وقتی بومگردی ها جای پناهگاه ها را گرفتند
در سالهای اخیر، اقامتگاههای بومگردی به عنوان یکی از مهمترین بخشهای صنعت گردشگری کشور، رشد چشمگیری داشتهاند. استقبال از این اقامتگاهها، علاوه بر جذابیت فرهنگ بومی مناطق مختلف، به قیمت مناسبتر آنها نسبت به هتلها نیز بازمیگردد. اما سال ۱۴۰۴، با بحرانهای اجتماعی، اقتصادی و جنگ ۱۲ روزه، امید بسیاری از صاحبان این اقامتگاهها را برهم زد و با آغاز جنگ تحمیلی سوم، این مشکلات تشدید شد.
در سال های اخیر، اقامتگاه های بومگردی به عنوان یکی از مهم ترین بخش های صنعت گردشگری کشور، رشد چشمگیری داشته اند. استقبال از این اقامتگاه ها، علاوه بر جذابیت فرهنگ بومی مناطق مختلف، به قیمت مناسب تر آن ها نسبت به هتل ها نیز باز می گردد. اما سال ۱۴۰۴، با بحران های اجتماعی، اقتصادی و جنگ ۱۲ روزه، امید بسیاری از صاحبان این اقامتگاه ها را برهم زد و با آغاز جنگ تحمیلی سوم، این مشکلات تشدید شد.
نقشی فراتر از میزبانی: بومگردی، پناهگاهی در زمان جنگ
به گزارش تین نیوز به نقل از پیام ما، اقامتگاه های بومگردی، با پراکندگی جغرافیایی گسترده در سراسر کشور، امکان اسکان امن بسیاری از هموطنان را در نقاط کم خطر، برای آن هایی که از مناطق پرخطر فرار کرده بودند، فراهم کردند.
یاور عبیری، رئیس جامعه بومگردی ها در گفت وگو با پیام ما، به این موضوع اشاره کرد: «وضعیت ضریب اشغال اقامتگاه های بومگردی در برخی مناطق بسیار بالا بود و در برخی دیگر، به شدت پایین. اما در هر صورت، بسیاری از صاحبان اقامتگاه، اقوام و آشنایان جنگ زده خود را پناه داده و با ارائه تخفیف های ویژه، میهمان پذیرفته اند. برخی دیگر نیز، مشتری های قدیمی خود را برای اقامت های طولانی چند هفته ای در طول جنگ، با در نظر گرفتن تخفیفات بالا، میزبانی کرده اند.»
عبیری با تأکید بر نقش حیاتی بومگردی ها در شرایط بحرانی، می گوید: «در کشور ما چیزی به نام پناهگاه وجود ندارد. بومگردی ها در روزهای جنگ، جایگزین پناهگاه ها عمل کردند. مردم برای در امان ماندن از خطرات جنگ، به اقامتگاه های بومگردی در شهرهای کوچک و روستاها پناه بردند.»
بیشتر بخوانید:
خطرناکترین جاده ایران، ۵ کیلومتر ۶۰۰ متر ارتفاع
مرز رازی خوی، رکورددار بیشترین تردد مسافر از مرزی آذربایجان غربی
از بومگردی تا پدافند غیرعامل: نگاهی عمیق تر به توسعه
عبیری معتقد است که اقامتگاه های بومگردی باید به عنوان بخشی از پدافند غیرعامل کشور در نظر گرفته شوند:« هم در جنگ ۱۲ روزه و هم در جنگ اخیر بومگردی ها نقش پناهگاه ها را ایفا کردند و من امیدوارم دولت این نقش آفرینی بومگردی ها را مدنظر قرار دهد و نگاه عمیق تری به توسعه بومگردی ها ایجاد شود.»
مطالبات پابرجای بومگردی ها: معافیت مالیاتی و تخفیف عوارض
با وجود نقش مهم بومگردی ها، مطالبات آن ها همچنان پابرجاست. عبیری خواستار معافیت مالیاتی و تخفیف در عوارض مختلف است تا اقامتگاه ها بتوانند از این شرایط بحرانی اقتصادی عبور کنند:« مطالبات اقامتگاه های بومگردی همچنان پابرجاست، بنابراین ما خواستار معافیت مالیات در این شرایط نامناسب کسب و کار تا تخفیفات در عوارض گوناگون هستیم تا بومگردی ها بتوانند این شرایط بحرانی اقتصادی در این شرایط خاص کشور را پشت سر بگذرانند و مجبور به ترک صحنه گردشگری نشوند.»
تخصیص ۶ همت به گردشگری
عبیری درباره عملکرد وزارتخانه میراث فرهنگی در پیگیری مطالبات بومگردی ها می گوید:« ۶ همت اعتباری که دولت برای توسعه کسب و کارهای این صنعت در نگرفته شده بود در اختیار استانها قرار گرفته است اما مسؤولان استانی این اعتبارات را بیشتر به توسعه صنایع دستی اختیار داده اند و باز هم بومگردی ها در اغلب موارد بی نصیب مانده اند.»
عبیری گردشگری را در خطر جدی توصیف می کند که اگر دولت این بحران را مدیریت نکند این صنعت از بین می رود:«کارکرد بومگردی ها علاوه بر نقش فرهنگی آنها در جوامع بومی و ایجاد اشتغال و نقش موثر در شکل گیری مهاجرت معکوس، به تنهایی می توانند در یک منطقه در کشور ایجاد جاذبه برای گردشگر پذیری داشته باشند که اگر بومگردی ها نابود شوند، تاثیرات مثبت آنها هم محو می شود و این به ضرر کشور است.»
