سیاست های بیثبات اقتصادی
تین نیوز | پدیده رکود تورمی پدیده ساختاری است که دلالت بر مشکلات عرضه و تقاضا دارد و نمیتوان آن را در کوتاه مدت و با یک نسخه برطرف کرد. شرایط اقتصاد ایران به گونهای است که انگیزه فعالیتهای تولیدی در داخل کشور کاهش مییابد و فعالیتهای تجاری رونق پیدا میکند، چون سودآوری آن بالاست اما تولید با مشکلات زیادی روبهروست. بنابراین در چنین شرایطی با یکسری سیاستهای بیثبات اقتصادی در داخل روبهرو هستیم و از طرفی یکسری هزینهها را مسئولین بر تولیدکنندگان تحمیل میکنند که در بخشهای تجاری این هزینهها کمتر دیده میشود. بنابراین
انگیزه فعالیتهای تولیدی در کشور کاهش مییابد اما فعالیتهای تجاری و دلالی رونق پیدا میکند. اما اینکه در چنین شرایطی خواستار این هستیم که هم تولید رونق پیدا کند و اشتغال ایجاد شود تا عرضه افزایش یابد، لازمه آن این است که تکنولوژی یا کالای واسطهای را از خارج وارد کنیم که با تحریم بینالمللی روبرو هستیم که مشکل ساز است. از طرفی مسئولین فضای مساعد کسب و کار تولیدی به حد کافی در کشور فراهم نکردند تا انگیزه و فرصت برای مقایسه تولید کنندگان فراهم شود و دست به تولید بزنند. این مئسله خود مشکل مهم تولیدی در کشور محسوب میشود. از طرفی سیاستهای
اقتصادی از ثبات لازم برخوردار نبودهاند و تمامی فعالیتهای دولتمردان روی کنترل تورم متمرکز شده است بدون توجه به اثراتی که برای بخش تولید دارد که ممکن است برای اقتصاد کشور زیانبار باشد. بنابراین آنچه دولتمردان تلاش دارند انجام دهند آرزوی و خواستههای خوب و مطلوبی است اما اثر بخشی آنها یعنی آنچه دولت میخواهد با اثربخشی سیاستها متفاوت است و فاصله بین اینها وجود دارد. مشکلات ساختاری را باید صورت ساختاری حل کرد و حتی اگر سیاستهای مناسبی اتخاذ شود خروج از رکود تورمی به صورت کوتاه مدت قابل حل نیست. بعضی از اقداماتی که برای رفع علائم این معضل
در کشور صورت میگیرد نمیتواند مشکل را به صورت ساختاری حل کند. اگربخواهیم ارزیابی کنیم باید ببینیم تا چه میزان دولتمردان سرمایه گذاری تولیدی در بخش صنعت را رشد دادهاند. یعنی اگر میخواهیم شاهد رشد در اقتصاد کشور باشیم باید ابتدا این رشد در تولید رخ دهد. افتخار دولتمردان باید ارتقای صنایع کارخانهای باشد و عملکرد خود را در این زمینه مثبت ارزیابی کنند. اما در حال حاضر با توجه به مشکلات ساختاری که در کشور وجود دارد به این راحتی نمیتوان انتظار برون رفت از شرایط رکود تورمی را داشت. متاسفانه واحدهای تولیدی کشور تنها 48 تا 50 درصد از ظرفیت تولیدی خود
استفاده میکنند و بخش عظیمی از سرمایهها بدون استفاده مانده است که باعث رکود تورمی شده است. البته این معقول نیست که همه اشتباهات به دولتهای گذشته نسبت داده شود اما نکته قابل تأمل این است که دولتهای قبلی و حتی دولت فعلی به بخش صنعتی بهای چندانی ندادهاند و بیشتر اولویت دولتها اتخاذ سیاستهای زودبازده و کوتاه مدت است. این در حالی است که بخشهای تولیدی زمانبر دیر بازده هستند و نیازمند سرمایه بالا میباشند و دولتمردان نمیتوانند روی آن متمرکز شوند که آن را به عنوان دستاورد مثبت خود تلقی کنند.
* اقتصاددان