نقش جمعیت هلالاحمر در عملیات جستوجو و نجات در حوادثجادهای
تین نیوز | هر ساله صدهاهزار نفر در سرتاسر جهان در اثر وقوع حوادث مرتبط با حملونقل کشته یا مجروح میشوند که سهم حوادث جادهای در این میان قابل توجه است. متاسفانه سهم کشورمان از آسیبدیدگان حوادث جادهای به نسبت سهم ما از جمعیت و تعداد خودرو در رده بالایی قرار دارد.
سه عامل عمده انسان، خودرو و جاده در وقوع حوادث جادهای نقش اساسی را دارا میباشند.
حوادث ترافیكی جزیی از مخاطرات ناشی از فناوری (Technical hazard) طبقهبندی میشوند. متاسفانه تعداد كلی مصدومیتهای ترافیكی در جهان رو به افزایش است. اطلاعات موجود حاكی از آن است كه اگر این روند ادامه یابد تا سال 2020 مرگومیر در كشورهایی با درآمد متوسط و پایین تا 83 درصد و در كشورهایی با درآمد بالا تا 27درصد افزایش خواهد یافت.
تحقیقات انجام گرفته نشان می دهد، سالانه حدود1.2 میلیون نفر در تصادفات جادهای كشته شده و بیش از۵۰میلیون نفر مجروح میشوند. برآورد صورت گرفته نشان می دهد اگر یك برنامهریزی الزامآور جدید جهت پیشگیری از تصادفات انجام نشود تا۲۰سال آینده این آمار،۶۵درصد رشد خواهد داشت. گزارش جهانی درخصوص پیشگیری از صدمات و خسارات ترافیك جادهای،نخستین گزارش مهم در این زمینه بود كه بهطور مشترك، توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) و بانك جهانی تهیه شد.
دراین گزارش، تأكید شده است كه سیستمهای ترافیك راه، غیرایمن بوده و بهطور جدی درحال لطمه زدن به سلامت عمومی جامعه میباشند. همچنین این بحث را مطرح میكند كه میزان صدمات ناشی از تصادفات جادهای غیر قابل قبول بوده و تا حد زیادی اجتنابپذیر میباشد.
افراد بین 15 تا 44سال بیش از نیمی از تلفات تصادفات جادهای را تشكیل میدهند كه قشر مولد و موثر جامعه نیز هستند
گزارش سازمان بهداشت جهانی درخصوص پیشگیری از صدمات ناشی از تصادفات جادهای که درسال 2007 منتشر شده است، مبین اهمیت آن است.
«کاهش حوادث ترافیکی راهها میتواند به فرایند دستیابی به اهداف توسعه هزاره یاری رساند؛ اهدافی که میخواهد میزان فقر را به نصف کاهش دهد و مرگومیر کودکان را به شکل چشمگیری کم کند. زمان اقدام امروز است. ایمنی راهها تصادفی نیست. این امر نیازمند اراده قوی سیاسی و تلاشهای هماهنگ و پایدار در بخشهای مختلف است. اقدام امروز، جانهای بسیاری را نجات میدهد. ما به دولتها مانند سایر بخشهای جامعه برای پذیرش و بهکار بستن توصیههای کلیدی این گزارش تأکید میکنیم.»
شواهد نشان میدهد كه بین سالهای۲۰۰۰ تا ۲۰۲۰ تعداد كشتهشدگان بر اثر تصادفات جادهای، در كشورهای كم درآمد و متوسط درآمد افزایش خواهد یافت. لكن در كشورهای ثروتمند و با درآمد بالا،این روند معكوس خواهد بود، یعنی میزان موارد مذكور كاهش مییابد. اگر به فكر چاره نباشیم و اقدامات مقتضی و مؤثری درخصوص حل این معضل صورت نپذیرد، پیشبینی میشود تلفات و مجروحین ناشی از حوادث ترافیكی، سومین مقام را در سطح جهانی در میان صدمات و بیماریها خواهد داشت.
در کشورمان در سالهای اخیر اقدامات در خور توجهی در این بخش به انجام رسیده است که حاصل همه این تلاشها کاهش تعداد کشتهشدگان از 30هزار نفر به 19هزار نفر است که در نوع خود رقم قابل توجهی است، ولی با همه این اوصاف میزان مرگومیر و مجروحیت در جادههای کشورمان همچنان بالاست و به نسبت کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه که تعداد خودرو بیشتری نیز دارند، این رقم همچنان متوسط جهانی بالاتر است.
