◄ تلقی کارشناسان از اخذ مجوز پروژه راه آهن تهران - آمل: وقتی زور بر حرف حساب میچربد
تین نیوز | به دنبال انتقاداتی که از برخی نمایندگان مجلس در مورد اعمال فشار بر دولتمردان برای اجرای پروژههای غیر ضروری از جمله راه آهن تهران آمل صورت گرفت، یوسفیان ملا نماینده مردم آمل و لاریجان در خصوص این پروژه به تین نیوز گفت: در حال حاضر ما بدترین راه های ارتباطی را در شمال داریم، یعنی هیچ کجای ایران مشکلات راه های شمال را ندارد، ترافیک بسیار زیاد، تصادفات فراوان است و از این رو متروی تهران ـ آمل یک ضرورت است. در این پروژه رئیس مجلس شورای اسلامی پشت ما هستند، این پروژه از سال 91 تا 93 هر سال در قانون بودجه قرار داشته
است، بنابراین حرف هایی که زده می شود دروغ است.
پس از انتشار اظهارات این نماینده مجلس، تعدادی از کاربران تین نیوز در نقد اظهارات نماینده مردم آمل و لاریجان به ارایه نظر پرداختند که این نظرات در زیر آمده است:
1- طرح شما بدون این که مجوز کمیسیون ماده 215 را داشته باشد در قانون بودجه درج شد. پول بیت المال را حرام نکنید این پول کل مملکت است. شما در همین مصاحبه هم تهدید کردهاید که افراد را تعقیب میکنید !!! اگر طرح توجیه دارد چرا از رئیس محترم مجلس خرج میکنید که پشت شما هستند ایشان رئیس مجلس هستند و برای کل ایران رئیس مجلس هستند که احترام ایشان لازم است.
2- در این كه طرح مذکور بسیار عالی است شكی وجود ندارد ( كاهش ترافیك تهران مازندران، كاهش تصادفات، امكان سفر برای شهروندان بدون رانندگی ) ولی كمبود بودجه ما را مجبور میكند طرحها را اولویت بندی كنیم. در حالی كه خیلی از مراكز استانها بیش از 100 كیلومتر از نزدیكترین ایستگاه قطار فاصله دارند، جلو انداختن این طرح كمی غیر منصفانه است.
البته باید یک راه دیگر هم وجود داشته باشهد و آن این كه طرح به بخش خصوصی واگذار بشود و در عوض سازنده درآمد حاصل از فروش بلیت را بردارد.
3- این طرح در شركت راه آهن به منظور اولویت بندی طرحها بررسی و به طور كلی فاقد توجیه شناخته شد و مدیرعامل راه آهن رسما طی نامه به وزیر راه این مشكل را متذكر شد. حالا جای سوال است كه این طرح چرا مجوز گرفته است و در قانون بودجه درج شده است؟
پاسخ اینكه اگر كسی داستان برخورد آقای محزون در سال 82 كه مدیركل راه و ترابری سازمان مدیریت بودند با آقای یوسفیان ملا را بداند شكی نمیكند كه آقای یوسفیان ملا با فشار غیر منطقی كارهایش را پیش میبرد.
مناقصه هم داستان طولانی و شبهه داری است كه بهتر است از افراد مطلع در شركت ساخت پرسیده شود و یا حداقل به نامه 42759 مورخ 18/4/93 معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی رجوع شود كه تصریح دارد پیمانكار فاقد ظرفیت كاری است ولی قرارداد با وی منعقد شده است!!
آیا برای اعمال فشار آقای یوسفیان نیست كه ایشان در جلسه مناقصه و شورایعالی فنی پروژه حاضر می شود بدون اینكه سمت مرتبطی داشته باشد؟
4- این پروژه اولش رودهن است كه مترو ندارد و به راه آهن وصل نیست و آخرش هم همینطور پس پروژه بی سر و ته چگونه مسافران را جذب میكند؟ یعنی مردم بار و بنه خود را كول كنند یا با وسایل نقلیه عمومی كه نیست خود را به رودهن برسانند كه سوار قطار شوند!! چنین چیزی در كدام شهر یا در كدام كشور سابقه داشته است؟؟
5- در اسناد مناقصه این طرح را توضیح دادند كه 70 كیلومتر تونل لازم دارد آیا در این شرایط بی پولی كه دولت نمی تواند طلب پیمانكاران را بدهد و صدها پروژه نیمه كاره مانده و كارگاه ها تعطیل شده است چنین پروژه ای باید شروع شود؟؟
اگر شروع شود باید به كدام طرف شك كرد یعنی یا واقعا پولداریم ولی طلب پیمانكاران را نمی دهند یا اینكه این طرح با فشار نماینده شروع میشود؟ چرا وزارت راه موضع خود را معلوم نمی كند؟
6- نمایندگان مازندران در مجلس اول به دنبال امتداد متروی تهران به آمل بودند كه زیر نظر مهندس محسن هاشمی مطالعه شد و نتایج مطالعه به صورت كتاب با نام عبور از البرز منتشر شده است و نشان می دهد این موضوع یك مگاپروژه است كه نیازمند مطالعات مفصلی است تا بتوان تصمیم گیری نمود و نمی توان بیگدار به آب زد. بعد كه نمایندگان از شهرداری مایوس شدند سراغ وزارت راه رفتند و در كشاكش ادغام وزارت راه و بی سر و صاحب بودن وزارت راه، این طرح را مطرح كردند و هنوز هم اسمش را مترو می گذارند!!
7- دكتر لاریجانی كجا موافق این طرح بوده است، شما یك مصاحبه بیاورید، لازم نیست برای افزایش قیمت زمین هایی كه در ایستگاه مترو آمل وجود دارد از اعتبار لاریجانی خرج كنید!
