| کد خبر ۱۸۰۵۸
کپی شد

بهای گزاف یک تصمیم

|

تین نیوز |  پس از شنیدن خبر سقوط هواپیمای «ایران 140»، از همان ساعت‌های اول در محل حضور یافتم تا از نزدیک در جریان ماجرا باشم، البته برای تهیه گزارش فنی ابتدا باید جعبه‌های سیاه هواپیما به هواپیماسازی اصفهان رفته و پس از بازشدن فایل‌ها، مکالمات، دما، فشار، ارتفاع و... بررسی ‌شود. در این حالت، خیلی علمی می‌توان به علت سانحه پی برد، با این‌همه باید تاکید کرد این حادثه برای هیچ‌یک از صاحبان فناوری هوایی یا خلبان‌ها غیرقابل پیش‌بینی نبوده است.  نکته جالب ماجرا این است که پس از سقوط هواپیما، تا حوالی ظهر، نامی از هواپیما و خط هوایی برده نشد. در هرکجای جهان وقتی هواپیمایی سقوط می‌کند، ابتدا نام هواپیما و اسم خط هوایی گفته می‌شود.

یک لابی پرقدرتی در جریان است که توانست تا ظهر جلو انتشار خبر درست درباره سانحه‌ای که درون شهر تهران به‌وقوع ‌پیوست را بگیرد و از اسم هواپیما و خط هوایی سخنی به میان نیاید تا سر فرصت تصمیم بگیرد که چه بگوید و خبر چگونه باید منتشر شود. این لابی همان لابی‌ای است که 15سال است در مقابل عیب این هواپیما مقاومت می‌کند. علاوه بر این هواپیمایی که سقوط کرد، «ایران140» نام دارد که در شرکت هواپیماسازی ایران «هسا» تولید می‌شود، اما پس از سقوط، آن را «آنتونوف» اوکراینی معرفی کردند.

در زمان گرفتن لوح تقدیر و جایزه، همه‌چیز ملی است و محصول خودکفایی، اما به‌محض وقوع حادثه این نام به «آنتونوف» تغییر می‌کند. پس از بستن قرارداد با اوکراین، تحمیل‌هایی از جانب این کشور به ایران صورت گرفت، از جمله اینکه موتور این هواپیما موتور هلیکوپتر است که باعث می‌شود هواپیما توان کافی برای پرواز نداشته باشد. طبق قوانین جهانی، همه هواپیماهای مسافربری جهان باید دست‌کم دو موتور داشته باشند، علاوه بر این، موتور هواپیما باید به‌قدری قدرتمند باشد که در صورت ازکارافتادن یک موتور، موتور باقیمانده بتواند هواپیما را به سلامت به زمین بنشاند. اما از آنجایی که موتور این هواپیما توان کافی نداشت، پس از وقوع نقص‌فنی در این هواپیما، موتور دوم نتوانست آن را سالم به زمین بنشاند.

نکته بسیار مهم دیگر آن است که این هواپیما برای وضعیت آب و هوای سرد اوکراین طراحی شده و تاب تحمل هوای گرم تهران را ندارد. به گفته کارشناسان، این هواپیما حتی اگر به سلامت فرودگاه تهران را ترک می‌کرد، حوالی ظهر که هوا گرم است، به طبس (که در منطقه گرمسیری است) می‌رسید و به احتمال بسیار در آنجا دچار مشکل می‌شد. علاوه بر این، هواپیمای یادشده برای 30 مسافر طراحی شده بود.


 اما از آنجا که پرواز با این تعداد مسافر به لحاظ اقتصادی به‌صرفه نیست، سازندگان، تعداد صندلی‌ها را به 50 صندلی افزایش دادند که با توجه به ضعف موتور هواپیما، ضریب خطر را افزایش داده است. گذشته از این، هواپیمای «ایران 140» برای مسیرهای کوتاه مانند تهران- اصفهان مناسب است نه مسیرهای طولانی مانند تهران- تبریز یا تهران- طبس.

