مشکلات عدم توسعه قطارهای حومهای / ضرورت حضور راهآهن ملی در حومه
تین نیوز | شكل گیری قطارهای حومهای در ایران، روندی كاملا متفاوت با كشورهای پیشرو در حوزه حمل ونقل ریلی دارد كه همین موضوع موجب عدم توسعه این قطارها شده است.
قطار حومه ای از جمله وسایل حمل و نقل ریلی است كه عموما شهرهای اقماری را به شهر مادر متصل میكند و به دلیل شرایط خاص مانند سرویس دهی مستمر در طول روز، فواصل ایستگاهی، سطح خدمات و نوع مسافران دارای جایگاه خاصی در مودهای حمل و نقل ریلی است؛ به طوریكه در اكثر كشورهای پیشرفته دنیا، عمده مسافران با هدف اشتغال و تحصیل از آن بهره میگیرند.
بررسی روند شكل گیری و فعالیت این حوزه از شقوق حمل ونقلی در كشورهای پیشرو در زمینه حمل و نقل ریلی شامل (مترویی، حومه ای و بین شهری) نشان میدهد كه این كشورها با منطق حاكم بر توسعه و مدیریت، راه آهنهای ملی خود را متولی راه اندازی و ایجاد این حوزه كردهاند و چنین روندی در كشورهایی مانند فرانسه، اسپانیا، بلژیك، آلمان و ایتالیا قابل مشاهده است.
براساس مستندات موجود، در كشور فرانسه خطوط حومهای با نام( RER) شناخته شده و متولی توسعه، راه اندازی و بهره برداری از آن راه آهن ملی فرانسه شركتSNCF) ) است و در كشور اسپانیا خطوط حومهای با نام سركانیاس شناخته شده و متولی آن، راه آهن ملی اسپانیا شركت( RENFE ) است.
از سوی دیگر در كشور بلژیك نیز خطوط حومه ای با عنوان( RER ) شناخته شده و متولی آن راه آهن ملی بلژیك( SNCB ) است و در كشورهای آلمان و ایتالیا نیز متولی سیستم حمل و نقل حومه ای آنها، راه آهن ملی این كشورها است.
این گزارش می افزاید: اما با وجود نوع نگاه كشورهای پیشرفته دنیا، تصویرسازیهای شكل گرفته در مورد قطارهای حومهای در ایران، روندی كاملا متفاوت با این كشورهای پیشرو در حوزه حمل ونقل ریلی دارد و همین تفاوت مسئلهای شده تا كارشناسان و منتقدان این حوزه، نسبت به وجود این نگاه عكس العمل نشان داده و نكات قابل توجهی را گوشزد كنند.
این تحلیلگران معتقدند برنامه حركت در بازه زمانی ۱۶ تا ۱۸ ساعته، حجم جابجایی بالا مسافر و حداقل بودن میزان تاخیرها موجب شده تا قطارهای حومهای نسبت به راهآهن شباهت بیشتری به مترو داشته باشد اما همین ویژگیها در كنار لزوم هماهنگی زمانبندی با سیستم درون شهری اقتضا میكند تا شركت یا تشكیلاتی زیر نظر راه آهن صرفا به موضوع قطارهای حومه ای (فارغ از سایر قطارهای مسافری و فارغ از دغدغه قطارهای باری و مشكلات زیربنایی) بپردازد.
این كارشناسان با در نظر گرفتن روند كشورهای پیشرفته بر این باورند كه ساختار توسعه و بهرهبرداری از سیستم حمل و نقل حومهای در دنیا نشان میدهد كه این كشورها برای ارائه خدماترسانی حومهای به جای كنار گذاشتن راهآهنهای ملی با ایجاد ظرفیت در آنها و تعریف حمل و نقل حومهای، متمایز از حمل ونقل ریلی بین شهری، اقدام به برنامهریزی و توسعه در قالب راهآهنهای ملی كردهاند و به تناسب این موضوع در مسیر توسعه گام برداشته اند و همین موضوع میتواند، عاملی باشد تا موجب شود دست اندركاران و تصمیم گیران این حوزه در راستای تامین منافع ملی گام
برداشته و به جای هرگونه سنگ اندازی، راه را برای ارایه خدمات بهتر و مطلوب تر به مردم هموار كنند.