◄ ایجاد منطقهای در حاشیه فرودگاه؛ برای انتقال هواپیماهای اسقاطی
تیننیوز| کارشناس و تحلیلگر صنعت هوایی درباره هواپیماهای اسقاطی میگوید؛ باید منطقهای در حاشیه فرودگاهی کشور شناسایی شود و با رعایت حدود زیست محیطی هواپیماها را تا قبل از پایان عمر نهایی به آنجا منتقل و نگهداری کرد.
آرمان بیات در گفتوگو با خبرنگار تیننیوز در رابطه با هواپیماهای اسقاطی و غیرعملیاتی در فرودگاههای کشور که باعث شده با کمبود ظرفیت پارکینگ مواجه شوند، عنوان کرد: ابتدا باید بررسی شود که دلیل زمینگیری این ناوگان چیست و آیا قابلیت عملیاتی شدن مجدد و توجیهپذیر را با صرف هزینه را دارد و یا امکان تغییر کاربری آن وجود دارد یا خیر.
طبق گفتهی وی؛ اگر پاسخ منفی باشد هواپیما به اصطلاح Phase Out (متوقف) میشود و باید برای بهرهوری آن در این حالت فکری شود. در چنین صورتی چند روش امکان پذیر است که اصلیترین آن بهرهبرداری از ناوگان دارای ارزش تاریخی و نوستالژیک در مصارف فرهنگی با ایجاد یک موزه هوایی است و اگر فاقد ارزش فرهنگی و تاریخی باشد میتوان به عنوان وسیلهای برای اهداف تجاری یا گردشگری از آن استفاده نمود.
در صورت بعدی؛ بهرهبرداری مجدد از اقلام و اجزا قابل بازگشت به چرخه پروازی است که این نیازمند disassemble (تفکیک کردن) هواپیماست و آن قطعات و اقلام قابل بازگشت به چرخه مورد شناسایی و بهرهبرداری قرار بگیرند و باقی متعلقات همچون بدنه فلزی و یا دیگر آلیاژها و مواد خانواده پلیمرهای ترموپلاستیک بازیافت شوند. گرچه در همه حالتها هواپیمای از رده خارج و اسقاط شده باید از حریم عملیات فرودگاهی خارج شوند که این موضوع خود اخطاری برای آینده است؛ لذا باید منطقهای در حاشیه فرودگاهی در کشور شناسایی شود و با رعایت حدود زیست محیطی قبل از پایان عمر نهایی ناوگان، به آنجا
منتقل و نگهداری شوند.
این کارشناس هوایی یادآور شد: البته در شرایط فعلی و محدودیتهای وارده در فرودگاهی نظیر مهرآباد، بهترین راهکار جدا نمودن هواپیماهای دارای ارزش تاریخی و انتقال آن به موزه یا نمایشگاه هوایی و نگهداری آن همچون میراث فرهنگی کشور و بهرهبرداری مجدد از متعلقات و قطعات است که البته خود فرآیندی طولانی و دارای هزینه را میطلبد.