جمیع این عوامل باعث شده که این هواپیما به یک تابوت پرنده تبدیل شود. با توجه به همین مشکلات بود که بسیاری از کارشناسان نسبت به تولید این هواپیما در داخل کشور، ابراز نگرانی کردند اما وقتی سخنانشان شنیده نشد، پیشنهاد کردند لااقل تا مدتی از هواپیمای یادشده، به‌عنوان هواپیمای باری استفاده کنند و اگر این هواپیما توانست کارآیی و ایمنی خود را در پروازها به شکل عملی اثبات کند، آن‌گاه آن را وارد خطوط هواپیمایی مسافربری کنند.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • ستاره سهیل پاسخ

    خوب است در مورد این مطالب نیز جناب ظهرابزاده و سعیدی فرد در حمایت از سازنده ایرانی قلم فرسایی نمایند. سازنده ایرانی که تعداد صندلی را از ۳۰ به ۵۰ می رساند سازنده قابل تقدیری نیست.

  • ستاره سهیل اصیل پاسخ

    ستاره سهیل اولا که عنوان مرا ربوده اید - ثانیا که مباحثدرست آقای ظهرابزاده و خانم سعیدی فرد بخاطر عملکرد احتمالا غلط یک سازنده زیرسوال نمی رود ثالثا همه ما وظیفه داریم که تولید داخلی را با شیوه درست حمایت و تقویت نماییم.

  • ماه سهیل پاسخ

    سلام متاسفانه هر کسی از هرکجایی نظر فنی در مورد این هواپیما می دهد این هواپیما ۵۲ صندلی مخصوص مسافر دارد یک صندلی مخصوص مهماندار و سه صندلی مخصوص خلبان ها مجموعا ۵۶ صندلی و پرواز این هواپیما در هوای گرم اگر درجه حرارت بالاتر از ۴۵ درجه باشد ممنوع است تعداد مسافر و وزن بار هم نصبت به درجه حرارت تغییر می کند. کسی که نظر می دهد صندلی از ۳۰ به ۵۰ تغییر کرده جای ۲۰ صندلی از کجا آمده؟

  • جارچی پاسخ

    درود بر سهیلیان عزیز فرق زیادی نمی کند که حتما کارشناس باشید یا یک فرد عادی تا تشخیص دهید که اوضاع به دلیل سو مدیریت شدید در صنعت حمل و نقل هوایی کیشمیشی تر از این حر فهاست متاسفانه دیگر ماستمالی و ماله کشی خرابیها هم بی فایده است چون دم خروس بد جوری از زیر سیمان بیرون زده

  • سهیلیان پاسخ

    جنابان ماه سهیل و ستاره سهیل اصیل: ۱ - کسی که این اظهارات را کرده عضو هیات‌مدیره اتحادیه صنایع هوافضای ایران بوده خوب بود شما هم تخصص خود را می نوشتی تا مشخص شود آیا ایشان هرکسی از هر کجایی است که دارد نظر فنی می دهد یا شما. ۲ - شرکت سازنده و بهره بردار یکی هستند بنابراین حتی اگر افزایش تعداد صندلی ها هم اشتباه باشد، همین که در درجه حرارت بالاتر از ۴۵ درجه هواپیما را پرواز داده اند نشان می دهد، منفعت طلبی وجه قالب سازنده و بهره بردار بوده است چرا که در عیر این صورت این کار را انجام نمی دادند. ۳ - تااینجا که همه سازندگان و تولیدکنندگان داخلی نشان داده اند بیشتر از هر چیز به جیب خود می اندیشند تا پول هایی که از سفره مردم بی گناه بر می دارند را بروند آن‌ور آب خرج کنند. تولید کننده ای که روغن پالم در شیر می ریزد، تولید کننده ای که خودرو را طوری طراحی می کند که هر تصادف کوچک منجر به مرگش شود، تولید کننده ای که تعداد صندلی های هواپیما را بی ضابطه افزایش می دهد، نیاز به حمایت ندارد بلکه باید مجازات شود. باید بگویم اینقدر که شما به آنها عرق دارید آنها به شما عرق ندارند. بیش از ۹۰ درصد کارخانه داران ایرانی اقامت کشورهای دیگر را دارند و معمولا بیش از نیمی از سال در ایران نیستند. خانواده ۹۹ درصد از آنها هم معمولا تمام سال خارج از کشور هستند. برای آنها مردم ایران انسان هایی بی لیاقتی هستند که حق شان است تولیدات آنها را استفاده کنند.

