دیجیتالی شدن خطوط موازی
تین نیوز | آنچه در ادامه میخوانید مشاهدات مهندس محمد ساطعی، مدیرعامل شرکت سیناریل پارس است از نمایشگاه اینوترنس آلمان که از 23 الی 26 سپتامبر 2014 (1 الی 4 مهرماه) در شهر برلین برگزار شده است. ضمن تشكر از ایشان كه تجربه بازدید از این نمایشگاه را با ما و خوانندگان ترابران در میان گذاشتند، توجه شما را به این گزارش جلب میكنیم.
در اواسط قرن نوزدهم میلادی بود که نیاز به نمایشگاهی مرتبط با صنعت حمل و نقل ریلی در اروپا احساس شد. شهر برلین این مسوولیت را برعهده گرفت، چراکه پیشینه درخشانی در صنعت ریلی داشت و در تمام دنیا به خاطر تکنولوژی بهروز صنعت ریلی خود زبانزد خاص و عام بود. در 15 اکتبر سال 1996، وزیر حمل و نقل آلمان آقای ویسمَن، اولین نمایشگاه اینوترنس را برپا کرد. در آن زمان 172 شرکت ریلی در نمایشگاه حضور داشتند که طی آن وسایل حمل و نقل، قطعات و زیرساختهای خود را به نمایش در آوردند.
امسال اما، در دهمین سالگرد اینوترنس، از تاریخ 23 الی 26 سپتامبر، 2700 شرکت و فعال صنعت ریلی از 51 کشور جهان محصولات خود را به نمایش گذاشتند. باید توجه داشت که اینوترنس صرفا محلی برای نمایش محصولات شرکتها نیست و میتوان آن را به عنوان زمینهساز تولید تکنولوژی و فناوریهای آینده محسوب کرد که همواره صنعت ریلی را به جلو هدایت کرده است. این نمایشگاه تمام کشورهای پیشروی صنعت ریلی نظیر آمریکا، آلمان، فنلاند، فرانسه، هند، چین، ترکیه و البته ایران را دور هم و زیر یک سقف جمع کرد که در خلال آن بسیاری از فعالان صنعت ریلی با هم آشنا شده و حتی قراردادهایی با یکدیگر امضا
کردند.
هیچ عرصه دیگری وجود ندارد که در این حجم و با این کیفیت بتواند فعالان صنعت ریلی را در کنار هم جمع کند تا با یکدیگر تبادل و تعامل داشته باشند و این به خاطر آن است که این نمایشگاه همیشه چشماندازی فراتر از افقهای جغرافیایی داشته است.
شرکتهای ایریکو و مپنا به عنوان دو نماینده از ایران در این نمایشگاه حضور داشتند و باعث به اهتزاز درآوردن پرچم ایران بر سر در ورودی نمایشگاه شدند.
حوزههای شرکتکننده در این نمایشگاه به شرح ذیل بودند:
1- زیرساختهای ریلی
2- داخلی (تهیه غذا و راحتی مسافران)
3- حمل و نقل عمومی
4- حفر تونل
حمل و نقل و صنعت ریلی:
جهان امروز نیاز مبرمی به تقویت سیستم حمل و نقل، چه بار و چه مسافر دارد و در این بین، سیستمهای ریلی ارکان اصلی حمل و نقل جهانی در زمینههای مسافر و بار هستند. این سیستمها، سرویسهای مهم منطقهای، شهری و مسافتهای طولانی را ارائه میدهند و از این رو بسیار پررونق هستند. پیشبینیها حاکی از آنند که در آینده و در سال 2030 حجم ترافیک ریلی حدود 43 درصد افزایش خواهد یافت. این رشد مشوق خوبی به حساب میآید؛ چراکه نقش مهم و حیاتی حمل و نقل ریلی را از لحاظ اقتصادی و محیطی پررنگتر میکند.
تحولات عظیمی در زمینههای رشد جمعیت، شهرسازی، جهانی شدن و تغییرات آب و هوا در حال وقوع است. با همه اینها صنعت ریلی در مقایسه با گذشته اهمیت بالاتری یافته است؛ چراکه در شهرها و در بحث حمل و نقل شهری، قطار توانسته از حجم ترافیک بکاهد. در بخش مسافرتهای بینشهری استفاده از قطارهای سریعالسیر جایگزین مناسبی برای هواپیما شدهاند و بالاخره در زمینه حمل بار در مسیرهای طولانی، استفاده از ریل میتواند هزینهها را به حد چشمگیری کاهش دهد.
سیاستگذاری:
با این حال، بهطور قطع با افزایش حجم ترانزیت بار در سراسر دنیا، با چالشهایی روبهرو خواهیم شد.
در خصوص صنعت ریلی بایستی اذعان داشت که سه سیاست کلیدی در پیشرفت آن موثر هستند:
1- سرمایهگذاری
2- بهروزرسانی و مدرن کردن
3- دیجیتالی شدن
از سخنان وزیر حمل و نقل آلمان در افتتاحیه نمایشگاه اینگونه دریافتم که اروپا همواره موانعِ سیاسی، تجاری و فنی را از پیش رو برمیدارد تا صنعت خود را به تعالی برساند. اتخاذکنندگان سیاستهای ریلی به دنبال زیرساختهایی با ظرفیتهای بالا هستند، اما از طرف دیگر، شرکتهای ارائهدهنده خدمات ریلی نیز نقش بسیار مهمی ایفا میکنند. تنها با استفاده از خلاقیتها و تجارب آنهاست که میتوانیم آیندهای درخشان برای حمل و نقلی اقتصادی، ایمن و دوستدار محیط زیست انتظار داشته باشیم.