8- به جای این كه این همه پول خرج این پروژه غیر كارشناسی بشود، بهتر است كه این پول خرج مترو شهرهای دیگر شود، الان اسلامشهر، ورامین، پردیس و بومهن بیشتر احتیاج به مترو دارند، خیلی از ساكنین این شهرها هر روز به تهران تردد دارند، ولی در طول هفته چند نفر از آمل به تهران میآیند،اگر برای توریستها میخواهید این خط را بكشید، مگر چند نفر میآیند آمل!؟
خیلیها از نور تا آستارا میروند كه بیایند آمل اصلا صرف ندارد، خیلی ها هم میروند گرگان و بهشر و ساری كه با آمل كاری ندارند، فقط میماند آمل و بابل و بابلسر و محمودآباد كه آنها هم آنقدرها زیاد نیستند و تازه تمایلی ندارند كه بیایند آمل.
9- این حرف كه میگویید:"به شدت پیگیر این جریانات و تعقیب افرادی هستیم که نامه ای به ریاست مجلس نوشتند و از اعمال فشار وکلای مجلس در اجرایی شدن طرح های غیر ضروری سخن گفتند."،یعنی چه؟
چرا شما شاكی شدید؟
10- در طرح جامع حمل و نقل چنین طرحی وجود ندارد و كاملا نامناسب است. بسیاری از طرحهایی كه طبق طرح جامع حمل و نقل ضروری هستند هنوز شروع نشده اند یا نیمه كاره هستند مثل راه آهن قزوین - انزلی یا اصفهان - اهواز و ضمنا وزیر محترم راه در حكم مدیرعامل محترم شركت ساخت زیربناها بر غربالگری طرحهای راه و راه آهن تاكید نموده اند اگر در این شرایط این طرح كلنگ زنی شود معلوم می شود این زور خیلی پر زور است.
11- به جای مناقشه بین انجمن پیمانكاران راهسازی و نماینده مجلس كه هیچكدام سمت رسمی در این خصوص ندارند بهتر است مقامات مسئول پروژه در وزارت راه و در شركت ساخت زیربناها توضیح دهند كه ماهیت این طرح چیست و آیا طرح خوبی است یا خیر و منافع آن چیست و چرا بعضی كارشناسان نظر منفی دارند؟
12- ایشان به مسئول اجرایی طرح گفته است هركس كه جلوی این طرح بایستد را بركنار می كنم. آیا این فشار ایشان بر افراد دولتی نیست؟ مگر فشار آوردن نماینده شاخ و دم دارد؟
13- این نماینده مجلس كارشناسان را به دروغگویی متهم می كند. وقتی كارشناسان با پروژه ای مخالف هستند حتما علت مهمی دارد و كارشناسان كه دروغ نمی گویند و علتی برای دروغ گفتن آنها نیست. ممكن است كارشناسان اشتباه كنند كه اگر پاسخ مستدلی به ایرادات وارده از سوی كارشناسان وجود دارد مسئولان امر بیان فرمایند. بیان تهدید آمیز این نماینده موید نظر كارشناسان و وجود فشار از سوی نماینده مزبور است.
14- این پروژه نه اولش نه آخرش به جایی از راه آهن و مترو وصل نمیشود و یك پروژه غلط اندر غلط است.
من در شركت پیمانكاری هستم و در جلسه ای كه كارفرما برای پیمانكاران گذاشت تا در مناقصه شركت كنند گفتند كه هنوز مطالعاتش انجام نشده و هنوز زمین تملك نشده و تامین مالی آن مانند بقیه پروژه ها خواهد بود. یعنی معلوم نیست چه موقع باشد و هنوز مسیرش در بخش كوهستانی معلوم نیست از كجا عبور می كند و هنوز طرح مصوبی ندارد و هنوز حتی هزینه ساخت آن مشخص نیست و هنوز موقعیت ایستگاه ها معلوم نیست و هنوز شرایط اجرا فراهم نیست. بپرسید چرا در مناقصه پیمانكاران جرات نكردند قیمت پیشنهاد دهند چون همین شرایط فراهم نبود. ولی زور نمایندگان زیاد است و زور مقامات زیاد است و زور بر حرف حساب
میچربد و اگر مدیری بخواهد حرف حساب را گوش كند عزل می شود.
15- جناب وزیر راه گفته كه اعتبار لازم برای اتمام طرحهای نیمه تمام این وزارت 120 هزار میلیارد تومان است و اعتبار سالانه سه هزار میلیارد تومان. پس یعنی تا 40 سال دیگر باید طرحهای نیمه تمام و كلنگ خورده ساخته شوند و در این شرایط شروع كردن یك پروژه عظیم یعنی چه؟ این كار حیثیت وزیر را بر باد می دهد.
16- مثل اینكه قضیه خیلی جدی است. اگر وزارت راه 5000 میلیارد تومان اعتبار دارد كه این پروژه را شروع می کند چرا آزادراه تهران - شمال را نیمه كاره رها كرده و می گوید پول ندارد؟ شاید هم می خواهند بی سرو صدا به جای آزادراه راه آهن بسازند؟
احسنت بر کسانی که برای منافع خود بیت المال را به فنا میدهند دورد بر یوسفیان ملای راستگو!!!!
شدت اختلافات در این طرح و قدرت پیش برندگی، نگرانی اینکه سرمایه ها بیشتر هدر روند را میافزاید. در کنار اختلافات برای جلوگیری از تکرار داستان ساخت ده ها فرودگاه غیر اقتصادی، خوب است واحدی برای طرح بهینه مطالعه نماید تا وقتی این راه آهن ساخته شد مشابه مترو تهران کرج با سرعت طراحی ۱۴۰ و سیر متوسط ۶۰ با هزینه چند برابری راه آهن نباشیم.