  • شاهرخ ظهرابزاده پاسخ

    در خصوص ایران ۱۴۰، آنچه قابل ذکر است اینست که ظرفیت هواپیما ۵۲ نفر است. و سازنده ایرانی اون رو از ۳۰ به ۵۲ نرسانده. هر هواپیمایی به گونه ای طراحی می شود که در هنگام از دست دادن یک موتور، قادر به ادامه پرواز باشد. در هنگام برخاستن از روی باند، یک سرعت Vd برای هواپیما تعریف می شود. d به معنی decision یا تصمیم گیری است. که البته خلبانان به صورت V۱ و V۲ سرعتها رو تعریف می کنند. اگر هواپیما سرعت Vd را رد کرده باشد و یک موتورش برود، باید قادر باشد به پرواز ادامه دهد. این مساله برای همه هواپیماها اعم از بوئینگ، ارباس، توپولف، انتونف، و نیز هواپیماهای جنگنده دو موتوره نیز صادق است. محاسبه وزن برخاست هواپیما نیز برای چنین شرایطی انجام می شود. همین الان هم سایر هواپیماها در روزهای گرم تابستان که دما به بالای ۴۰ درجه می رسد و در فرودگاه های مرتفعی چون اصفهان که ۵۰۰۰ پا از سطح دریا ارتفاع دارد(مهراباد ۳۹۶۰ است) و نیز کرمان و سایر فرودگاه های مشابه با همین مشکل مواجه هستند و ممکن است مجبور شوند از میزان مسافر یا بار بکاهند. موتور اکراینی ایران ۱۴۰ که هیچ ارتباطی هم به ایران ندارد و تماما در آنجا ساخته می شود توان تولیدیش کم است. به گونه ای که در صورت از دست رفتن یک موتور، ممکن است در شرایط خاصی اعم از فشار اتمسفر و دمای هوا، موتور سالم به تنهایی قادر به تامین توان لازم برای ادامه پرواز نباشد. لذا دستور العملی مبنی برای کاهش وزن برخاست مجاز(MTOW = Maximu take off weight) با کاهش تعداد مسافران صادر شده و نتیجه آن هم اگر اشتباه نکنم محدود شدن تعداد مسافران به ۴۰ نفر بوده. در خصوص سانحه هفته گذشته ایران ۱۴۰ هم آنچه از روی شواهد و قراین می توان حدس زد بیشتر بودن وزن هواپیما برای ادامه پرواز با یک موتور است. اما تا زمان مشخص شدن ننتیجه بررسی سانحه باید به صورت رسمی سکوت کرد. از دست رفتن یک موتور برای هر هواپیمایی می تواند اتفاق بیفتد. انچه برای ایران ۱۴۰ اتفاق افتاده ارتباطی با تولید داخل بودن هواپیما ندارد. بلکه اگر مشکل چیزی باشد که حدس زده می شود در اثر استفاده نادرست صورت گرفته. چنین خطایی بر روی هر هواپیمایی رخ دهد نتیجه مشابه خواهد بود. بوئینگ ها و ارباسها هم سابقه چنین سقوطهایی رو دارند. بدبختانه طی هفته گذشته اظهار نظرهای عجیب و غریب به قدری صورت گرفته که دیگر فضایی برای بیان حقیقت وجود ندارد. و خیلی بد است که هر کسی به خود اجازه می دهد افسانه سرایی کند و بدبختانه تر اینکه مطبوعات نیز به راحتی هر کذبیاتی رو منتشر می کنند

  • جارچی پاسخ

    این روزها نگاههای متفاوتی باب شده دسته ای که طرفدار تولید ملی هستند ازدریچه نگاه خود همه را مقصر می دانند جز ضعف خود هواپیما را و دسته ای دیگر همه چیز را ول می کنند و تنها از این آهن پاره خرده می گیرند. سالها پیش هواپیمای کنکورد هم به دلیل ضعف در سیستمهای الکترونیکی و اویونیکی با آن همه هزینه از خط پرواز کنار گذاشته شد شما این داستان را چگونه تفسیر می کنید