در سوگ واژگونی اتوبوس و از دست دادن فرزندان و سربازان این سرزمین در بهترین دورانِ عمرشان
نوبت داغداری این بار به فارس و كرمان رسید. سهلانگاری در حفاظت از جان حافظان میهن، زندگی بیست جوان معصوم را در چشم بههمزدنی، از آنان ستاند و مسیر زندگی چهار برابر این شمار را، تا مدتی مدید، تغییر داد. جوانانی که قرار بود آموزش نظم ببینند و میهندوستی خود را تقویت كنند، خود در دام بینظمی راننده و كمتوجهی مسئولین افتادند.
گردنه لایریز نیریز و كیلومتر 65 محور سروستان شیراز، در نیمه ماه مبارك رمضان، واژگونی دو اتوبوس، هر دو خروجی از یك پادگان را به چشم دید. یکبار دیگر، رانندهای بیمبالات و رانندهی دیگری خوابآلود، کابوسی را برای یكصد خانواده رقم زدند. خانوادههایی که دلبندان خودرا به امانت به دست متولیان نظم و امنیت جامعه سپردند! پدران و مادرانی كه نگران دو سال جوانی فرزندان خود بودند، حالا همه زندگی جگرگوشههای خود را از دست رفته میبینند.
داغ از دست دادن عزیزترین و پاكترین جوانان وطن، فراتر از آن است که در یك بیانیه مطرح و زخم آن التیام یابد. تکرار سوانح اتوبوسها در كشور، قطعاً منجر به بیاعتمادی بیشازپیش به اصل ذاتاً مرجح حملونقل عمومی گردیده و مالاً به افزایش تمایل مردم به سفر با سواری میانجامد كه خود منجر به افزایش تلفات و جراحات است و .... این چرخه هولناك را پایان نمییابد.
واکنشهای عمومی به این رویداد بهمانند قبل، احساسی بوده است، بهجای آنكه برای سوالات بیستگانه زیر، پاسخ روشنی ارائه شود:
1- آیا نهاد ذیربط، در زمان تردد اتوبوس ها، گشتی در محور در حال تردد داشته و آیا بر سرعت اتوبوس ها یا تعویض رانندگان نظارت داشته است؟
2- آیا نهاد ذیربط بر سوابق تخلفات رانندگان، تحلیل یا پیشگیری صورت داده است؟
3- آیا نهاد ذیربط، اسناد مورد نیاز حمل مسافر توسط اتوبوس و حضور 57 مسافر در اتوبوس 44 نفره و 13 سرنشین مازاد بر ظرفیت و حضور احتمالی چند تبعه خارجی غیرمجاز را، در ایستگاههای مسیر كنترل كرده است؟
4- آیا نهاد ذیربط كه سال هاست در ارائه دقیق و كامل آمار تحلیلی سوانح رانندگی، عذر و بهانه میآورد، اكنون پاسخگو است؟
5- آیا نهادهای نظامی ذیربط، آمار سربازان متوفی و مجروح در این دو سانحه رانندگی در دو جاده كفی را با آمار متناظر در نبردهای هولناك منطقه، مقایسه كرده است؟
6- نهادهای مدیریت امنیت ذیربط، تاكنون اندیشیدهاند كه آیا کشته شدگان سوانح رانندگی در جمهوری اسلامی ایران گرانبار تر است یا دشمن خارجی؟
7- آیا مراكز تعلیم نیروهای مسلح كه از محافظت جان سربازان، نه در میدان تیر، اردوی نظامی سخت یا آموزشكده دافوس، بلكه در دو جاده كفی بدون هیچ مداخله جوی یا ترافیكی، ناتوان است، میتواند جوانانی محافظ مرز و بوم را تحت فرماندهی خود به ایران آینده تحویل دهد؟
8- آیا سازمان ذیربط، سابقهای از معاینه فنی اتوبوس سانحهدیده در اختیار داشته و چقدر این گزارش، واقعی بوده است؟
9- آیا سازمان ذیربط، گزارشی از سوابق آزمایش سلامت راننده مربوطه، سوابق رفتاری و اعتیاد احتمالی وی، در اختیار داشته است؟
10- آیا سازمان ذیربط قبلاً امكان نصب محافظ و تقویت علائم در محل سقوط در محورها را نداشته است؟
11- آیا سازمان ذیربط بر استراحت كافی، تغذیه مناسب و هوشیاری لازم رانندگان و مسافر متناسب با ظرفیت، سازوكار نظارتی واقعی دارد؟
12- آیا سازمان ذیربط، تحلیل و راهحلی از چالش های محور، محیط یا محل سانحه، قبلاً منتشر نمودند؟
13- آیا سازمانهای مردمنهاد داعیه پرچمداری پیشگیری از سوانح، در انعکاس بهموقع و فراگیر موضوع برای مخاطبین و هواداران خود، کوشا و قوی ظاهر شدند؟
14- آیا رسانهها كه به خوبی از تراژدی سوانح رانندگی باخبرند، توضیحی برای شبه سكوت خود در افكار عمومی دارند؟ آیا روزنامههایی كه با حروف لاغرتری از اخبار كشتهشدگان در جنگهای همسایه، این ابرفاجعه ملی را پوشش نیمبند دادند، توضیحی تا فاجعه بعدی دارند؟
15- آیا جامعهشناسان و روانكاوان كشور، تاكنون دلایل رعایت استانداردهای بسیار سطح بالای بیمبالاتی، تحلیل نمودهاند؟
16- آیا متولیان حملونقل كشور، محوریت انسان و اهمیت جان وی را در فرایند جابهجایی كالا و مسافر، در دستور كار اصلی خود قرار دادهاند؟
17- آیا مدیران ارشد جامعه، به از دستدادن حیاتیترین سرمایههای اجتماعی و اقتصادی کشور، به اندازه امور عادی و جاری كشور، حساس شدهاند؟ یا آنكه چند خانواده به خاك سیاه نشسته دیگر باید اسیر راهزن بی امان جادهها و معابر شهری شوند، تا مقامات حساس شوند؟
18- ایا نهاد ذیربط در مجلس به غفلت خود در تشكیل نهاد راهبر ایمنی حملونقل با اختیارات و اعتبارات لازم پی بردهاند؟
19- آیا نهادهای ذیمدخل، به جای تعجیل در ارائه دلایل از منظر خود، بررسی عمیق و همه جانبه سانحه فوق را در دستور كار قراردادهاند؟
20- آیا یك مقام ارشد، بر اثر این فاجعه، از سمت خود كنارهگیری كرد؟
آن چه بر سر سربازان بیگناه آمد، اولین سانحه از این دست نبوده و بهطور قطع آخرین آن هم نخواهد بود. این تراژدی، همچنان ادامه دارد. جادههای ناامن مسافران را قربانی میکنند. شرکتها در بازار انحصاری ایران، خودروهای غیرایمن تولید خواهندکرد و حملنقل جاده ای نیز همچنان قربانی میگیرد.
جزئیات بیشتری از دلایل این سانحه، متعاقباً منعکس خواهد گردید تا در هیاهوی خطاکار شمردن رانندگان، سهلانگاری مسئولینی که با دقت به وظایف خود عمل نکردند، فراموش نگردد.
جمعیت طرفداران ایمنی راهها آمادگی خود را برای انعکاس نظرات کارشناسی و پاسخ احتمالی مسئولین محترم، اعلام میدارد.
جمعیت طرفداران ایمنی راه ها