◄ هشدار مدیرعامل هواپیمایی کاسپین درباره پیامدهای خروج ناگهانی ناوگان MD
صمد سلیمانی، مدیرعامل جدید هواپیمایی کاسپین، با انتقاد از نگاه یکجانبه به زمینگیر کردن ۴۵ فروند هواپیمای MD، نسبت به تهدید بیش از ۲ هزار شغل مستقیم و نابودی سرمایه انسانی صنعت هوانوردی هشدار داد و خواستار اتخاذ «رویکرد جامع» برای تعادلبخشی میان الزامات ایمنی و پایداری شبکه پروازی کشور شد.
ابلاغ اخیر سازمان هواپیمایی کشوری درباره انجام اقدامات اصلاحی و رفع نواقص فنی، موضوعی است که طبیعتاً باید با اولویت کامل و در چارچوب الزامات ایمنی دنبال شود. اما از منظر مدیریت صنعت، لازم است یک لایه بالاتر هم به موضوع نگاه کنیم: هر تصمیم درباره یک نوع هواپیما، میتواند تصمیمی درباره ظرفیت شبکه، سرمایه انسانی و تابآوری صنعت باشد.
به گزارش سرویس هوایی تین نیوز، صمد سلیمانی مدیرعامل جدید هواپیمایی کاسپین در شبکه اجتماعی لینکدین نوشت: فرض کنیم ۴۵ فروند MD از چرخه عملیاتی خارج شوند. با فرض ۵۰ شغل مستقیم برای هر هواپیما، یعنی حدود: ۲٬۲۵۰ شغل مستقیم و با احتساب خانوادهها و زنجیره مشاغل وابسته، دامنه اثر اقتصادی موضوع به مراتب گسترده تر خواهد شد.
از سوی دیگر، هر هواپیمای خارج از سرویس یعنی بخشی از ظرفیت صندلی و انعطاف شبکه نیز از دسترس خارج میشود. در یک بازار عادی، شاید بتوان این ظرفیت را با خرید یا اجاره سریع هواپیما جبران کرد.
اما در شرایط محدودیت های بین المللی و تحریم، جایگزینی ظرفیت از دسترفته، فرآیندی زمانبر، پرهزینه و پیچیده است. بنابراین مسئله را نباید صرفاً اینگونه دید که: «یک هواپیما را Ground کنیم یا نکنیم؟»
نگاه مدیریتی باید جامعتر باشد: چگونه میتوان همزمان ایمنی را تضمین کرد، نواقص را در سریعترین زمان ممکن برطرف کرد، سرمایه انسانی و زنجیره تعمیراتی را حفظ کرد و ظرفیت شبکه را پایدار نگه داشت؟ به اعتقاد من، اینجا موضوع اصلی انتخاب بین Safety و Operation نیست.
موضوع، طراحی سیستمی است که بتواند هر دو را همزمان محقق کند. تجربه ناوگانهای گذشته، از جمله توپولوف، یک پیام مهم برای امروز دارد: از دست دادن یک ناوگان، فقط از دست دادن چند هواپیما نیست؛ ممکن است بخشی از دانش فنی، نیروی انسانی، زنجیره تأمین و ظرفیت حمل ونقل نیز از دست برود.
بنابراین شاید امروز بیش از هر زمان دیگری به یک رویکرد یکپارچه نیاز داریم: Safety First Corrective Action Return to Service Fleet Sustainability هدف نباید صرفاً «زمینگیر نکردن هواپیما» باشد؛ همانطور که هدف نباید صرفاً «زمینگیر کردن هواپیما» باشد.
هدف باید این باشد: هواپیمای ایمن، ناوگان پایدار و شبکهای قابل اتکا. و شاید این مهمترین مسئولیت مدیریتی ما در قبال آینده صنعت هوانوردی باشد. نظر شما چیست؟ آیا در شرایط فعلی، میتوان این سه هدف را همزمان محقق کرد؟