ظرفیت حمل بار ریلی در حال افزایش است. تقاضا هم همین طور. به عبارت دیگر حمل و نقل ریلی هیچگاه به این اندازه قدرتمند و تاثیرگذار نبوده است؛ اما هر کجا نور باشد، سایه هم خواهد بود. با بالارفتن حجم بارها و افزایش تقاضا، ارگانهای مسوول نیز بایستی در تامین زیرساختها و موارد مربوطه قوی عمل کنند، اما اگر مقاصد سیاسی باعث پدیدار شدن قوانین دستوپاگیر شود، باید درباره آنها تصمیمات محکم و سازندهای اتخاذ کرد.
این موضوع در طول نمایشگاه اینوترنس مورد بحث قرار گرفت که قوانین و ملزومات قانونی به تدریج اثری منفی و مخرب بر روی پیشرفت اقتصاد حمل و نقل ریلی خواهند گذاشت. اینگونه به نظر میرسد که قانونگذاران صنعت ریلی از این موضوع غافل شدهاند که وضع مکرر قوانین جدید، به اقتصاد صنعت ریلی خسارات شدیدی وارد میکند؛ در حالی که سیاستها باید بهگونهای اتخاذ شود که آزادی عمل از دست رفته به شرکتها برگردد تا حمل و نقل ریلی موفقیتآمیز باشد.
امسال در خلال این نمایشگاه مفهومی به همگان القا شد که صنعت ریلی باید دارای پایهریزی بینالمللی و قانونمند باشد. همانطور که حمل مسافر به خارج مرزها امری معمول شده است، باید حمل بار به صورت بینالمللی از طریق ریل برای همه جا بیفتد. برای تحقق این مهم باید موقعیت رقابتی صنعت ریلی را بهبود بخشیده و برای زیرساختها استانداردسازی و ایجاد یکپارچگی کنیم.
مسالهای که در نمایشگاه نظرم را به خود جلب کرد، استفاده از سیستم اطلاعرسانی بین مسوولان ناوگان و مدیران اجرایی بود. این فناوری که ابتدا در سال 2013 در سوییس پدیدار شد، چیزی شبیه به یک شبکه اینترنت با دسترسی محدود است که از طریق آن اطلاعات مربوط به ناوگان و حمل و نقل به مدیران ذیربط رسانده میشود.
در گوشه دیگری از نمایشگاه، شرکت SKF مشغول رونمایی و معرفی محور باری 45 تنی جدید خود بود؛ در حالی که این مقدار در کشور ایران به میزان 5/22 تن است. با استفاده از چنین سیستمی و بهروزرسانی زیرساختها قادر خواهیم بود تا بارهای سنگینتری را حمل کنیم که باعث اقتصادیتر شدن فرآیند حمل و نقل خواهد شد.
رسالت ما:
حال وظیفه ماست که از آخرین تکنولوژیها به نحو احسن استفاده کنیم. تنها با سرمایهگذاری نمیتوانیم پاسخگوی نیازهای مردم باشیم. سیستم ریلی اروپا به عنوان مثالی قابل ذکر، هم اکنون به سمت استفاده از تکنولوژیهای جدید از جمله دیجیتالی شدن پیش میرود. از این طریق آنها قادر خواهند بود تا مواردی نظیر اطلاعات مربوط به بار و مسافران، مشکلات فنی قطارها و همچنین اطلاعات تعمیر و نگهداری را به سهولت به مدیران مربوطه ارائه بدهند. سیستمهای دیجیتالی، قلب صنعت ریلی آینده خواهند بود و این مساله در نمایشگاه برلین قابل فهم بود.
پتانسیل کلیدی جهت بهبود بهینهسازی برای تمامی موارد بالا در گرو دیجیتالی شدن فرآیندهای حمل و نقلی است. خلاقیتها و نوآوریهای مربوط به این موضوع باعث رضایت هرچه بیشتر فعالان ریلی و تامینکنندگان قطعات نیز خواهد شد. ولی نکته اصلی اینجاست که فناوریهای جدید برای برآورده کردن این انتظارات باید در زمینههای پایداری، اقتصاد و امنیت، پرقدرت ظاهر شوند.
اکنون ما باید به این فکر باشیم تا تمام آنچه در بالا گفته شد، از فناوریهای جدید گرفته تا دیجیتالی شدن حمل و نقل را در کشور خود اجرا کنیم.
روی هم رفته نمایشگاه اینوترنس 2014 برلین دیدگاههای جدیدی را برای فعالان صنعت ریلی به ارمغان آورد. بهویژه کشورهای در حال توسعه میتوانند با کنار گذاشتن سیستمهای ریلی سنتی خود و بهکارگیری سیستمهای جدید، در بالا بردن دقت و سهولت حمل و نقل، بهتر عمل کنند. اگر بتوانیم در ایران نیز بستر ایجاد تغییرات اساسی در صنعت ریلی را ساخته و پرداخته کنیم، میتوانیم تا حد زیادی از ناهماهنگیهای موجود کاسته و خدمت حمل و نقل را سادهتر و ارزانتر ارائه دهیم.