◄ صف عادلانه؛ نسخه نجات ناوگان استان های جنگ زده
ادامه بومی گرایی به معنی تثبیت بیکاری، تشدید فشار معیشتی و کاهش تاب آوری حمل و نقل ملی است.این وضعیت نیازمند یک تصمیم شجاعانه، سریع و ملی است و آن حذف کامل بومی گرایی و استقرار صف ملی اعلام بار بر اساس زمان نوبت است.
در روزهایی که حمل و نقل جاده ای بیش از هر زمان دیگری نقش ستون فقرات «تاب آوری اقتصادی» کشور را بازی می کند، بخشی از ناوگان ما در سه استان اصفهان، خوزستان و هرمزگان زیر ضربات مستقیم جنگ، دچار بی سابقه ترین بحران معیشتی سال های اخیر شده اند.
تخریب مراکز تولید، انبارهای بارگیری، پایانه های راهبردی و زیرساخت های لجستیکی باعث شده بخش عمده ای از بار فیزیکی در این سه استان از بین برود.
در نتیجه، هزاران راننده فعال در این مناطق عملاً بدون مسیر، بدون بار و بدون درآمد مانده اند.
این بحران، اگر با تصمیمی ملی و فوری همراه نشود، به سرعت تبدیل به بحران اجتماعی و حمل ونقلی خواهد شد.
مسئله کجاست؟
در ساختار فعلی، سیاست «بومی گرایی» در اعلام بار، دسترسی ناوگان را به بارهای سایر استان ها محدود می کند. در شرایط عادی شاید این سیاست قابل بحث باشد، اما در شرایط جنگی:
• وقتی بار محلی وجود ندارد
• وقتی زیرساخت تولید نابود شده
• و وقتی راننده هیچ راه دیگری برای کسب درآمد ندارد
ادامه بومی گرایی به معنی تثبیت بیکاری، تشدید فشار معیشتی و کاهش تاب آوری حمل و نقل ملی است.
این وضعیت نیازمند یک تصمیم شجاعانه، سریع و ملی است.
پیشنهاد:
حذف کامل بومی گرایی و استقرار صف ملی اعلام بار بر اساس زمان نوبت
این طرح تنها یک پیشنهاد نیست؛ یک ضرورت ملی برای بازگرداندن عدالت، شفافیت و تعادل به شبکه حمل ونقل کشور است.
در این مدل:
• همه ناوگان سراسر کشور
• بدون توجه به محل پلاک یا استان فعالیت
• در یک صف برابر
• صرفا بر اساس زمان ثبت نوبت واقعی
به بار دسترسی پیدا می کنند.
این تنها مکانیزم کاملا شفاف، فسادناپذیر و قابل اجرا در کوتاه ترین زمان است.
چرا این طرح، تنها راه نجات ناوگان استان های آسیب دیده است؟
۱) بار محلی وجود ندارد؛ ناوگان باید بتواند ملی کار کند
وقتی تولید و بارگیری در سه استان جنگ زده تقریباً صفر شده، ناوگان این مناطق باید بتواند بدون مانع وارد کلونی های بزرگ بار کشور شود.
۲) صف عادلانه، تبعیض را صفر می کند
با حذف بومی گرایی:
• ناوگان اصفهان مثل ناوگان تبریز
• ناوگان هرمزگان مثل ناوگان تهران
• ناوگان خوزستان مثل ناوگان مشهد
در یک ردیف قرار می گیرند.
۳) کلونی های بار به طور طبیعی ناوگان را جذب می کنند
بارهای پرتقاضا در تهران، اراک، مشهد، تبریز، کرمان و یزد به طور طبیعی ناوگان اضافی را جذب می کنند و بیکاری را از بین می برند.
۴) اجرای طرح بی هزینه، فوری و بدون تغییر قانون است
فقط کافی است «اولویت های بومی» از الگوریتم اعلام بار حذف شود.
پیامدهای مثبت اجرای طرح:
• پایان بیکاری گسترده ناوگان اصفهان، خوزستان و هرمزگان
• افزایش درآمد رانندگان آسیب دیده از جنگ
• کاهش تنش های صنفی و جلوگیری از اعتراضات زنجیره ای
• جلوگیری از شکل گیری بازارهای غیرشفاف بار
• بازگشت اعتماد عمومی به راهداری
• افزایش پایداری شبکه حمل ونقل در زمان بحران
جمع بندی
در شرایطی که سه استان مهم کشور زیر فشار مستقیم تبعات جنگ قرار دارند،
ادامه بومی گرایی در تخصیص بار، نه تنها منصفانه نیست، بلکه خلاف اصول مدیریت بحران و عدالت ملی است.
از وزیر محترم راه و شهرسازی، رئیس سازمان راهداری، معاون حمل و نقل و مدیرکل حمل کالا انتظار می رود با یک تصمیم ملی و شفاف: بومی گرایی را در سراسر کشور حذف کرده و نظام صف ملی مبتنی بر زمان نوبت را جایگزین آن کنند.
این تصمیم، نجات دهنده معیشت هزاران راننده، احیاکننده عدالت در حمل و نقل و گام بزرگ کشور در مقابله با تبعات جنگ خواهد بود.
* مالک نخعی فعال بخش حمل و نقل جاده ای کالا
