قطارهای بدون ریل در جاده ها
تین نیوز | تا کنون نام قطار را زیاد شنیده اید و نام جاده را هم همین طور اما شاید تعبیر «قطار جاده ای» که روی ریل حرکت نکند، برای شما کمی عجیب و جالب باشد. اما کسانی که در حوزه حمل و نقل جاده ای فعالیت می کنند، و مخصوصا با کامیون ها و تریلرها سروکار دارند، با این وسیله نقلیه بار در جاده ها آشنا هستند. اگر بخواهید بیشتر درباره قطار جاده ای بدانید، باید به سرزمین کانگوروها بروید؛ استرالیا، سرزمین این قطارهاست.
جایی که این قطارها، سلطان جاده ها نامیده می شوند. همانند کانگوروها، خاک های قرمز و افق های بی پایان، قطارهای جاده ای هم بخشی از خاطره جمعی مناطق دورافتاده در استرالیاست. از این غول های بیابانی برای حمل انواع محصولات از سوخت گرفته تا مواد غذایی و... استفاده می شود.
قطار جاده ای چیست؟
قطار جاده ای، نوعی از کامیون داری است که در کشورهایی مانند آرژانتین، استرالیا، مکزیک، آمریکا و کانادا برای حمل بار استفاده می شود. قطار جاده ای متشکل از یک واحد تراکتور نسبتا معمولی است اما به جای بکسل یک تریلر یا نیمه تریلر، دو یا بیشتر بکسل دارد. هرچه باشد این غول های جاده ای با ترافیک، رابطه خوبی ندارند. البته همه کامیون های دراز، قطار جاده نامیده
نمی شوند اما کامیون هایی که دارای دو یا بیشتر تریلر هستند این نام را به خود اختصاص می دهند که با یک کانورتر به هم وصل می شوند که حتما باید بین 36.5 تا 50 متر طول داشته باشند.
پیشینه قطار جاده ای
اولین کاربرد قطار جاده ای در قرن نوزدهم و در جنوب استرالیا شکل گرفت. در جنگ کریمه، یک موتور برای کشیدن کامیون های باز متعدد مورد استفاده قرار گرفت (جنگ کریمه به نبردهای اکتبر ۱۸۵۳ تا فوریه ۱۸۵۶ گفته میشود که میان امپراتوری روسیه تزاری از یک سو و فرانسه، انگلیس، پادشاهی ساردینیا و امپراتوری عثمانی از سوی دیگر رخ داد.)
در سال 1989 موتور کشش بخار برای کشاندن چهار واگن در جنگ نظامی در انگلیس مورد استفاده قرار گرفت. گفته می شود برای اولین بار، این صنعت در انگلیس مورد استفاده قرار گرفته است. در دهه 30 و 40 میلادی، دولت استرالیا برای حمل بار به شمال این کشور به منظور کاربرد نظامی از این روش استفاده کرد. کرت ژوهانسون استرالیایی، مخترع قطار جاده ای است که اختراع وی، توسط ارتش امریکا در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. با توجه به اندازه قطار جاده ای، گواهینامه های خاصی هم صادر می شود.
قطارهای جاده ای در کشورهای مختلف
قطار جاده ای در کشورهای مختلف، قوانین و مسایل خاص خود را دارند که در زیر به آنها پرداخته شده است:
استرالیا: این کشور، طویل ترین و سنگین ترین وسایل نقلیه را در جاده ها دارد که تا 200 تن بار را می توانند حمل کنند. اکثریت آنها بین 80 تا 120 تن را حمل می کنند. در بسیاری از نقاط استرالیا، کامیون هایی با دوتریلر مجاز هستند. کامیون های سه تریلری هم در بخش هایی از این کشور مرسوم هستند.
قوانین دشواری مانند گواهینامه، ثبت و تجربه برای رانندگان این قطارهای جاده ای در نظر گرفته می شود. این قطارها برای حمل انواع محصولات از جمله سوخت به کار می رود. وجود آنها نقش مهمی را در اقتصاد مناطق دور بازی می کند. این تریلرها طوری به هم قلاب شده اند که هنگام ورود به مناطق شلوغ، قابلیت جداشدن را دارند.
کانادا: در کانادا به چند وسیله که پشت سر هم قلاب شده باشند، قطار جاده ای می گویند. چهار نوع قطار جاده ای در کانادا اجازه تردد دارند که برخی از آنها دو تریلری و برخی سه تریلری هستند و برخی اجازه تردد در مناطق کوهستانی را دارند.
آمریکا: در آمریکا تردد بیش از دو تریلر در مناطق عمومی پشت سر هم جایز نیست.
اروپا: در فنلاند، سوئد، آلمان، هلند، دانمارک و نروژ برای یک دوره آزمایشی سه ساله از این وسیله استفاده شد اما به دلیل اینکه موجب ترافیک می شد، تردد آنها محدود شد.
مکزیک: در مکزیک و کشورهای آمریکای جنوبی هم انواع این وسیله مورد استفاده قرار می گیرد که قوانین و مقررات دشواری برای آن وضع شده است.
کنترل سرعت: سرعت وسایل سنگین در استرالیا به 100 کیلومتر در ساعت محدود شده و البته در کوییزلند و جنوب استرالیا باید 90 کیلومتر در ساعت باشد. در کانادا نیز سرعت بیش از 100 کیلومتر در ساعت برای آنها مجاز نیست.
طویل ترین قطارهای جاده ای دنیا
سال 1989: قطار جاده ای به نام «بادو» با 12 تریلر در خیابان اصلی وینتون کوییزلند حرکت کرد.
سال 1993: قطار جاده ای به نام «پلاگر» رکورد 16 تریلری را به نام خود ثبت کرد که البته چند ماه بعد توسط راننده ای به نام داروین مالکلم قطار جاده ای با 21 تریلر و با گنجایش 290 تن عرضه شد.
دهه 1990: بین وینتون، بورکه و والزسورت، رقابتی در جریان بود که بالاخره با رکورد 34 تریلر شکسته شد.
سال 1999: شهر مریدین در غرب استرالیا، قطار جاده ای را با 45 تریلر عرضه کرد که در کتاب رکوردهای گینس منتشر شد.
سال 2003: در غرب آفریقا رکوردی با 79 تریلر به نمایش درآمد که در مارس 2003 این تعداد به 87 تریلر افزایش یافت.
سال 2004: در 17 اکتبر 2004 در غرب استرالیا، قطار جاده ای با 117 تریلر رونمایی شد که این رکورد در همین سال به 120 تریلر رسید.
سال 2006: در این سال، کامیونی با 112 نیمه تریلر با وزن 1300 تن و 100 متر رونمایی شد.
رانندگی با قطارهای جاده ای
این قطارها، ممکن است بالای 50 متر طول و نزدیک 200 تن، وزن داشته باشند. بنابراین توقف آنها با سرعت زیاد، کار سختی است. همچنین تغییر مسیر با این غول ها، کار دشواری است. رانندگان این گونه وسایل باید شجاع تر، ملاحظه کارتر و مسئولیت پذیرتر باشند. این، یک شغل منحصر بفرد است.
در خصوص قطارهای جاده ای باید نکات زیر را رعایت کنید: هرگز در مقابل این نوع وسایل نایستید: آنها فضای زیادی را می گیرند و برای چرخش خود با زحمت روبرو می شوند. سبقت گرفتن از این قطارها نیز دشوار است.
به محض دیدن این قطارها در شانه جاده حرکت کنید.
در مسیرهای خاکی، این قطارها گرد و خاک زیادی به پا می کنند. فاصله خود را با آنها حفظ کنید.