◄ راه آهن ایران؛ ستون استحکام لجستیک در میانه شعله های جنگ

 با تشدید حملات دشمن به زیرساخت های حیاتی کشور، شبکه ریلی ایران در سومین جنگ تحمیلی بار دیگر نقش راهبردی خود را در حفظ جریان پایدار تأمین کالاهای اساسی و تقویت تاب آوری ملی به نمایش گذاشت.

به گزارش تین نیوز به نقل از ریل ایران؛ جنگ با تمام تلخی ها و خسارات گاه جبران ناپذیر خود، عرصه ای برای سنجش عملکرد و کارآمدی دستگاه ها و سازمان های دولتی و خصوصی در شرایط بحرانی به شمار می رود. در این میان، تجاوز ائتلاف آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی به خاک کشورمان، برخلاف ادعاهای مطرح شده مبنی بر عدم هدف گیری زیرساخت ها، خسارات قابل توجهی به بخش های حمل ونقل و انرژی وارد کرده است.

تبدیل شدن خلیج فارس به صحنه درگیری، نشان می دهد که با وجود تلاش نیروهای نظامی برای تأمین امنیت کشتی های تجاری، مسیرهای دریایی در جنوب و حتی شمال کشور در معرض تهدید جدی قرار گرفته اند؛ مسئله ای که ریسک ترانزیت در کریدورهای حیاتی منطقه را به شکل چشمگیری افزایش داده است.

عملکرد موفق راه آهن در تثبیت حمل ونقل در شرایط جنگی

شرایط جنگی در مناطق جنوبی کشور به طور طبیعی باعث نوسان در حجم مبادلات ترانزیتی شده و بخش های جاده ای و ریلی را نیز تحت تأثیر قرار داده است. با این حال، شبکه راه آهن ایران در روزهای اخیر توانسته عملکردی قابل توجه از خود نشان دهد و روند خدمت رسانی، به ویژه در حوزه جابه جایی کالاهای اساسی، را با ثبات ادامه دهد.

در این مدت، هیچ یک از نواحی ریلی کشور متوقف نشده و کارکنان این حوزه، حتی در مواجهه با تهدیداتی همچون حملات تروریستی به منازل سازمانی در تبریز، به فعالیت شبانه روزی خود ادامه داده اند تا از ایجاد اختلال در تأمین نیازهای اساسی مردم جلوگیری شود. تأکید مدیریت راه آهن بر تداوم جریان حمل بار و مسافر نیز با بازدیدهای میدانی مسئولان، از جمله حضور عضو هیئت مدیره و معاون ناوگان در ایستگاه خواف، همراه بوده است.

نقش راهبردی راه آهن؛ حقیقتی که در بحران آشکار شد

از گذشته تاکنون، بسیاری از شبکه های ریلی جهان، از جمله محور شمال–جنوب ایران، علاوه بر کارکردهای اقتصادی، نقش مهمی در پشتیبانی نظامی داشته اند. این اهمیت به دلیل ظرفیت بالا، دقت و امنیت حمل ونقل ریلی است. در شرایط کنونی نیز این ویژگی ها بار دیگر برجسته شده اند.

در حالی که بنادر و فرودگاه های کشور هدف حملات شدید دشمن قرار گرفته اند، مسیرهای زمینی—به ویژه شبکه ریلی—به ستون اصلی جابه جایی کالاهای اساسی تبدیل شده اند. تداوم ارتباط ترانزیتی با کشورهای همسایه و حرکت مداوم قطارهای باری در چهار جهت کشور، شریان های حیاتی تأمین کالا را حفظ کرده و نقش مهمی در افزایش تاب آوری ملی ایفا کرده است.

این شرایط نشان می دهد که صنعت حمل ونقل ریلی، فراتر از یک حوزه اقتصادی، ابزاری راهبردی برای حفظ پایداری کشور در بحران هاست. از این رو، سرمایه گذاری در توسعه زیرساخت ها و ناوگان ریلی، نه تنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه یک نیاز حیاتی و استراتژیک برای مواجهه با شرایط سخت آینده به شمار می رود.