه ی كشور می گوید كه یكی از مهمترین آنها نیروی كار ارزان است...
آخوندی وزیر راه و شهرسازی به روی سن می رود و از لزوم توجه به صنعت ریلی در نظام شهرسازی می گوید...
از وابستگی انسان و جامعه بشری به راه آهنی می گوید كه توسعه را حق خود می داند...
او می گوید: حركت یك مفهوم پیچیده است كه زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده اما نكته مهم در این مقوله این است كه هیچ گاه متوقف نمی شود...
و صنعت حمل ونقل ریلی تحول بزرگی در زندگی بشر بوده، اما چون این فناوری وارداتی است، امروزه در كشور ما به مفهوم پروژهای تبدیل شده است، در حالی كه نگاه ما باید به آن نگاه اقتصادی و مهندسی باشد...
او صحبت از قدرت كریدورهای مختلف كرد و اینكه جامعه مهندسی باید به بحث حركت توجه ویژه كند وگرنه وضعیت حمل و نقل كشور تغییری نخواهد كرد و اینكه امروزه هم جاده ابریشم نماد حركت است و صنعت ریل در حال پوست اندازی است...
او تاكید می كند كه: قطارسریع السیر برای رقابت با حمل و نقل جاده ای و هوایی آمده است. وقتی قطار سریع السیر با قطار حومه ای تركیب شود، حمل و نقل درون شهری تاثیر شگرفی بر زندگی مردم می گذارد؛ قطار حومه ای و قطار سریع السیر كل نظام شهری را دگرگون خواهد كرد... و اینكه یكی از مزیت های ایران، امنیت است .
پس می توان ریل را به عنوان ابزاری برای ایجاد امنیت قلمداد كرد، از این رو در شبكه ریلی باید به دنبال ایجاد ایران فرهنگی به وسعت پرتاب تیر آرش كمانگیر برویم...
بیان یك جمله برایش سخت است، آنجا كه می گوید: ۱۸ میلیون نفر از جمعیت ایران در حاشیه شهرها زندگی می كنند و مشكلات فراوانی دارند و راه حل مشكل حاشیه نشینی یك نظام شهر نشینی، منطبق بر یك موضوع پایه است. در این رابطه باید یك شهرسازی جدید تعریف شود كه وسیله نقلیه اش تنها جاده نباشد و ریل این جایگاه را در بر گیرد.
و در آخر از صرفه جویی در مصرف انرژی می گوید و اینكه صرفه جویی در مصرف انرژی از فرآیندهای تولید انرژی مهمتر است.
و این شرحی مختصر از هفدهمین همایش حمل و نقل ریلی ایران بود.