| کد خبر ۱۴۱۹۳
کپی شد

◄ خصوصی‌سازی در راه آهن باید همزمان با بازارسازی باشد

◄ خصوصی‌سازی در راه آهن باید همزمان با بازارسازی باشد
|

تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکه‌های اجتماعی"، موضوع زیر که در " اتاق فکر حمل و نقل" در لینکدین مطرح شده‌است به همراه دیدگاه‌های شما در این مورد بازنشر می‌شود:

بخش خصوصی از قطارهای عهد بوق استفاده می‌کند
علی نعمت چهاردولی در گفت و گو با پورت پرس با تاکید بر اینکه در حمل ونقل ریلی نمی توان به حضور بخش خصوصی امیدوار بود گفت: در حالی که استفاده از حمل و نقل ریلی آسانتر، ارزانتر، سالمتر و برای محیط زیست بهتر است. می بینیم که از این ظرفیت به درستی استفاده نمی شود.

نماینده ملایر با تاکید بر اینکه یکی از راههای گریز ما از آلودگی هوا و کاهش تصادفات، تقویت حمل و نقل ریلی است گفت: متاسفانه کار را به بخش خصوصی واگذار کرده و اصرار داریم، اما بخش خصوصی وارد این بخش نمی شود.

وی با اشاره به اینکه به عنوان مثال برای ملایر حمل و نقل ریلی ایجاد شده و بسیار هزینه کرده ایم گفت: حمل و نقل مسافر را به شرکت رجا واگذار کرده ایم و این شرکت میگوید برای من مقرون به صرفه نیست که بخواهم این کار را انجام بدهم و واگن در این مسیر نمی گذارد.

عضو کمیسیون عمران افزود: در بحث جنوب لرستان می توان حمل و نقل بار را از طریق ریل انجام داد. اما وقتی بحث حمل بار را مطرح می کنیم، مسوولان می گویند حمل و نقل ریلی به طرف جنوب در بخش مسافر سنگین است و نمی توانیم بحث بار را مطرح کنیم. این رفتارهاست که دست و پای بخش خصوصی را می بندد.

وی با اشاره به اینکه بخش خصوصی به دنبال سود است و بدتر اینکه می خواهد یک شبه سود کلانی به دست بیاورد گفت: در نتیجه وارد سرمایه گذاری و مشارکت در بخش ریلی نمی شوند، زیرا آن سود لازم تامین نمی شود.

نماینده ملایر با اشاره به اینکه واگن ها و قطارها بسیار قدیمی است و از تکنولوژی روز فاصله دارد گفت: مشکل همین است که وقتی کار را به بخش خصوصی واگذار می کنیم و بخش خصوصی هم به دنبال سود می گردد، دیگر از قطارهای درجه یک استفاده نمی کند بلکه از قطارهای عهد بوق حداکثر استفاده را می کند که نمونه آن در سطح کشور رفت و آمد می کنند.

وی با تاکید بر اینکه شرکت خصوصی در حمل و نقل ریلی کاری به رفاه حال مسافر ندارد گفت: در حالی که باید ذائقه مردم را تحریک کنیم تا وادار شوند از حمل و نقل ریلی استفاده کنند. اگر این ذائقه را به وجود نیاوریم، مردم دیگر به سوی این روش حمل و نقل نمی آیند و نتیجه آن می شود که تمام حمل ونقل ریلی کشور به چند مسیر اصلی مانند مشهد، تهران، بندرعباس و چند خط دیگر محدود می شود.

چهار دولی با اشاره به اینکه امروزه خطوط بسیاری داریم که ریل آنها آماده است و خط سیر هم تعریف شده، اما قطاری نداریم که در این مسیر به جریان بیندازیم گفت: اگر هم قطاری داریم، به اندازه ای حداقل است که به چشم نمی آید و کسانی که می خواهند از آن استفاده کنند، باید نوبت های طولانی را برای استفاده در انتظار بمانند.

