◄ اجرای فاز سوم هدفمندی، افزایش و یا کاهش یارانههای نقدی؟
وبلاگ تین نیوز، حمید نجف | با ابلاغ افزایش 30 الی 40 درصدی قیمت نان در هفته گذشته دولت در حقیقت كلید فاز سوم هدفمندی یارانه ها را روشن كرد، مرحله ای كه به احتمال زیاد با افزایش قیمت حامل های انرژی از ابتدای سال 94 بار دیگر مشكلات و دردسرهایی را برای مردم به ویژه طبقات كم در آمد و حقوق به گیر جامعه در پی خواهد داشت.
اینكه چرا تئوریسین های اقتصادی دولت تدبیر و امید به جای مهار گرانی و تورم، به عناوین مختلف به آن دامن می زنند، سوال جدی است كه پرسش آن را به خبرنگاران و رسانه ها وا می گذارم، اما در مورد اجرای فاز سوم یادآوری نكاتی خالی از فایده نیست.
همانگونه كه خاطر عزیزان یاری می كند در جریان اجرای فاز نخست قانون هدفمندی یارانه ها كه از حدود چهار سال پیش اجرایی شد، این اجازه به دولت داده شد كه از محل اصلاح قیمت حامل های انرژی و همچنین برخی اقلام ضروری مانند نان مبالغی را به صورت یارانه مستقیم به حساب سرپرستان خانوادها واریز نماید.
آن روزها از قول و قرارهای دولتمردان با مردم این گونه برداشت می شد كه با شروع مراحل بعدی اصلاح و افزایش سالانه قیمت ها، مجددا مبالغی به نسبت درصد افزایش، به یارانه های مردم افزوده شود.
همچنان كه در مصوبه سال بعد دولت دهم قصد داشت تا هم زمان با آغاز فاز دوم این قانون مبلغ یارانه ها را به میزان 735000 ریال افزایش دهد.
هرچند موضوع كشمكش های سیاسی و اقتصادی مجلس و دولت در سال 91، انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری در سال 92 و سو مدیریت های پیش آمده در جریان اجرای مرحله اول این قانون، باعث شد كه اجرای آن با رای منفی نمایندگان مجلس برای یكسال مسكوت و در حقیقت برنامه های اجرایی دولت دهم در خصوص آغاز مرحله دوم ابتر بماند.
با روی كار آمدن دولت تدبیر و امید مجددا زمزمه آغاز فاز دوم این قانون از سوی تیم اقتصادی دولت مطرح شد و با طرح موضوع انصراف از یارانه ها توسط اقشار مرفع جامعه وارد فاز اجرایی گردید، طرحی كه هر چند با استقبال اندك مردم ظاهرا به شكست انجامید، اما نهایتا با درگیر كردن ذهن رسانه ها و مردم كمك شایانی به آغاز بی دردسر مرحله دوم یارانه ها آن هم بدون اضافه شدن حتی یك ریال به مبلغ یارانه های مستقیم مردم شد.
مردمی كه با آغاز مرحله دوم هدفمندی طبیعتا می بایست پیگیر افزایش رقم یارانه های خود بودند، درگیر حذف و اضافه یارانه دریافتی خود شده بودند.
این سناریو در حقیقت به دولت این امكان را داد كه به دور از ایجاد هرگونه مطالبه جدیدی نیات اجرایی خود را در قالب فاز دوم هدفمندی یارانه ها از ابتدای سال جاری عملیاتی نماید طرحی كه متاسفانه اجرای آن مشكلات اقتصادی فراوانی را برای مردم به ویژه اقشار ضعیف جامعه در بر داشت.
طرحی كه این روزها هم با افزایش یكباره قیمت نان بوی آغاز مرحله سوم آن برای سال آینده، به مشام می رسد آن هم بدون در نظر گرفتن سهمی حمایتی برای مردم حداقل متناسب با نرخ تورم چند سال اخیر.
مردان اقتصادی دولت باید بدانند كه ثابت نگه داشتن مبلغ یارانه ها در برابر تورم حدود 30 الی 40 درصدی سه سال اخیر یعنی كاهش یارانه ها اگر دولت با این میزان تورم افسارگسیخته چند سال اخیر یارانه های مردم را تا رقم صد هزار تومان هم افزایش می داد در حقیقت كار زیادی نكرده بود و تنها قدرت خرید مردم را ثابت نگه داشته بود.
متاسفانه اجرایی نشدن كامل وعده توزیع سبد كالا به همه اقشارضعیف جامعه به ویژه طبقه زحمتكش كارگری كشور هم خود مشكلات مضاعفی را به این طیف عظیم از جامعه در كنار مردم وارد كرده است، مردمی كه دیگر توان و تحمل گرانی هایی بیش از این را ندارند.
لذا پیشنهاد می كنم كه دولت برای برون رفت از مشكلات اقتصادی خود و خروج از ركود به جز تحمیل گرانی بیشتر به مردم به طور جدی به موضوع بسیار حساس و مهم قدرت خرید آنان نیز عنایت فرماید.
تئوریسین های محترم اقتصادی دولت باید بدانند كه اثرات تخریبی ركود برای اقتصاد یك كشور به مراتب خطرناكتر از تورم است، شاید اگر علاج تورم سال گذشته را با داروی كاهش قدرت خرید مردم ( افزایش 20 درصدی حقوق در برابر تورم 40 درصدی ) معالجه نمی كردیم امروز شاهد این ركود تورمی شكننده در اقتصاد كشور نبودیم.
ممنون از تین نیوز مرحبا
جناب نجف از این تیز بینی و نکته سنجی شما بسیار ممنون هستم واقعا همینطور هست