◄ شرایط بازار حمل و نقل ریلی و مقایسه آن با بخش جاده ای / بخش پایانی
تین نیوز | "شرایط بازار حمل و نقل ریلی و مقایسه آن با بخش جاده ای " موضوعی بود که در یکی دیگر از مباحث گروهی " گروه مدیریت ریلی" که گروهی متشکل از کارشناسان و متخصصان حوزه ریلی است مورد بحث و گفت و گو قرار گرفت که نظرات برخی از اعضای گروه در این مورد در ادامه آمده است:
لینک بخش نخست
علی اصغر شفیع نادری کارشناس حمل و نقل ریلی:
"اپراتور قطار" مسئولیت کامل قطار کامل خود را (تامین بار، بارگیری، تامین واگن، تامین لکوموتیو، تامین مامورین قطار، خرابی های در حین سیر واگن و لکوموتیو و تخلیه) را بر عهده دارد. اپراتور قطار باری بین دو نقطه A و B برای مدت زمان معین اجازه عبور قطار کامل باری خود را از مالک شبکه زیربنایی (در ایران در حال حاضر شرکت راه آهن) طی قراردادی مشخص و برنامه زمان بندی مشخص اخذ می نماید. اپراتور قطار کامل باری به مدیر شبکه زیربنایی ریلی بابت عبور قطار خود مثلا به ازای هر کیلومتر شارژ مالی می پردازد. در این تعامل تعهدات دو طرفه است و بر مبنای خسارات مالی دو طرفه ناشی از
قصور طرفین. بنابر این بین دو نقطه A و B شبکه مثلا اگر N زوج قطار باری ظرفیت وجود داشته باشد می تواند بین N اپراتور تقسیم شود.
علی احمدی کارشناس حمل و نقل ریلی و معاون راه آهن:
در مدل فورواردی تمامی نكات فوق در قالب آیین نامه خاص لازم تعیین و تعهدات تمامی بازیگران در قالب قرارداد تنظیم می شود.
دل قوی رئیس اداره ناوگان کرمان:
به نظر می رسد در تئوری این مباحث را داریم ولی در عمل اجرا ضعیفی داریم و مجریان خوبی نیستیم.
شفیع نادری:
هم اکنون سه بازیگر فعال هستند. 1-مالک واگن 2- مالک لکوموتیو 3-مدیر شبکه زیربنایی ریلی (شرکت راه آهن)
رضا متقی راد کارشناس ریلی:
راه آهن بازیگر نیست كارگردان است. راه آهن : سیاستگذار، ممیز، قانونگذار،دستور دهنده، ناظر بر اعمال
و ... است.
مجید صباغی کارشناس ریلی:
راه آهن بیشتر ترمز است.
دل قوی:
در بحث رقابت د ربخش مسافری ریلی، به نظر می رسد رقابت و جود ندارد زیرا ما نتوانسته ایم صنعت گردشگری را در راه آهن فعال کنیم. مسافران ما مقطعی و مسیرهای مورد تقاصا خاص هستند و در اکثر مواقع سالن های ما خالی سیر می کنند. همچنین در جذب مسافر و کاروانها فعال عمل نمی شود باید بتوان در مواقعی غیر زمان عید و تابستان و... جذب مسافر داشت و این ظرفیت های خالی را با تمهیداتی پر کرد.
علی احمدی:
باید به این موضوع توجه شود که راه اهن بر خلاف جاده كه تابع یك مدل خطی است تابع یک معادله چند متغیره است.
صباغی:
شركت سامسونگ سال گذشته برای فروش مبایل ٤ میلیارد دلار هزینه تبلیغات پرداخت كرد در صورتی كه اپل كمتر از یك میلیارد دلار هزینه تبلیغات برای فروش آیفن داشته است. این یعنی ایجاد خدمات مورد نیاز و علاقه مشتری چیزی كه در راه آهن حتی در مرحله آخر نیز قرار ندارد.
