◄ بازدید مهآبادی از آثار هنری آیندهسازان صنعت فرودگاهی
وبلاگ تیننیوز، رحمتالله مهآبادی| هجدهم اسفندماه، یكی از روزهای پرترافیك كاری در شركت فرودگاهها و ناوبری هوایی ایران، یك روز متفاوت بود؛ متفاوت چون خردسالان همراه با مربیانشان حرف اول و آخر بودند؛ آنهایی كه روزی و روزگاری شاید مدیریت ارشد این شركت را در دست بگیرند.
به گزارش تین نیوز به نقل از روابط عمومی شركت فرودگاههای كشور، رحمتاله مهآبادی رئیس هیات مدیره و مدیرعامل همراه با محمدرضا امامی معاون توسعه مدیریت و منابع و چند تن از مدیران شركت روز گذشته(سهشنبه) از دومین نمایشگاه آثار هنری و فعالیتهای مهدكودك شركت فرودگاههای كشور بازدید كردند.
در این نمایشگاه آثار هنری و خلاقانه حدود 90 نوزاد و خردسال این مهد كودك ارائه شده بود، جایی كه نشان میداد زحمات مدیر و مربیان این مهد كودك چه تاثیراتی داشته است.
سابقهای بسیار و راهی طولانی در پیشرو
مهدكودك شركت فرودگاههای كشور از اوایل دهه 1360 هجری شمسی آغازا به كار كرده است و اكنون علاوه بر فرزندان كاركنان شركت، فرزندان كاركنان فرودگاه بینالمللی مهرآباد تهران و همچنین سازمان هواپیمایی ایران را پذیراست و اگر ظرفیت این مهد اجازه دهد، میتواند پذیرای فرزندان سایر اقشار مردم هم باشد.
در نگاه نخست، شاید وظیفه و هدف این مهد كودك فقط نگهداری از فرزندان كاركنان باشد تا والدینشان به كارهایشان برسند، اما هنگامی كه مهآبادی در جریان بازدید از آثار هنری و فعالیتهای گوناگون كودكان به مدیر مهد و مربیان یادآوری میكند كه آنها میتوانند چه نقشهای مهم و بزرگی را ایفا كنند، كاملا مشخص میشود كه مسئولان و مربیان این مهدكودك راهی طولانی را پیشرو دارند، راهی كه حتی میتواند مدیرعامل آینده شركت یا افراد موثر صنعت فرودگاهی را تربیت و به این حوزه فوق تخصصی معرفی كند.
مهآبادی در این دیدار ضمن تجلیل از زحمات شاغلان در این مهد، یادآوری میكند كه اولا باید تمامی آثار كودكان؛ به ویژه از نگاه روانشناسانه آسیبشناسی شود تا مشخص شود این آیندهسازان كوچك، اكنون چه رویه فكری دارند و مشكلاتشان چیست و چگونه باید به بهترین شیوه راهنمایی شوند. ثانیا چگونه میتوان فرزندان كاركنان شاغل در صنعت فرودگاهی را هرچه بیشتر با این صنعت و عرصههای مختلف كاری آنان آشنا سازند تا هم با زحمات والدینشان بیشتر آشنا شوند و هم علاقهمندی لازم نسبت به این صنعت در وجود آنان ایجاد شود. ثالثا در كنار آموزشهای هنری و درسی، كودكان را با
آموزههای دینی و ملی آشنا ساخت.
مهآبادی البته كاملا صحیح میگفت چون علاقه به صنعت و برقراری ارتباطی تفهیمی میان فرزندان با شغل والدینشان و صنعت فرودگاهی میتواند چندین و چند ویژگی داشته باشد. این موضوع را مریم پیروی، مدیر مهد كودك نیز تایید میكند و قول میدهد تمام توان این مجموعه در راستای اهداف تعیینشده به كار گیرند.
نكتهسنجیهایی از جنس تخصص
زمانی كه قرار شد با گروه بازدیدكننده از دومین نمایشگاه آثار هنری و فعالیتهای مهدكودك شركت فرودگاههای كشور همراه شوم، با خودم می اندیشیدم كه شاید این بازدید حداكثر یك ربع ساعت طول بكشد، اما خیلی زود مشخص شد كه تصور من اشتباه بوده است، آن هم زمانی كه مهآبادی و امامی تك تك آثار بچهها را با دقت تمام بررسی میكردند.
رئیس هیات مدیره و مدیرعامل شركت در گفتوگو با مدیر مهد كودك به نكتهای ظریف اشاره میكند و میپرسد كه چرا در نقاشیهای متنوع و زیبای كودكان، اثری از المانهای فرودگاهی دیده نمیشود؟
چنین پرسشی نشان از نگرش دقیق و تخصصی وی نسبت به موضوع آیندهسازان فردای كشور به ویژه صنعت فرودگاهی دارد.
مهآبادی از مدیر و مربیان این مهد كودك میخواهد تا خودشان نیز از مراكز مختلف فرودگاهی نظیر برج مراقبت بازدید كنند چون آشنایی هرچه بهتر و بیشتر آنها با فرودگاهها زمینه انتقال حس خوب تعلق به این صنعت به كودكان را فراهم میآورد.
تربیت تخصصی در سایه آموزشهای حرفهای
پیروی، مدیر مهد كودك در جریان این بازید با اشاره به این كه كمسابقهترین مربی این مهد 7 سال و پرسابقهترین آنها 26 سال سابقه دارد، از آموزش دیدن 26 مربی این مهد سخن میگوید و اعلام میكند كه این مربیان تابستان امسال 200 ساعت آموزش تخصصی در زمینههای ویژه كودكان را زیر نظر استادان برجسته ایران گذراندهاند.
یك كودك و یك گفتوگوی صمیمانه
در گوشهای از این نمایشگاه یك كودك خردسال با لباس اصیل یكی از مناطق ایلاتی ایرانی، متین و آرام نشسته است و وقتی مهآبادی كنار او مینشیند، برایش قصهای میگوید. او میگوید و بازدیدكنندگان لذت میبرند از توانایی تربیتیافتهای كه سخن میگوید و در ذهن تصویرسازی میكند.
آرزوهایی دستیافتنی، اما تفكرآمیز!
دومین نمایشگاه آثار هنری و فعالیتهای مهدكودك شركت فرودگاههای كشور، محلی است تا تواناییهای كودكان برابر چشمان بزرگترها به نمایش گذاشته شود و اگر به آثار آنها دقت كنی، همان كاری كه مهآبادی، امامی و سایر همراهانشان انجام دادند، به ویژه از بخش آرزوهای نوشتهشده كودكان درمییابی كه چقدر كوچك و در عین حال مهماند آرزوهای آنان؛ مثل كودكی كه آرزو دارد با مادرش به بوستان نزدیك خانهاش برود! آنگاه تو میمانی و دنیایی از افکار گوناگون كه چرا ما آدم بزرگها گاهی اینقدر آرزوهای دستیافتنی فرزندانمان را نادیده میگیریم.