«حوادث حمل و نقل» شامل حوادث هوایی، دریایی و زمینی (جادهای، ریلی)است. بهرغم آنكه حوادث هوایی، دریایی و ریلی بسیار مورد توجه رسانهها بوده و اخبار این حوادث گستره وسیعی را داراست ولی حوادث جادهای كه از نظر پوشش رسانهای بسیار معمولی است، بیشترین علت مرگومیر در حوادث حملونقل را به خود اختصاص میدهد.
نکته در خور توجه در حوادث جادهای آن است که، مرگومیر و معلولیتهایی که در این بخش حادث میشود، مولدترین گروه جمعیتی(گروه سنی 15 تا 45 سال) را که به دلایل شغلی، تحصیلی و ... بیشتر سفر میكنند، بالطبع بیشتر هم در معرض خطر هستند را مورد آسیب قرار میدهد.
خدمات جستوجو و نجات در حوادث حملونقل اعم از حوادث جادهای، ریلی، هوایی و دریایی در جمعیت هلالاحمر توسط تیمهای تخصصی مستقر در پایگاههای ثابت بین شهری جادهای، دریایی و هوایی (پایگاههای موقت بین شهری، پستهای سیار و كشیكهای شعب) ارایه میشود كه عمده این خدمات مربوط به حوادث جادهای است كه توسط تیمهای مستقر در پایگاههای بین شهری اشاره شده انجام میگیرد. این خدمات شامل رهاسازی و خارج كردن مصدوم، انجام اقدامات اولیه درمانی، در اختیار قرار دادن مصدوم برای انجام خدمات درمانی، انتقال، اسكان و تغذیه اضطراری است.
خدمات تخصصی هلالاحمر در سوانح حملونقل شامل رهاسازی و خارج كردن مصدومین، اسكان و تغذیه اضطراری در راهماندگان و گرفتارشدگان در جاده است كه این امر توسط سایر ارگانهای خدمترسان در جادهها به ندرت یا اصلا انجام نمیگیرد.
در امدادرسانی به آسیبدیدگان حوادث جادهای سازمانها و دستگاههای زیادی درگیر بوده ولی بهطور مشخص جمعیت هلالاحمر و اورژانس کشور عهدهدار ارایه خدمات نجات و فوریتهای پزشکی را عهدهدار میباشند.
زنجیره نجات در حوادث جادهای از اولین اطلاعرسانی به واحدهای امدادی شروع و تا اعزام مصدومان به بیمارستان ادامه مییابد، هنگام تصادفات جادهای در بسیاری از اوقات سرنشینان خودرو درون خودرو به دام افتاده و گرفتار میشوند، رهاسازی ایمن و فوری افراد گیر افتاده و ارایه خدمات فوریتی پزشکی در حین و پس از رهاسازی از مهمترین وظایف تیمهای جستوجو و نجات جادهای است، همچنین در هنگام سقوط خودرو به دره، کانال یا هر فضای دشواری، این تیمهای جادهایاند که بایستی در سریعترین زمان ممکن افراد گرفتار را نجات بخشیده و از شرایط خطرناک یا
بالقوه خطرناک رهایی بخشند.
جمعیت هلالاحمر طی سالهای اخیر براساس نیاز گسترده کشور تعداد پایگاههای ثابت و موقت خود را به قریب 500 پایگاه امداد و نجات جادهای توسعه داده است، در این پایگاهها علاوه بر آمبولانسهای مجهز، خودروهای نجات مجهز به ابزارآلات سبک و نیمه سنگین نجات و رهاسازی استقرار یافته و خدمات ارزشمندی را به مصدومان تصادفات جادهای ارایه میدهند، همین عامل سبب شده میزان مرگومیر در صحنه حادثه و در حین انتقال به میزان قابل توجهی کاهش یابد.
باوجود همه این اقدامات همچنان جادههای کشورمان در زمره جادههای خطرناک دنیا محسوب میشوند، علاوه بر همه اقدامات قانونی و نظارتی و گسترش زیرساختهای حملونقل در بخش امداد جادهای چون اولین پاسخگویان در لحظات اولیه خود مردم میباشند، آموزش مردم بهویژه گروههای خاصی چون رانندگان خودروهای سنگین و دیگر افراد درگیر در حوزه حملونقل یک ضرورت جدی است. این افراد باید روشهای ایمن رهاسازی و ارایه کمکهای اولیه پزشکی را بیاموزند تا در هنگام حادثه بتوانند اقدامات ایمن و نجاتبخشی را به انجام رسانند، متاسفانه بسیاری از مصدومانی در کشور
وجود دارند که اقدامات ناایمن به آنان آسیبهای جدی و ماندگاری را وارد ساخته است.