سید وکیلی:
درست است. راه آهن سال های سال بار و مسافر نسبتا مشخص جابجا کرده است و نگاهی به لزوم جذب بیشتر ندارد.
صباغی:
مسافر نیاز به دسترسی آسان به بلیت و واگن راحت و آرامش در سفر دارد كه هیچ كدام تأمین نمی شود.
علی احمدی:
اتصالات جاده و دسترسی آسان برای مشتری كه دولت شرایط آن را مهیأ می سازد ولی در حمل و نقل ریلی وقتی خط ساخته می شود تازه لازم است شرایط دسترسی آن آغاز شود. اتصالات فرودگاه ها و متروها و حتی مبادئ بار
دل قوی:
این مورد موضوعی بود که وزیر نیز به آن اعتراض داشت: دوری ایستگاه های راه آهن از جاده و شهر.
صباغی:
امروز در دنیا راه آهن مسافری از همه نظر با هواپیما برابری می كند و در برخی موارد جلوتر هم هست و حتی هزینه بیشتری می گیرد كه مسافر با رضایت كامل پرداخت می كند چون خدمات درجه یك دریافت می كند.
علی احمدی:
بارها مشاهده شده است صنایع مادر در یك طرف جاده و ریل در آن طرف جاده قرار دارند. در حالی که لازم است طرح های توسعه بخش صنعت ملی دیده شوند.
صباغی:
هیچ گونه هماهنگی بین وزارت راه و صنایع وجود ندارد، در حالی كه می توان در جانمایی صنایع بزرگ مثل فولاد و خودرو و پتروشیمی و حتی شهركهای صنعتی از زمین های اطراف راه آهن استفاده كرد.
علی احمدی:
در حال حاضر مدیر عامل راه آهن در تلاش است با ارائه تسهیلات نسبت به احداث خطوط فرعی و تجهیز سامانه های تخلیه و بارگیری توسط صاحبان كالا و بخش خصوصی اقدام شود.
صباغی:
در آمریكا در مسیر راه آهن زمین های چند میلیون هكتاری به شركتهای كشاورزی تحویل شد تا با تولید محصول كشاورزی و حمل با ریل ظرفیت را افزایش بدهند و سرمایه گذاری را اقتصادی كنند. به هر حال معتقدم باید برای رونق بازار حمل و نقل ریلی به موضعات زیر توجه شود:
- برنامه دار كردن حمل و نقل ریلی
- تعهد زمان تحویل و كوتاه كردن آن نسبت به جاده
- و حمل در تا در و در بخش مسافر راحتی تهیه بلیت و خدمات درجه یك به مانند هواپیما.
سیمین میزانی کارشناس حمل و نقل:
طبق بنچ مارك انجام شده برروى ١٣ راه آهن معروف دنیا نتیجه نهایی این بود كه بیشتر راه آهن هاى موفق دولتى بوده و بودجه و سوبسید خاصی از دولت می گیرند. حتى در ژاپن كه ٦ شركت ریلی ظاهرا خصوصی وجود دارد سه شركت از دولت بودجه و سوبسید می گیرند. البته مدل اداره كردن راه آهن هاى دولتى مثل آلمان و سوییس و فرانسه با ایران خیلی متفاوت است و همه راه آهن هاى موفق به صورت ساختار هلدینگى اداره می شوند. شركتهاى تخصصی بار، مسافر، مدیریت ایستگاه ها، مدیریت زیرساخت، حتى شركت تبلیغاتى مجزا دارند. به نظر می رسد اگر ساختار راه آهن ایران تغییر كند بهبودهای زیادی حاصل می شود، به
دلیل اینكه ساختار كنونى بسیار وظیفه اى بوروكراسی وار و لخت است! تغییر راه آهن با یك ساختار مناسب و چابك سریعتر خواهد بود.
صباغی:
باید خطوط موجود كاملا به بخش بار اختصاص پیدا كند و برای بخش مسافری خطوط جدید ایجاد شود.