واگذاری رجاء به تامین اجتماعی اشتباه بود / خرید ۲۵۰ هزار تن ریل از هند
تین نیوز | معاون وزیر راه و شهرسازی با بیان اینکه واگذاری رجاء به تامین اجتماعی اشتباه بود،گفت: در حال حاضر به 700 هزار تن ریل نیاز داریم که 250 هزار تن آن از طریق هند تامین میشود.
محسن پورسیدآقایی مدیرعامل شرکت راهآهن جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه در حال حاضر به 700 هزار تن ریل نیاز داریم گفت: براساس مصوبه که سال گذشته 250 هزار تن آن از طریق هند تامین میشود.
وی با بیان اینکه با راهاندازی خط تولید ریل ملی ذوبآهن میتوانیم مابقی عقبماندگی خود را جبران کنیم گفت: البته قرار بود آذرماه اولین محموله ریل ملی به بهرهبرداری برسد اما بازدیدهای ما از مجموعه ذوبآهن نشان میدهد تولید با کمی تاخیر مواجه خواهد بود.
وی ادامه داد: بعید میدانم در دهه فجر هم اولین محموله ریل ملی وارد پروژههای ریلی شود اما از این اتفاق که عقبماندگی کشور را با تولید داخل جبران خواهیم کرد خوشحال هستیم.
معاون وزیر راه و شهرسازی در پاسخ به سوالی مبنی براینکه آیا از شرکتهای راهآهن که در دولت گذشته به بخش خصوصی واگذار شده است به دولت بازخواهد گشت گفت: واقعیت این است که مسیر واگذاریها یک مسیر یک طرفه و غیر قابل بازگشت است.
پورسیدآقایی تاکید کرد: دولت باید قبل از واگذاری به شدت این موضوع را بررسی و ساز و کارها را بسنجد چرا که پس از آن پشیمانی سودی ندارد.
وی ادامه داد: از آنجایی که درمسائل مالی شرکتها دخل و تصرف میشود و سازوکارها تغییر میکند واگذاری قابل بازگشت نخواهد بود.
مدیرعامل راهآهن با تاکید بر اینکه واگذاری رجاء به تامین اجتماعی اشتباه بوده است گفت: این مجموعه قابل بازگشت به دولت نیست و همه می دانیم واگذاری رجاء به تامین اجتماعی اشتباه بوده و تصمیم خوبی نبوده است.
معاون وزیرراه و شهرسازی ادامه داد: از زمانی که رجاء به تامین اجتماعی واگذار شده است شاهد کاهش کیفیت در قطارها و تردد ریلی دراین مجموعه هستیم اما با توجه به دخل و تصرفهایی که در روابط مالی این شرکت پس از واگذاری رخ داده است امکان بازگشت این شرکت به دولت وجود ندارد.
پورسید آقایی تاکید کرد: سعی دولت بر این است که با مدیریت آثار منفی و سوء این واگذاری را کاهش دهیم.
فرمایش مدیرعامل راه آهن در باره اینکه برای احداثخطوط جدید و بازسازی خطوط فرسوده راه آهن نیاز به ۷۰۰ هزار تن ریل هست، را صحیح فرض می کنیم. با ۷۰۰ هزار تن ریل حدود ۵۷۰۰ کیلومتر راه آهن را میتوان ریلگذاری نمود. حدود هزار کیلومتر خطوط تقریبا آماده و منتظر روسازی داریم. شاید هم در پنج سال آتی زیرسازی هزار کیلومتر دیگر هم ساخته شود فرض می کنیم ۱۰۰۰ کیلومتر هم خط دوم ساخته شود بقیه ریلها هم باید صرف بازسازی ۲۷۰۰ خطوط فرسوده راه آهن شود. پس به صورت تقریب می توان گفت ۷۰۰ هزار تن ریل اگر برنامه های ریلی خیلی خوب پیش برود در ۵ سال مصرف خواهد شد در این مدت کارخانه ذوب آهن توان تولید دو برابر این مقدار ریل را خواهد داشت بنابراین در شرایط خوش بینانه در باره مصرف ریل باز هم نیازی به ریل وارداتی از سال آینده نخواهیم داشت البته مدیرعامل راه آهن این موضوعات را به خوبی می داند سوال: پس چرا مدیرعامل راه آهن به نیاز به ریل خارجی تاکید می کند؟ بنده سه جواب یا فرضیه دارم: ۱ - برای خرید ریل از کارخانه ذوب آهن باید پول نقد پرداخت شود ولی برای خرید ریل از هند اط منابع مالی بلوکه در هند به صورت خط اعتباری استفاده می شود و راه آهن به اقساط خواهد پرداخت بنابراین نیاز به ریل هندی بخاطر کمبود پول نقد است. ۲ - اگر ذوب آهن پاسخگوی نیاز داخلی تلقی شده و قراردادهای خرید خارجی منتفی شود ممکن است در شرایط انحصاری کیفیت یا قیمت پایین را در نظر نگیرد به ویژه آنکه هنوز ریل آن امتحان پس نداده و به قول مدیرعامل راه آهن باید ریل قابل استفاده تولید شود و در این شرایط بهتر است تهدید استفاده از ریل خارجی مطرح باشد. ۳ - ممکن است ریل ذوب آهن با کیفیت مطلوب تولید نشود و شرکت راه آهن برای تحقق برنامه هایش نمی خواهد ریسک کند و نمی خواهد برنامه هایش معطل بمانند.