آغاز رقابت جاده و ریل بر سر منابع محدود
تین نیوز | وقتی دو ركن از اركان حوزه راه یعنی جادهسازی و گسترش خطوط آهن به منابع دولتی وابسته باشد و بودجه عمرانی دولت هم انقباضی بسته شود اتفاقاتی همچون رقابت بین جادهسازان و ریل گستران بر سر منابع محدود دور از انتظار نیست. شروع این رقابت با اظهارات علی آزاد دبیر انجمن شركتهای راهسازی كلید خورد كه چند طرح بزرگ ریلی را غیركارشناسی دانست و اجرای آنها را غیرضروری قلمداد كرد. كارشناسان معتقدند جاده و ریل برای تامین اعتبار طرحهای خود رقابت سختی خواهند داشت و كسب و كارهای مرتبط با این بخشها نیز مانند اهرمی برای پیشبرد اهداف هر كدام از این دو حوزه به
كار گرفته خواهند شد.
برنامهریزی وزارت راه و شهرسازی در بخش جــادهای امســال بــر ساخت و تحویل 700 كیلومتر بزرگراه و راه اصلی و نگهداری از 200 هزار كیلومتر شبكه جادهای كشور متمركز شده است. در بخش ریلی گرچه از تكمیل خطوط آهن در سال جاری به صراحت سخنی گفته نشده است اما عباس آخوندی در گزارش خود به مناسبت هفته دولت از اجرای 3 هزار كیلومتر خط آهن تا پایان سال 96 خبر داد و اظهار كرد: وزارت راه و شهرسازی برای تامین اعتبارات لازم به دنبال فاینانس خارجی است. به این ترتیب به نظر میرسد منابع داخلی برای تامین اعتبارات جادهسازان به كار گرفته خواهد شد و گسترش خطوط ریلی موكول به
پشتیبانی فاینانسرهای خارجی است.
نامهنگاری جادهسازان برای جلوگیری از اجرای طرحهای ریلی
این در حالی است كه وزارت راه و شهرسازی برای اجرای خطوط ریلی از سوی بهارستان نشینان تحت فشار قرار دارد و حتی تعدادی از نمایندگان مجلس به دلیل بیتوجهی به طرح راه آهن
مشهد – گرگان تا پای استیضاح آخوندی پیش رفتند. اصرار نمایندگان بر اجرای طرحهای ریلی با واكنش جادهسازان روبهرو شده و دبیر انجمن جادهسازان برای جلوگیری از طرحهای خط آهن كه آنها را غیر ضروری ارزیابی كرده، به نامهنگاری به مقام معظم رهبری متوسل شده است. علی آزاد در گفتوگو با مهر عنوان كرده است كه انجمن صدور دستور اقدام را از مقام معظم رهبری تقاضا كرد. همچنین در نامهای به رئیس مجلس با انعكاس فشار نمایندگان بر مسئولان اجرایی كشور برای اجرای طرحهای غیرضروری، درخواست كرد كه از این اقدامات جلوگیری شود.
مخالفت با طرحهای غیر ضروری و غیركارشناسی
دبیر انجمن شركتهای راهسازی در پاسخ به اینكه آیا برای تامین منابع بین جاده و ریل رقابت آغاز شده است، به «كسب و كار» گفت: به تعبیر شما این نوعی رقابت است و رقابت هم چیز بدی نیست اما از نظر ما جلوگیری از طرحهایی كه به آنها اشاره كردیم در شرایط فعلی در راستای منافع كشور است. با محدودیت منابعی كه با آن دست به گریبان هستیم اگر طرح جدیدی هم شروع نشود، اتمام همین طرحهای در دست اجرا 15 سال زمان میبرد. با این وضعیت اجرای طرحهای راه آهن آمل ـ تهران و راه آهن گنبد ـ مشهد كه زیربنای كارشناسی و مطالعاتی هم ندارد، چه ضرورتی دارد؟ یا مثلا چرا باید نمایندگان
خواستار اجرای طرح قطار برقی آمل ـ لاریجان ـ رودهن كه مطالعات كافی درباره آن نشده و ضرورتی هم در اجرای آن دیده نمیشود، باشند؟
تاثیر اجرای یك طرح جادهای یا ریلی بر كسب و كارهای محلی
اجرای طرحهای جادهای یا ریلی تاثیر شدیدی بر اقتصاد محلی و منطقهای دارد و حتی اینكه ایستگاههای قطار یا توقفگاههای بین جادهای در چه محلی واقع شوند میتواند زندگی و كسب وكار افراد زیادی را تحت تاثیر قرار دهد. یك كارشناس اقتصادی با بیان این مطلب به «كسب و كار» گفت: رقابت بر سر اجرای یك طرح جادهای یا ریلی، جنبههای متفاوت اقتصادی و سیاسی دارد و شركتها و افرادی كه از ساخته شدن جاده یا خط آهن به صورت مستقیم یا غیر مستقیم سود میبرند برای پیشبرد هدفشان از فشار و اعمال نفوذ در تصمیمگیران به اشكال مختلف استفاده میكنند. این
كارشناس كه نخواست نامش برده شود با بیان اینكه بعضی از طرحهای عمرانی از نظر اقتصادی و زیست محیطی هیچ گونه توجیهی ندارد اما گروهی با لابی و فشار، خواستار اجرای این طرحها میشوند، خاطرنشان كرد: مقاومت در برابر طرحهای غیركارشناسی جدا از توان مدیریتی نیازمند اهرمهای سیاسی است و به همین دلیل مدیرانی در كشور ما موفق عمل میكنند كه از ارتباط خوبی با مراكز و مراجع تصمیمساز برخوردار باشند.