مجید نظر داده است:
پیشنهاد می‌کنم دوستان متن مصاحبه نماینده ملایر که اتفاقا عضو کمیسیون عمران هم هستند را در خصوص حمل و نقل ریلی حتما بخوانند. مادامی که نگاه به خصوصی سازی در راس نهادهای قانونگذاری کشور اینگونه است آیا می توان انتظار حضور پررنگ بخش خصوصی در بخش ریلی کشور را داشت؟

سعید نظر داده است:
مطلب نماینده ملایر را مطالعه کردم. هزار و یک استدلال می‌توان در رد گفته های ایشان آورد. انسان وقتی این قضاوتها را می‌شنود خون دل می‌خورد ولی بنده از ترس اینکه توسط هم اتاقیهای محترم به تحریک و توهین متهم بشوم ( آنهم به یک نماینده مجلس) سکوت پیشه می‌کنم.
مصاحبه مورد اشاره شما به روشن شدن جایگاه بخش خصوصی در هندسه حمل و نقل هم کمک می‌کند.

حسین نظر داده است:
من متخصص حمل و نقل ریلی نیستم، اما پیشنهاد می‌کنم این موارد را به طرز مناسبی پاسخ دهیم. اگر اشتباهی در دیدگاه کسی که در قانون‌گذاری دخیل است وجود دارد، نباید بگذاریم این تفکر با تصویب قانون اشتباه ماندگار شود. (مثل قانون معافیت خودروهای نو از معاینه فنی تا 5 سال که به آلودگی تهران اضافه کرد.)
در همان محل که خبر آمده می‌توان نظرات را منعکس کرد و در همین جا نیز به نقد آن پرداخت. شاید یکی از این مباحثات به گوش دوستان برسد.
از طرف دیگر باید بدانیم دوستان نماینده الزاماً متخصص فنی نیستند و بعضاً براساس منافع حوزه انتخابیه که ممکن است با منافع ملی در تضاد باشد صحبت می‌کنند تا برای مرحله بعد رای بیشتری جمع کنند. در هر صورت ما باید حرف خود را بزنیم و دچار خودسانسوری نشویم.

حمیدرضا نظر داده است:
من تلاش کردم واقع بینانه به این مصاجبه نگاه کنم و البته چیزهایی که دریافتم اینها بود:

اول آنکه راه آهن خیلی خوب است و... که البته همه همین را می گویند. اتفاقا" مشکل کشور ما هم همین است که وقتی همه به یک چیزی باورمندند آن چیز نمی شود که الحمدلله در این زمینه هم نمی شود.
دوم آنکه بخش خصوصی به دنبال منافع و سود بیشتری است که فکر کنم شرط عقل همین باشد و اگر شما یک "بخش خصوصی " دیدید که به سود فکر نمی کند یا "بخش خصوصی" نیست یا عقل ندارد یا از یک جایی پول می‌رسد.
 
بخش خصوصی هم یک لیکن دارد و آن اینست که اگر "بخش خصوصی" واقعی باشد و بستر هم برای حضور بخش خصوصی واقعی فراهم باشد، آن‌وقت توسعه و بهبود مستمر هم شرط عقل کل برای بقای این بخش است.
فراموش نمی کنم که در همان اوایل "بخش خصوصی" شدن تلاش کردیم کمیته مالکین راه اندازی کنیم و توسعه کمی و کیفی را سر لوحه قرار دهیم که لازمه اش تحقیقات و هزینه های تحقیقاتی است و...... 
عزیزی در جلسات فریاد می‌کشید و هوار و بد و بیراه به این بخش دولتی می‌گفت و .... اما پایان جلسات یک جلسه سر پایی برای تقدیم یک عریضه خصوصی هم با مدیران بخش دولتی برگزار می‌کرد که نتیجه اش روشن بود هر چه بافته شده بود رشته می‌گشت.
چون نیک نظر کردم دیدم که ای دل غافل ما داریم محیط به کفچه می پیمائیم آنجا که بخش دولتی ( آن سالها ) برای خاموش کردن ویز ویز ما احتیاج به یک عامل داشت و چه کسی بهتر از یک مدیر شرکت مالک شبه دولتی که حقوقش را به ازای ادای همچین وظیفه هایی می گرفت واز قضا چهار پایه زیر پایش مستدامتر از ما بود چون آنجا که قرار نیست کاری کنیم به توجیه گران بیکاری احتیاج بیشتری است تا ویز ویز گران توسعه و پیشرفت.
سوم آنکه بنا به همین دلیل اجازه دهید از عبارت " قطارهای عهد بوقی " نارحت نشویم هر چند بهتر بود برای آزرده نشدن آنها که هنوز زحمت می کشند، واژه‌ای دیگری استفاده می‌شد ولی یقینا" گناه ایشان این نیست که حقیقت تلخ است.
و اما چهارم آنکه باید خیال ایشان و اصولا" هر کسی را که امید به تصدی گری دولت برای بهبود دارد راحت کنم که الحمدلله کفگیر بودجه های دولتی به ته دیگ خورده فلذا " شرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد.

بهرام نظر داده است:
می‌خواهم نکات آموختنی از این خبر را در نظر بگیرم.
به نظرم ایشان حقایقی از مشکلات فعلی را که به چشم ظاهر می توان دید، به بلندی اعلام کرده و البته نتیجه گیری غیرکاملی هم نموده‌اند که پس کلا بخش خصوصی بد است.
شاید استفاده‌ای که ما می‌توانیم بکنیم این باشد که اگر خصوصی‌سازی با فکر و برنامه ریزی و ایجاد رقابت به صورت همزمان و خلاصه بازارسازی نباشد، چه بسا عملکرد بخش خصوصی از نظر کاربران نهایی به مراتب بدتر از بد (بخش دولتی) باشد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • برگ چغندر پاسخ

    دوستان خسته نباشید که دغدغه ی بهبود را دارید… ولی یه چیز را مد نظر داشته باشید: خشت اول کر نهاد معمار کج …تا ثریا میرود دیوار کج.. وقتی خصوصی سازی از ریشه با شتابزدگی و فرافکنی مسیولیت، و گاها با دخالت و بهره گرفتن از رانت های موقعیت، اطلاعات، عدم اطلاعات نهاد های کلان و بسنده کردن نهاد های بالا دستی به کارشناسی عوامل فرصت طلب و بی مسیولیت پایین دستی صورت گرفته …انتظار و امیدی برای بهبود نیست… به عنوان مثال: واگذاری شرکت رجا به بخش خصوصی با فصل نهم اجرای سیاستهای کلی اصل چهل و چهار قانون اساسی در تضاد کامل است. چرا که اصل تسهیل رقابت ومنع انحصار در ان رعایت نشده است. و این یعنی ایجاد عرصه ای که دران رقابت معنایی ندارد و زیر ساخت فرسوده و محدود راه اهن هم دلیلی دیگر بر این مدعاست. پشت صحنه ی بخش باری که مسکوت مانده که پر است از رانت های پولی فراوان که اموال و درامد های کلانی را به عده ای محدود رسانده است.. بخش مسافری که کلا قابل توجیه برای واگذاری در این شرایط نیست… خانه از پای بست ویران است…خواجه در بند نقش ایوان است..

  • متخصص پاسخ

    دوستان _ توجه داشته باشند که اصل بحثلوثشده است! ابتدا تعریف جامعتان را از " بخش خصوصی " که یک سری فعالیت دولتی _ که انجام و بعهده گرفتنش برای بخش دولتی مقرون به صرفه نیست _ به آن واگذار(برون سپاری _ آوت سورسینگ) شده ارائه بفرمایید!! تا بعد بر سر اینکه نماینده محترم ملایر یا دیگران در مورد " بخش خصوصی " چه ها گفته اند بحثشود اصولا ۸ سال یا حتا بیشتر است که دراین کشور " خصولتی " سازی داریم و نه خصوصی سازی!در راه آهن از همه ی کشور بدتر! هرجا که چهار کارمند بازنشسته به سرکردگی یک مدیر بازنشسته دفتری راه انداخته باشند " که " بخش خصوصی نیست! آیا هست؟ تعریف ما از بخش خصوصی مشکل اساسی دارد